ΠΑΡΤΕ ΚΙ ΕΝΑΝ ΜΠΛΟΓΚΟΛΙΒΕΛΟ

Από σχόλιο στο blog του reader digest :

nicoletta said…

Τελευταίο σχόλιο από μένα στο μπλογκ του Ρήντερ, (ήτα όχι ιώτα λόγω ea) γιατί αν κάτι κατανόησα πλήρως είναι οι αυταπάτες που τρέφουν οι bloggers περί επισκεψιμοτήτων, μηχανάκια που καταγράφουν μόνιτορ που παρακολουθούν και άλλα παρόμοια τα οποία θα τους ανοίξουν το δρόμο προς τη δόξα ή το δρόμο προς έναν άλλο δρόμο.

Και μιλάω έτσι γιατί απλά ο τρόπος που ο καθένας κορδώνεται ή παραπονιέται δείχνει ότι δεν διαφέρει και πολύ από αυτό που επικρατεί και εκτός διαδικτύου, και εκεί όλα βασίζονται στην αριθμολαγνεία και το μπεστ-σελεριλίκι ενώ επίσης μιλάνε όλοι γιατί βρήκαν βήμα ΤΖΑΜΠΑ.

Και καλά να μιλάει ο κόσμος, αλλά να μιλούν και όσοι έχουν δικτυωθεί εδώ και καιρό στην πραγματικότητα ανάμεσα στον κόσμο τον απλό; Να ανεβαίνουν στο ΒΗΜΑ του χωρίς τσίπα και να τα κάνουν όλα σαν τα μούτρα τους; Που είσασταν όλοι εσείς στην προ-μπλογκερ εποχή; Πότε καθήσατε να δώσετε μία δραχμούλα για να φτιαχτούν ιστοχώροι ανάλογοι;

Όσο ασχοληθήκατε με τις φωνές που ακούγονταν αλλά κάνατε ότι δεν τις ακούγατε πριν το μπλογκινγκ κάνει την εμφάνισή του τόσο ασχολείστε και τώρα. Κι άν αύριο κλείσει το μπλογκερ και όλα τα μπλογκς ΠΟΣΟΙ από εσάς είστε έτοιμοι να δώσετε χρήματα για να μπορείτε να μιλάτε και για να μπορούν άλλοι να μιλήσουν; Πόσοι από σας που βρίσκετε έτοιμα τα templates και τα μηχανάκια και κάνετε ένα κοπυ πέϊστ και το παίζετε γνώστες θα καθόσασταν να ξενυχτήσετε για να μάθετε πως λειτουργεί μία ιστοσελίδα; Πόσοι θα αφιερώνατε χρόνο τουλάχιστον δύο ώρες την ημέρα για να είστε πάνω από το κεφάλι μιας κοινότητας;

Είτε αυτή η κοινότητα είναι για λογοτεχνικά θέματα είτε για ο,τι δήποτε άλλο που αφορά την Τέχνη ή την Επιστήμη ή την Πολιτική. Πόσοι θα καθόσασταν να λύσετε τα όποια προβλήματα δημιουργούνταν ανάμεσα σε μέλη; Εύκολα λοιπόν εδώ έρχεται ο καθένας με το αναφαίρετο δικαίωμά του να μπλογκάρει και να ανεβάσει τη δουλειά του, γιατί το άλλο αναφαίρετο δικαίωμα να αλλάξεις τη ζωή σου για ένα σκοπό τρώει χρόνο, τρώει χρήμα και ξεβολεύει.

Θα κλείσω με την ευχή να βάλουν κάτι να πληρώνετε, έστω και 20 ευρώ το χρόνο. Για να δω πόσοι θα παραμείνουν και πως θα το δουν από κει και μετά. [...]

Τς τς τς τσαμπατζήδες που είμαστε. Τελικά λαός χωρίς hierarchy είναι επικίνδυνος…

(ο οποίος λίβελος, κατά έναν περίεργο τρόπο, με κάνει να ψοφάω για παγκοσμιοποίηση - όσο ξεκούδουνο κι αν σας φαίνεται αυτό τώρα)

YOUR OPINION

ΜΙΜΗΣ Says:

θα παρακαλούσα νά εχω τίς απόψεις ανθρώπων πού στό οικογενειακο τους περιβάλλον υπάρχει ατομο μέ διαγνωσμένη σχιζοφρένεια.πώς τήν αντιμετωπίζουν καί αν διαπιστώνουν οτι μέ τήν χρηση φαρμάκων βελτιώνεται η ποιότητα ζωης του ασθενούς ή ο ασθενής καταντάει στό τέλος μιά γλάστρα.

Στήν οικογένεια μου η κόρη μας από τόν 1ο γάμο της συζύγου μου ηλικίας σήμερα 23 ετών (μεγάλωσε κοντά μου περίπου από τήν ηλικία των 4 ετων) παρουσιάσε σχιζοφρένεια από τά 19 καί η βοήθεια πού της παρέχεται ειναι μέσω ομοιοπαθητικής της οποίας τά αποτελέσματα δέν ξέρω νά τά κρίνω καθώς η σύζυγος μου στό ξεκίνημα αυτης της τραγωδίας-περιπέτειας προτίμησε τήν ομοιοπαθητική παρά τήν κλασσική ψυχιατρική φοβούμενη τίς παρενέργειες των ψυχοφαρμάκων(ειχαμε εμπειρία καί από αυτό).

Σήμερα λοιπόν μας βασανίζουν τύψεις αν αυτό πού κάνουμε ειναι τό καλλίτερο ή χάνουμε οριστικά τό παιχνίδι μέ τήν επιλογή της ομοιοπαθητικής. Γνώμες ειδικών,αρθρα καί ενημέρωση μέσω internet εχω αφθονη,αλλά αυτό πού μού λείπει ειναι απόψεις κοινων θνητών πού ζουν αυτό τό πρόβλημα καί θά ηθελα νά διαβάσω-ακούσω τήν δική τους γνωμη καί αντιμετώπιση.