ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΑΝΟΙΑ

Γ.Ιωαννίδης : «Η Ελλάδα έχει βάθος, έχει ομαδικότητα και είναι η καλύτερη ομάδα. Η νίκη αυτή είναι η πιο χρυσή σελίδα στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Ο αθλητισμός και η παλικαριά των Ελλήνων έχουν επεκτείνει τη φήμη της Ελλάδας σε όλο τον κόσμο. Άλλοι επεκτείνουν τη φήμη τους με πολέμους…»

…ενώ εμείς επεκτείνουμε την φήμη μας συνυπογράφοντας και στέλνοντας στρατό και βοήθεια και Αλληλεγγύη αλλά άμα λάχει παίρνουμε και μια μπάλλα του μπάσκετ και τους πηδάμε τις μάνες ; Τέτοια παλικάρια είμαστε;

Υ.Γ. : Συγχαρητήρια στα παιδιά και στον Γιαννάκη. Αλλά μέχρι εκεί κύριοι πολιτικοί και κύριοι υποψήφιοι. Η νίκη αυτή δεν είναι προεκλογική εκστρατεία για να μου στήνετε εξέδρες στα πολιτικά σας γραφεία. Αν και στην τελική μόνο «οπαδοί» θα μπορούσαν να σας ψηφίσουν.

TAΜΠΟΝ

(ή ταμπού)

Πάνε και σκέφτονται κάτι χαζομάρες αυτοί που κατασκευάζουν κατασκευάσματα που έτσι μου ΄ρχεται να αρχίζω να τα χώνω από ΄δω μέσα κι όποιον πάρει ο χάρος. Και εντάξει, όταν τα κατασκευάσματα είναι γενικής χρήσεως χέστηκα. Πάρτε ας πούμε ένα ψυγείο. Πώς πήγε και τους την βάρεσε να το κάνουν ντε και καλά ορθογώνιο και να ανοίγει στο πλάι δεν το κατάλαβα. Αλλά λες οκ έτσι το βρήκα, έτσι το έμαθα ας το χώσουμε εκεί σε μια γωνία και ας φάμε τα «ντιζαινάτα» ψυγεία άλλων σχημάτων για εικαστική παρέμβαση (πληρώνοντάς τα ένα κάρο λεφτά όμως, μόνο και μόνο γιατί δεν είναι άσπρα και ορθογώνια). Μέσα στην επανάσταση και την παρέμβαση είμαστε.

Αλλά ρε κύριοι κατασκευαστές, αυτό το ταμπόν εδώ μου έχει κάτσει (αγοράκια, εδώ καληνύχτα το ποστάκι είναι για γκομενέτε). Εντάξει ρε φίλε βρήκες ένα σχεδιάκι εκεί πέρα (δε λέω, δεν κόλλαγε να το κάνεις πολύγωνο ας πούμε) αλλά ρε αθεόφοβε με ΚΟΡΔΟΝΙ; Και άντε στο εγκρίνανε τίποτε στόκοι από πάνω, το δοκιμάσατε όμως; Το έδωσες ρε άνθρωπα στην γυναικούλα σου να δει τί πίπα έφτιαξες, να στο βάλει στον κώλο μπας και το ξανασκεφτείς πριν χαντακώσεις μια τόσο γαμάτη ιδέα; Γιατί άπαξ και κάτι κυκλοφορήσει, τέλος. Ή θα το φας αιώνια στη μάπα ή θα πληρώνεις χρυσό το βελτιωμένο μοντέλο.

Και πάμε στο προκείμενο. Ρε φίλε, εμείς δεν έχουμε πουλί. Δεν γίνεται να κατουρήσουμε να το τινάξουμε και να το ξαναβάλουμε στην θέση του. Όπερ και σημαίνει ότι δεν μπορούμε να βάλουμε στόχο στο κατούρημα. Ότι κρέμεται εμείς το κατουράμε (εξ΄ου και το “μουνί τα κάναμε”). Ειδικά όταν είναι κορδόνι. Δε πα να το τινάζεις, δε πα να το στίψεις, τίποτα. Θα έχεις μόνιμα να κρέμεται ένα κατουρημένο πράγμα ή δεν θα κάνεις τίποτε άλλο όλη μέρα απ΄το να αλλάζεις ταμπόν.

Άντε όμως να το δεχτώ. Θέτε να βάλετε κορδόνι; Με γειά σας με χαρά σας. Είναι ανάγκη ρε σεις να είναι πέντε μέτρα καλούμπα; Τί το περάσατε, λαβύρινθο και κολλήσατε επάνω τον μίτο της Αριάδνης; Ναι, όπου να ΄ναι θα βγει και ο Μινώταυρος να σας φάει. Μπου! Χάθηκε ρε σεις να σκεφτείτε τίποτε άλλο; Εδώ ακόμη και οι σερβιέτες έβγαλαν φτερά και σεις ακόμα φοβάστε το τέρας;

Εγώ αν κατασκεύαζα ταμπόν θα έβαζα ένα αδιάβροχο ετικετάκι σαν αυτά στα κινέζικα κουλουράκια. Να το τραβάς πεντακάθαρο και να διαβάζεις και την τύχη σου. Για παράδειγμα «η μέρα σου θα είναι εξαιρετικά υγρή». Να το διαβάζει η γκόμενα και να λέει αυτοί οι τύποι με ξέρουν πολύ καλάααα (έλααα δεν το πιστεύω). Και αν θέτε να ξέρετε, θα έφτιαχνα και ταμπόν με ζώδια. Ξέρετε πώς θα έκαναν οι γκομενέτε για τίποτε τέτοιο; Να το τραβάς και να λέει «σήμερα εσείς οι Παρθένοι, κάτω από την επίδραση του ανάδρομου σύμπαντος, θα ασχοληθείτε ιδιαίτερα με κάτι που σας αρέσει πολύ, δεν παχαίνει και δεν πονάει». Ε….εντάξει, με μικρότερη γραμματοσειρά.