ΔΗΜΑΡΧΕ ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ
Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Σεπτέμβριος 18, 2006
Πριν λίγες μέρες δίπλα στο σπίτι μου είχαμε έναν νεκρό από πυροβολισμό. Απέφυγα να κατέβω πριν τον πάρει το ασθενοφόρο, ο Τάσος έτρεξε να βοηθήσει. Πήρα την αστυνομία και ήρθαν αμέσως τέσσερα περιπολικά. Δεν ήταν κάτι περίεργο αυτό για την Αγία Βαρβάρα. Πέρασε ένα αυτοκίνητο και έτσι απλά, έβγαλε ένα όπλο, πυροβόλησε τον πιτσιρικά και εξαφανίστηκε αφήνοντας γυναίκες πίσω να ουρλιάζουν και να φωνάζουν στην γλώσσα τους. Καθημερινά έχουμε φασαρίες, ξυλοδαρμούς και επεισόδια έξω από την πόρτα μας.
Το διπλανό σπίτι ανήκει σε μια οικογένεια τσιγγάνων. Από εκείνα τα πανέμορφα που όμως δεν έχουν έπιπλα στο εσωτερικό τους αλλά είναι ντυμένα τοίχο – τοίχο με κιλίμια και όλοι κάθονται στο πάτωμα ή στο πεζούλι του πεζοδρομίου. Η οικογένεια αποτελείται από ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που συζεί με τα παιδιά του και τα εγγόνια του. Γύρω στα εφτά - οχτώ άτομα. Η μητέρα είναι νεαρή γύρω στα εικοσιπέντε και έχει τρία παιδάκια. Δεν περνάει μέρα που να μην τρώει ξύλο, να μην δέρνει αλύπητα τα μικρά και να μην μαλώνει με την γειτονιά.
Καμμιά φορά όταν οι ξυλοδαρμοί γίνονται έξω από το σπίτι στον δρόμο, επεμβαίνει η γειτονιά και ο άντρας της σχεδόν πάντα με κλάμματα, μας ζητάει συγνώμη και παρακαλάει να μην φωνάξουμε αστυνομία. Πριν ένα μήνα έχασαν τον αδελφό της γυναίκας του από ναρκωτικά. Δεν έχω ανατριχιάσει περισσότερο στην ζωή μου από τα κλάμματα αυτού του ανθρώπου.
Όλα αυτά, γιατί θέλω εδώ και τρεις παραγράφους (αλλά με έπιασε η πάρλα – τί πρωτότυπο) να δώσω μια αντικειμενική εικόνα της κατάστασης που για πρώτη φορά στην ζωή μου βλέπω ότι έχει καλό μέλλον. Τα τελευταία τρία χρόνια η Αγία Βαρβάρα έχει γίνει ένα κανονικότατο εμπορικό κέντρο. Γύρω από το σπίτι μου έχουν ανοίξει καμμιά τρακοσαριά μαγαζάκια (και λίγα λέω) με ρούχα και παπούτσια. Από όλη την Αττική έρχονται εδώ για να ψωνίσουν από τους τσιγγάνους φτηνά ρούχα (μάρκες ή μαιμούδες δεν ξέρω) που πρέπει να παραδεχτώ ότι είναι μια χαρά ρούχα. Τους δόθηκαν φοροαπαλλαγές και επιδοτήσεις ώστε να φτιάξουν τις δικές τους επιχειρήσεις.
Ο Άντζελο είναι πια φίλος μας. Όποτε περνάμε με το αυτοκίνητο μας χαιρετά, μας δείχνει εκεί στον δρόμο το νέο εμπόρευμα και όποτε πάμε είναι το καλύτερο μαγαζί του κόσμου σε εξυπηρέτηση, τρόπους και τιμές. Και είναι όλα τα μαγαζάκια έτσι. Κάθε πελάτης που θα μπει στο μαγαζί του έχει δώρο ένα παγωμένο μπουκαλάκι νερό και άπειρα δωράκια, έτσι επειδή γουστάρει. Και όλα δουλεύουν πολύ καλά. Κλείνουν γύρω στις δώδεκα τη νύχτα και τότε που είχαμε το μαγαζί, ακόμα κι αν ο Άντζελο είχε κλείσει τα φώτα, αν θέλαμε κάτι δεν υπήρχε περίπτωση να μην το ξανανοίξει για μας. Φοβερό παιδί και «αποκλειστικός αντιπρόσωπος της nike», όπως λέει συνέχεια.
Χθες ενώ τηγάνιζα, άνοιξα το πατζούρι της κουζίνας. Καθόταν στο πεζούλι η κοπέλα που μένει δίπλα. Φώναζε συνέχεια στα πιτσιρίκια και παραπονιόταν σε μια φίλη της για το ξύλο που τρώει. Μισά τσιγγάνικα μισά ελληνικά. Την προσοχή μου τράβηξε η λέξη «σεμινάριο». Έμεινα μαλάκας. Η λέξη αυτή ήταν κάτι εντελώς παράταιρο από αυτές τις δύο κοπέλες. Έστησα αυτί. Η γειτόνισσά μου παρακινούσε την φίλη της να γραφτεί στα σεμινάρια του Δήμου. Της παρέθετε τα επιχειρήματα και εγώ ήθελα να πάω να τις αγκαλιάσω απ΄την χαρά μου. Η συζήτηση κάπως έτσι : «Έλα μωρή. Έλα και θα δεις τί ωραία περνάμε. Μας δίνουν σάντουιτς, κοκακόλες και χυμούς. Οι δασκάλες είναι γυναίκες και ο άντρας σου δεν θα ζηλέψει. Θα σε αφήσει. Εμένα με άφησε. Είναι καλές κοπέλες, μας μαθαίνουν αμερικάνικα και άμα θέλουμε μας αφήνουν να βγάλουμε φωτογραφίες με την μηχανή τους. Πάμε μαζί αύριο να γραφτείς. Μόνο ταυτότητα. Λεφτά δε θες».
Ο Δήμαρχος εδώ, βγαίνει με τα μπούνια. 67% πήρε στις προηγούμενες εκλογές. Είναι λένε υπερκομματικός αλλά ότι και να ΄τανε δεν έχει σημασία. Κάθετί που γίνεται, το βλέπεις γύρω σου. Δεν είναι αόρατα πράγματα που απαιτούν πολλά λεφτά και όλο τα περιμένεις. Δρόμοι, πλατείες, μα ελάτε μια βόλτα και πείτε μου αν η πόλη αυτή έχει καμμιά σχέση με τις διπλανές των πολιτισμένων άσπρων ανθρώπων. Δεν ψηφίζω εδώ. Ουσιαστικά δεν έχω καμμία σχέση με την πόλη αυτή εκτός του ότι έτυχε να νοικιάσω ένα σπίτι εδώ. Αλλά το σωστό θα το πω. Ο Δήμαρχος αυτός είναι πολύ μάγκας. Με πολλά να παλέψει ακόμα αλλά πολύ μάγκας.
Δημοσιεύθηκε στο LIFE, POLITICS | 33 σχόλια »





