ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

(και άλλες αρετές)

Το σκέφτηκα πολύ σοβαρά και αποφάσισα τί είμαι. Δεν θέλω κουβέντα. Ιδού η πλήρης ανάλυση : “αφελής ή δόλιος υποστηρικτής του νεοταξικού καπιταληστρικού σχεδίου γενοκτονίας των εθνών και μετατροπής του παγκόσμιου πληθυσμού σε ανέστια μάζα δουλοπαροίκων και καταναλωτών” (sic). Βέβαια, σε όλα αυτά χώστε μπόλικες ψιλές, δασείες και περισπωμένες και αρκετή ελληνική παράδοση, για να έχει ο ξεπεσμός μου περισσότερο κύρος.

Το ότι δέχτηκα στην πόρτα μου και φιλοξένησα όσους περισσότερους πεινασμένους μετανάστες ζήτησαν την βοήθειά μου, αυτό με έκανε όλα αυτά. Μα, υπάρχουν Νόμοι και Κανόνες μου λένε. Ναι. Αλλά σύμφωνα με την δική μου λογική, κάποια πράγματα δεν επιδέχονται κανόνες.

Σκέψου για παράδειγμα να σου λέγανε, ξέρεις, η δολοφονία επιτρέπεται και μάλιστα πάρε και μια χατζάρα και βγες στους δρόμους και σφάξε όσους τραβάει η ψυχούλα σου. Κόβω το χέρι μου ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που ΔΕΝ θα μπορούσαν να το κάνουν αυτό. Σκέψου τώρα να σου λέγανε, ξέρεις, αν δεν πάρεις την χατζάρα κινδυνεύει ο πολιτισμός σου, η παράδοση, η γλώσσα και η επιβίωσή σου. Ξέρεις ανθρωπάκι, αν δεν σκοτώσεις μερικούς θα φτωχύνεις, θα αλλοιωθεί η ομογένεια του πληθυσμού σου, θα ξεχαστούν η γλώσσα σου και οι παραδόσεις σου, εκείνοι είναι ο εχθρός, απλά δεν έρχονται με όπλα αλλά ύπουλα και με παρακάλια. Κόβω το χέρι μου ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που ΔΕΝ θα μάσαγαν.

Σκέψου τώρα, να έφταναν οι αναλύσεις μεγάλων πανεπιστημίων και να σου έλεγαν ξέρεις ανθρωπάκι, εσύ φταις που ήρθαν όλοι αυτοί οι μετανάστες και μας πήραν τις δουλειές, μας μπαστάρδεψαν τον πολιτισμό μας, μας γέμισαν παιδιά τους. Και τώρα ανθρωπάκι είναι η τελευταία σου ευκαιρία να πάρεις την χατζάρα και να τους διώξεις όλους από ΄δω μέσα αλλιώς χάθηκε ο Έλληνας για πάντα. Εδώ θα μασήσουν πολλοί, αλλά και πάλι κάποιοι ΔΕΝ θα το κάνουν.

Και φτάνουμε τώρα στον χαρακτηρισμό που μου δώσατε για να το τελειώνουμε μια και καλή : Δεν μπορεί κύριοι Έλληνες απ΄την μια να μου είστε φιλόξενοι, φιλεύσπλαχνοι, χριστιανοί και με μια καρδιά αγκινάρα και από την άλλη ψυχροί λογιστές απέναντι σε τόσο ταλαιπωρημένους ανθρώπους. Πρέπει επιτέλους να αποφασίσετε τί θέλετε. Γιατί Παράδοση, Πολυτονικό, Αρχαία και Έλληνες ΔΕΝ πάνε μόνα τους.

Είτε θα επιλέξετε όλο το πακετάκι (Ξένιος Δίας, Χριστιανική Αγάπη, Δασείες και άλλες παραδοσιακές αρετές), είτε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ θα παραδεχτείτε ανοιχτά το “πας μη Έλλην βάρβαρος” και δεν θα μου κρύβεστε πίσω από μαλακισμένους αφορισμούς για όλους εκείνους που βάζουν τους Ανθρώπους (όλους όμως) πάνω από τις γλοιώδεις απάνθρωπες θεωρίες σας.-

ΓΙΑ ΣΕΝΑ

Είναι μερικές φορές που έχεις φτιάξει στο κεφάλι σου το Πλάνο, έχεις συμμορφωθεί, έχεις προσπαθήσει πολύ και έχεις πείσει σώμα και ψυχή να ακολουθήσουν. Είναι τόσο καλά όλα σχεδιασμένα που δεν μπορεί να πάει κάτι στραβά. Απλά δεν μπορεί. Κάπου μέσα σου σκέφτεσαι τα χειρότερα, κάπου ακούς κάτι, κάπου αμφιβάλλεις. Αλλά όχι, προτιμάς να ζεις στην πλάνη ενός τέλειου σχεδίου γιατί εσύ είσαι μια ωραία καλολαδωμένη μηχανή και όλα είναι θέμα μόνο προσπάθειας και επιμονής όπως συνηθίζουν να σου φωνάζουν μέσα στα μούτρα σου όλη σου τη ζωή.

Παίρνεις τα γραναζάκια σου και τα βάζεις να δουλέψουν. Κάποια με την μία σκαλώνουν, άλλα σπάνε, άλλα σκούριασαν. Κι εσύ εκεί, να πιστεύεις σαν μαλάκας ότι δεν μπορεί, όλα ήταν σχεδιασμένα άψογα. Και τότε γίνεται το θαύμα. Η μηχανή σου δουλεύει ρολόι. Ακούς τα γρανάζια να γυρίζουν και όλα δείχνουν ότι τα κατάφερες. Μόλις έπιασες επιτέλους το σύμπαν απ΄τα αρχίδια. Μόλις το έβαλες να σου παίρνει πίπες. Με προσπάθεια και επιμονή.

Μέχρι την στιγμή που μαθαίνεις ότι πάλι κατάφερες να κοροιδέψεις τον εαυτό σου. Όλα ήταν μια αυθυποβολή. Αυλαία.

Τώρα πρέπει να σταματήσεις να ακούς τον ψεύτικο θόρυβο των γραναζιών σου. Η προσπάθεια και η επιμονή δεν είναι αρκετές. Θέλει και δύναμη. Πολύ περισσότερη από όση σου δόθηκε.

Και μετά σε πιάνει το παράπονο. Σχεδόν ουρλιάζεις για ισότητα ή μια τόσο δα ευκαιριούλα. Δεν γίνεται για όλο τον υπόλοιπο κόσμο να δουλεύουν όλα ρολόι και μάλιστα χωρίς καμμία προσπάθεια – πολλές φορές χωρίς καμμία απολύτως χαρά - και για σένα να είναι όλα τόσο δύσκολα. Δεν γίνεται.

Και μετά εύχεσαι να είχες λίγη παραπάνω δύναμη. Μόνο αυτό.   :’(