ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ ΤΡΟΦΙΜΑ (3)
Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Αύγουστος 17, 2006
(VS Συμβατικές και Βιολογικές Καλλιέργειες)
Οι προσπάθειες για βελτίωση σε φυτά και ζώα ξεκίνησαν ουσιαστικά δέκα χιλιάδες χρόνια πριν. Αυτές οι αλλαγές, μαζί με την φυσική εξέλιξη των ειδών βοήθησαν να προκύψουν τα είδη τροφής που δεν έχουν καμμία σχέση γενετικά, με τα αρχικά είδη. Οι λόγοι των προσπαθειών αυτών ήταν να βελτιωθούν οι σοδειές, η γεύση, η ποσότητα και να μειωθούν οι απώλειες λόγω ασθενειών των αρχικών ειδών. Η εργαστηριακή γενετική τροποποίηση είναι ουσιαστικά η εξειδικευμένη και πιο καταρτισμένη συνέχιση της προσπάθειας που έκαναν από πάντα οι άνθρωποι.
Η πιο εύκολη μέθοδος που χρησιμοποιούσαν οι νομάδες πρόγονοί μας και συνεχίζεται έως σήμερα, είναι η απλή επιλογή. Οι σπόροι από τα καλύτερα φυτά σπείρονταν για να δημιουργηθεί μια καινούργια γενιά φυτών που θα περιείχαν τα καλύτερα χαρακτηριστικά. Για μεγάλες περιόδους αυτοί οι σπόροι αποθηκεύονταν για να ξαναχρησιμοποιηθούν και έτσι να φτάσουμε στο σημείο να έχουμε συγκεκριμένα «ανώτερα» φυτά. Αυτή είναι μια από τις κύριες μεθόδους που χρησιμοποιεί και η τωρινή τεχνολογία.
Το γνωστό μας σιτάρι είναι αποτέλεσμα συνδιασμού των γονιδίων τριών διαφορετικών φυτών και απλής επιλογής, που ανά τα χρόνια υπερίσχυσε λόγω της ανθεκτικότητάς του και είναι το κυρίαρχο είδος σταριού αυτήν την στιγμή.
Κάθε φορά που τα γονίδια ενός είδους μεταλλάσονται ή διασταυρώνονται (κάτι που συμβαίνει είτε στις συμβατικές μεθόδους είτε στις εργαστηριακές) η πιθανότητα δημιουργίας μιας νέας επικίνδυνης ουσίας είναι υπαρκτή. Τα ίδια αποτελέσματα προκύπτουν είτε μέσω τεχνολογίας rDNA είτε απλώς διασταυρώνοντας στα τυφλά, είδη. Ο κίνδυνος έχει να κάνει με την παρουσία επικίνδυνων τοξινών και όχι με την μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε.
Η αξιολόγηση όμως, είναι μονομερής. Η Ευρωπαική Ένωση για παράδειγμα στην Γερμανία, αξιολογεί όλα τα προιόντα που προέρχονται από γενετικές τροποποιήσεις και δεν αξιολογεί κανένα προιόν που προέρχεται από συμβατικές τροποποιήσεις. Το ότι η αξιολόγηση βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στις μεθόδους τροποποίησης και όχι στο ίδιο το προιόν, θεωρείται επιστημονικά απαράδεκτη.
Αυθόρμητες μεταλλάξεις είναι πολύ πιθανόν να συμβούν ωστόσο και στην φύση. Ονομάζονται “sports” από τους φυτοκόμους αλλά δεν είναι εύκολο να προκληθούν. Έτσι, οι φυτοκόμοι περιμένουν πολύ καιρό μέχρι να εμφανιστεί ένα καινούργιο είδος «μεταλλαγμένου» φυτού και ακόμη περισσότερο για να εμφανιστεί ένα χρήσιμο είδος. Έτσι, για να προκαλέσουν γρηγορότερα τέτοιες μεταλλάξεις χρησιμοποιούν ακτινοβολία ή χημικά όπως ethyl methane sulfonate και η συχνότητα αυξάνεται. Τα προιόντα που προκύπτουν από τέτοιες μεταλλάξεις χρησιμοποιούνται και καταναλώνονται κατά κόρον είτε είναι ζώα είτε φυτά και ονομάζονται «οργανικά» χωρίς κανέναν επίσημο έλεγχο. Υπάρχουν αυτήν την στιγμή πάνω από 2,200 τέτοια είδη ανά τον κόσμο που δημιουργήθηκαν έξω από εργαστήρια με την χρήση ακτινοβολίας και κυρίως χημικών.
Οι εργαστηριακές μεθόδοι γενετικής τροποποίησης λειτουργούν κάτω από πλήρως ελεγχόμενες συνθήκες χωρίς τον τυφλό πειραματισμό διότι μονάχα γνωστά και ακριβή γονίδια μεταφέρονται. Αντιθέτως οι συμβατικές μεθόδοι περιλαμβάνουν την μεταφορά χιλιάδων άγνωστων γονιδίων με αδιευκρίνιστες λειτουργίες μαζί με τα επιθυμητά γονίδια.
Συμπεράσματα :
Όλα αυτά που ακούγονται για τα super είδη που θα συγκεντρώνουν υπερδυνάμεις ή τρώγοντάς τα θα αντικαθιστούν εμβολιασμούς ή whatever, τουλάχιστον για τώρα, ανήκουν στην σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας και είναι ένα κομμάτι της παραπληροφόρησης ενάντια στα μεταλλαγμένα. Όλα αυτά, είναι απλά οι δυνατότητες που έχει η συγκεκριμένη επιστήμη και όχι οι τωρινές πρακτικές της. Και είναι πολύ λογικό να επικρατεί σκεπτικισμός και φόβος απέναντι ειδικά σε κάτι με το οποίο τρεφόμαστε αλλά λίγη κοινή λογική δεν βλάπτει.
Θα μπορούσαμε φυσικά να αγνοήσουμε την τεχνολογία και να εμπιστευτούμε την τροφή μας σε γεωπόνους, φυτοκόμους και κτηνοτρόφους. Θα μπορούσαμε να τους αφήσουμε να πειραματίζονται, όπως ακριβώς γινόταν στο παρελθόν (και συνεχίζεται) και να αποσύρουμε κάθε φορά από την αγορά τα είδη που δηλητηρίασαν τους καταναλωτές όπως γίνεται κατά κόρον με διάφορες ποικιλίες πατάτας για παράδειγμα. Θα μπορούσαμε ενώ έχουμε την δυνατότητα να αναγνωρίσουμε και να απομονώσουμε τα προβληματικά γονίδια, να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να τα απομακρύνει ή να πειραματιστεί σε ελεγχόμενο περιβάλλον. Και όλα αυτά, γιατί μας έχουν πείσει ότι η γενετική τροποποίηση και οι μεταλλάξεις είναι κάτι εντελώς καινούργιο που ασκούν κάτι επικίνδυνοι και πουλημένοι τρελλοεπιστήμονες.
But it all goes down to this : Έχουμε μια συγκεκριμένη ανάγκη που είτε εργαστηριακά είτε συμβατικά πρέπει να αντιμετωπισθεί. Έχουμε αναμφισβήτητα κινδύνους, όποιον τρόπο κι αν επιλέξουμε, οι οποίοι ΔΕΝ είναι κάτι που μπορούμε να αποκλείσουμε εντελώς και έχουν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ να κάνουν με το αποτέλεσμα και όχι την μέθοδο που χρησιμοποιούμε. Απλά, είναι δεδομένο ότι η γνώση μας έχει προχωρήσει τόσο, ώστε να βρίσκουμε τρόπους να μειώσουμε όλους αυτούς τους κινδύνους.
Όταν λοιπόν η αντίδρασή μας είναι ένα ξερό ΟΧΙ, αντί έστω να παραδεχτούμε ότι δεν έχουμε κανένα αρνητικό κρούσμα έως αυτήν την στιγμή και να κινηθούμε επιβάλλοντας ελέγχους, αρχίζω και αναρρωτιέμαι ποιός πατεντάρει την σκέψη, την πρόοδο και τον φόβο μας.
Πηγές : The National Academy Press
Αύγουστος 17, 2006 στο 6:11 μ.μ
αγαπημένη μου κωσταντίνα διακρίνω μια τάση σου να αποκηρύσσεις τις θεωρίες συνομωσίας που αφορούν την επιστήμη και καλά κάνεις
όμως τι γίνεται με τις περιπτώσεις όπου οι θεωρίες δεν είναι μόνο θεωρίες ???
γιατί υπάρχουν και τέτοιες
τώρα όσο για τα μεταλλαγμένα ναι, οι μεταλλάξεις γίνονται μέσα στους αιώνες με φυσικό τρόπο και νέα υβρίδια φυτών δημιουργούνται με διασταυρώσεις (αποτέλεσμα όλων αυτών των διασταυρώσεων είναι το φαινόμενο τα περισότερα φρούτα να είναι διασταύρωση της κολοκύθας και να μην έχουν πλέον καμιά ομοιότητα με τα φρούτα του παρελθόντος … δεν ξέρω αν πρόλαβες να τα φας αλλά μιλάμε για άλλο πράγμα)
παρ όλα αυτά με τρομάζει κάπως η σκέψη να τρώω καλαμπόκι μεταλλαγμένο ώστε να περιέχει εντομοκτόνα και ζηζανιοκτόνα όπως το γνωστό roundup της γνωστής Μοσάντο
όπως με τρόμαζε και η σκέψη πως οι αγελάδες τρώνε ιχθυάλευρα και αλεσμένες αγελάδες με τα γνωστά αποτελέσματα (crazy cows)
αυτά σαν μια πρώτη και πολύ επιφανειακή σκέψη
Αύγουστος 17, 2006 στο 6:36 μ.μ
Mani, το μόνο που κάνω με αυτά τα κείμενα είναι να παρουσιάσω και την άλλη άποψη. Το “τρομάζω” δεν μου αρκεί γιατί είναι αποτέλεσμα του “με τρόμαξαν”. Αυτό που προτείνω στην τελική είναι να ελέγχονται και όχι να απαγορευτούν.
Γιατί όταν ακούω την greenpeace να χαίρεται που η χώρα μας είναι ελεύθερη ζώνη χωρίς κανείς να μου έχει δώσει περισσότερα στοιχεία πέρα από τις τρομακτικές λέξεις “γονίδια” “μεταλλαγμένα” και “πειράματα”, νοιώθω σαν την Ντόλυ. Κλώνος κατευθυνόμενης σκέψης δηλαδή.
Απ΄την άλλη, αυτό που λες “με τρομάζει η σκέψη….” και μένα με τρομάζει ένα ταξίδι στο φεγγάρι ή εκατομμύρια παιδιά να πεθαίνουν γιατί δεν υπάρχει αρκετή τροφή. Πολύ πιθανό κάποιες θεωρίες και συνομωσίες να στέκουν. Είναι άτοπο όμως να αφορούν μια ολόκληρη επιστήμη στο σύνολό της και άτοπο να ακυρώνεις κάθε νέα τεχνολογία τροφίμων μόνο και μόνο γιατί υπάρχουν απατεώνες και εκμεταλλευτές.
Τέλος, αυτό θέλω να το γράψω για όλους , ποιός σας είπε κύριοι ότι η Φύση λειτουργεί πάντα υπέρ του ανθρώπου; Χέστηκε η φύση αν το είδος μας εκλείψει, αρρωστήσει ή αφανιστεί. Δεν λειτουργεί όλο το σύμπαν για την πάρτη μας και το να αφηνόμαστε στο έλεος της φύσης δεχόμενοι για παράδειγμα πως οι μεταλλάξεις που γίνονται με φυσικό τρόπο είναι άκακες είναι εγωισμός και βλακεία του χείριστου είδους.
Αύγουστος 17, 2006 στο 6:43 μ.μ
“ποιός σας είπε κύριοι ότι η Φύση λειτουργεί πάντα υπέρ του ανθρώπου; Χέστηκε η φύση αν το είδος μας εκλείψει, αρρωστήσει ή αφανιστεί.”
δεν νομίζω πως η επιστήμη της μετάλλαξης τροφίμων ενδιαφέρεται περισότερο για τον άνθρωπο από τη φύση
τώρα όσο για τα παιδιά που πεινάνε θα σου θυμίσω πως υπάρχουν χιλιάδες λύσεις στο πρόβλημα εκτός από το καλαμπόκι με γονίδια σκώρου
Αύγουστος 17, 2006 στο 6:47 μ.μ
“Γιατί όταν ακούω την greenpeace να χαίρεται που η χώρα μας είναι ελεύθερη ζώνη χωρίς κανείς να μου έχει δώσει περισσότερα στοιχεία πέρα από τις τρομακτικές λέξεις “γονίδια” “μεταλλαγμένα” και “πειράματα”, νοιώθω σαν την Ντόλυ. Κλώνος κατευθυνόμενης σκέψης δηλαδή”.
δηλαδή όταν ακούς τις εταιρείες να σου λένε πως είναι απολύτως ασφαλή και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα νοιώθεις σαν κλώνος ελεύθερης σκέψης?
Αύγουστος 17, 2006 στο 6:49 μ.μ
Όχι φυσικά. Και τα δύο θα τα ψάξω. Απλά στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είδα κανέναν να το κάνει για μένα.
Αύγουστος 17, 2006 στο 6:55 μ.μ
“δεν νομίζω πως η επιστήμη της μετάλλαξης τροφίμων ενδιαφέρεται περισότερο για τον άνθρωπο από τη φύση”
Αυτό ρε συ, από πού βγαίνει; Έχω φάει τα δάχτυλά μου και έχω βγάλει τα μάτια μου τρεις μέρες όντας τόσο άσχετη για να βγάλω κάποια συμπεράσματα και δεν μπορώ να διανοηθώ ότι μια ολόκληρη τεχνολογία έχει στηθεί μόνο και μόνο για να βλάψει ή να κυριαρχήσει στον πλανήτη εξυπηρετώντας συμφέροντα ή σκοτώνοντας κόσμο. Και στην τελική κάνε έναν υπολογισμό πόσους έχει σκοτώσει η φύση και πόσους η τεχνολογία τροφίμων.
Αύγουστος 17, 2006 στο 6:55 μ.μ
Γενικα ειμαι υπερ των μεταλλαγμενων και γενικα η επιχειρηματολογια σου ειναι σωστη. Ειναι ομως επιφανειακη.
Η “μεταλλαξεις” που κανουν οι γεωπονοι, αγροτες κλπ. ειναι σαφως πολυ διαφορετικες απο τις μεταλλαξεις που κανουν οι γενετιστες στο εργαστηριο. Πολυ καλα κανουν οι γερμανοι και διαχωριζουν.
Ο γεωπονος θα __επιλεξει__ απο υπαρχοντα φυτα το δυνατοτερο. Παιρνει δηλαδη κατι που α) ηδη υπαρχει και β) η ωφελεια του (συν οτι δεν μας βλαπτει) εχει ηδη αποδειχτει.
Ο γενετιστης επιφερει μεταλλαγες στα τυφλα. Δημιουργει ποικιλιες που __δεν__ υπηρχαν πριν, η επιδραση τους στην φυση (και στον οργανισμο μας) δεν ειναι γνωστη εκ των προτερων.
Ο γενετιστης κανει μεταλλαξεις μη γνωριζοντας το πληρες γονιδιωμα των φυτων και μη μπορωντας να ερμηνευσει την σημασια των μεμονωμενων γονιδιων.
Για παραδειγμα, ενω εχουμε αναλυσει το πληρες γονιδιωμα του homo sapiens εδω και 5 περιπου χρονια, δεν ξερουμε ακομα τι ρολο παιζει το καθε γονιδιο στις λειτουργιες του οργανισμου μας.
Φαντασου οτι στα φυτα για τα οποια μιλαμε, ουτε το γονιδιωμα δεν εχουμε αναλυσει ακομα.
Προχθες διαβαζα στις γερμανικες εφημεριδες, οτι οι γιαπωνεζοι αγροτες ξαναγυριζουν στην παλια ποικιλια ρυζιου. Τα τελευταια χρονια χρησιμοποιουσαν μεταλλαγμενο ρυζι, το οποιο ειναι ανθεκτικο σε μια ποικιλια παρασιτου (καποια ψειρα). Η ψηλοτερη τιμη του μεταλλαγμενου σπορου αντισταθμιζοταν απο την ελλειψη εξοδων για φυτοφαρμακα.
Αλλα μια καινουργια ψειρα αναπτυχθηκε απο το μηδεν. Η υπαρξη της ηταν αγνωστη πριν εμφανιστει το μεταλλαγμενο ρυζι. Σημερα οι αγροτες πρεπει παλι να χρησιμοποιησουν φυτοφαρμακα, ισχυροτερη δοση αυτην την φορα.
Και εχουν και το ψηλοτερο κοστος για τους μεταλλαγμενους σπορους.
Θελω με αυτο το παραδειγμα να αποδειξω, ποσο στα τυφλα ενεργουν οι γενετιστες. Οι γεωπονοι αντιθετα ενεργουν απο εμπειρια. Ειναι καλο, το κρατανε. Ειναι σκαρτο, το πετανε.
Οι γεωπονοι δημιουργουν καινουργια ειδη με διασταυρωση _υπαρχοντων_ ειδων. Οι γενετιστες δημιουργουν καινουργια ειδη απο το Τιποτα. Εεεε, δεν θα ηθελα καινουργια φυτικα / ζωικα ειδη πανω στον πλανητη, οταν ακομα δεν εχω κατανοησει τα υπαρχοντα.
Υ.Γ. Οχι, δεν εχω κανεναν γεωπονο στην οικογενεια.
Υ.Γ. Οταν η γενετικη λυσει τα προβληματα της, θα ειναι Η λυση για τα προβληματα της ανθρωποτητας. Αλλα μαλλον θ’ αργησει αυτο.
Αύγουστος 17, 2006 στο 6:56 μ.μ
ίσως δεν έψαξες αρκετά γιατί η συζήτηση υπέρ και κατά των μεταλλαγμένων γίνεται εδώ και πάρα πολύ καιρό
όσον δε αφορά το ζήτημα της επάρκειας τροφίμων να σου θυμίσω πως η εντατική γεωργία και οι εξαντλητικές μονοκαλλιέργειες έχουν εδώ και καιρό πάψει να αποτελούν λύση στο πρόβλημα και έχει αποδειχτεί πως έχουν τομακτικές επιπτώσεις στο περιβάλλον … στο οποίο περιβάλλον υπάρχουν και άλλα πράγματα εκτός από υτον άνθρωπο
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:00 μ.μ
η γενετική επιστήμη δεν έχει στηθεί για να κυριαρχήσει στον πλανήτη και σε άπειρες περιπτώσεις έχει εφαρμογές ευεργετικές για το ανθρώπινο είδος
΄
αλλά οι εφαρμογές της στη βιομηχανία μετάλλαξης τροφίμων δεν εξυπηρετεί παρά μόνο τα συμφέροντα των μεγάλων εταιρειών που εμπορεύονται μεταλλαγμένα τρόφιμα και σπόρους και οι οποίες δεν νομίζω πως ενδιαφέρονται για τον άνθρωπο περισότερο από τη φύση
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:03 μ.μ
Σκέφτομαι την κοινωνική προέκταση των πειραμάτων. Ας πούμε ωραίος ο έλεγχος, ωραία και τα προϊόντα. Ο τρόπος αναπαραγωγής τους όμως δεν πρέπει να διασφαλιστεί, να είναι ανεξάρτητος δλδ από τα εργαστήρια των επιχειρήσεων που τα παράγουν; Επειδή αυτές οι μεταλλάξεις θεωρητικά δεν ανήκουν στη φύση αλλά γίνονται μέσα σε εργαστήρια, θα πρέπει να είναι εμπορεύσιμο είδος; Θα πάψουν οι φυτικές τροφές να ανήκουν σε ολόκληρη την ανθρωπότητα; Αυτή η “πρόοδος” δεν με πείθει καθόλου για τη διάδοση των προϊόντων ώστε να χορτάσει κάθε πεινασμένος. Μάλλον το ανάποδο βλέπω να συμβαίνει.
Το ότι εκχώρησα ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΜΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΡΩΤΗΘΩ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ, περιοχές του DNA μου, με κάνει εξαιρετικά δύσπιστη.
Η γνώμη μου είναι ότι καλοί μεν είναι οι έλεγχοι -και μόνο η λέξη “έλεγχος” καθησυχάζει- αλλά καλύτερο είναι να επεξεργαστεί η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ κάποιο σχέδιο ΓΙΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΤΗΝ ΑΦΟΡΟΥΝ.
ΦΡΑΓΗ ΣΤΟ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ!!!
Αμάν, τά’πα και ησύχασα
(δεν είμαι σίγουρη ότι τα είπα όλα, ε)
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:05 μ.μ
Old Skipper, η επιχειρηματολογία μου, δεν θα μπορούσε παρά να είναι επιφανειακή. Μεταξύ μας, και αυτά που έγραψα πολλά ήταν.
Αυτό λοιπόν που κατάλαβα από όλα αυτά είναι ότι ο γενετιστής κάνει πιο εμπεριστατωμένα αυτό που κάνουν οι γεωπόνοι ΣΥΝ πειραματισμό για καινούργια είδη. Χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα εμπειρία + εργαστηριακές αναλύσεις. Η διαφορά των δύο, είναι ότι το αποτέλεσμα των πρώτων δεν ελέγχεται (παρά μόνο εθελοντικά και αν), ενώ των δεύτερων διπλοελέγχεται ή ενίοτε απαγορεύεται και εντελώς. Έχουμε δηλαδή έναν τρόπο να κατανοήσουμε και να προχωρήσουμε παραπάνω την γνώση των γεωπόνων αλλά δεν το θέλουμε γιατί είναι τρομακτικό (
Ως προς το παράδειγμά σου, διάβασα αυτές τις μέρες εκατοντάδες παραδείγματα φυτών και ζώων με συμβατικούς τρόπους αναπαραγωγής που δημιούργησαν πρόβλημα ΑΦΟΥ βγήκαν στην κατανάλωση (πατάτες, χοίροι, δημητριακά. Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι δεν μιλάω για αλόγιστο πειραματισμό στους καταναλωτές αλλά ψάξιμο και γνώση. Δεν είναι τόσο ακραίο ρε συ.
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:06 μ.μ
τώρα για τους πανηγυρισμούς της greenpeace περί ελεύθερης ζώνης να της πει κάποιος πως πωλούνται στη χώρα μας “τροποποιημένοι” (έτσι αποκαλούνται από όσους τους εμπορεύονται) σπόροι με το τσουβάλι
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:08 μ.μ
οι γεωπόνοι ΔΕΝ εισάγουν γονίδια σκώρου σε πατάτες …
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:12 μ.μ
Παιδιά, δεν έχω απαντήσεις για όλα αυτά που ρωτάτε ούτε ξέρω όλο το background της υπόθεσης και φυσικά δεν είμαι γεωπόνος ή γενετιστής. Απλά ήθελα εδώ και καιρό να ρίξω μια ματιά σε όλα αυτά χωρίς απαραίτητα να τα απορρίψω. Το μόνο που μπορώ να κάνω σε αυτή τη φάση, είναι να παρακολουθήσω την συζήτησή σας έχοντας πει αυτά που περίπου κατάλαβα στα τρία αυτά κείμενα. Λυπάμαι, αλλά το κεφάλι μου φτάνει μέχρι εδώ.
(δώστε ρε σεις και καμμιά πηγή)
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:16 μ.μ
δες εδώ
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:17 μ.μ
X-psilikatzoy Says: “… ο γενετιστής κάνει πιο εμπεριστατωμένα αυτό που κάνουν οι γεωπόνοι ΣΥΝ πειραματισμό για καινούργια είδη…”
Αυτο ακριβως κανει την διαφορα, αυτο ακριβως ειναι το επικινδυνο. Η αντιρρηση μου δεν ειναι γενικα κατα της γενετικης μεταλλαξης αλλα κατα του επιχειρηματος σου οταν εγραφες “και ο γεωπονος και ο γενετιστης, το ιδιο πραγμα κανουν (μεταλλαξη)”.
Ο γεωπονος ειναι περιορισμενος. Μπορει να διασταυρωσει 2 ποικιλιες καρπουζιου για να βγαλει ενα καλυτερο καρπουζι. Δεν μπορει ομως να διασταυρωσει καρπουζι με ελεφαντα και να βγαλει καρπουζι με προβοσκιδα. Ο γενετιστης ομως μπορει να το κανει (ισως και αθελα του) - και αυτος ειναι ο κινδυνος.
Πριν λοιπον καλοσωρισουμε καρπουζια με προβοσκιδα και ελεφαντες με κουκουτσια στον πλανητη μας, θα ηθελα να ξερω τι ρολο θα παιξουν στο - ευθραυστο ετσι κι αλλιως - οικοσυστημα μας.
Υ.Γ. Μπορει το παραδειγμα με τον ελεφαντα να φαινεται σαν ευφυολογημα (και ειναι), αλλα αν στην θεση του ελεφαντα βαλουμε εναν αγνωστο μεχρι χθες ιο / βακτηριδιο, τοτε το πραγμα γινεται πολυυυυυ σοβαρο. Ας μην ξεχναμε, οτι το κυριο εργαλειο του γενετιστη ειναι το DNA καποιου ιου. Το γονιδιωμα του καρπουζιου ΔΕΝ μεταλλασσεται χωρις την βοηθεια ιου.
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:17 μ.μ
sorry θα το διορθώσω
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:18 μ.μ
Mani, το λινκ δεν βγάζει πουθενά.
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:19 μ.μ
Δε ρωτάμε εσένα παιδάκι μου! Συμπάσχουμε, προβληματιζόμαστε, οι πηγές είναι προσανατολισμένες προς το αποτέλεσμα -το θετικό εννοείται-, το ΚΙΝΗΤΡΟ δεν αναφέρεται πουθενά.. και.. όχι, δεν είναι ο πόνος για τους πεινασμένους του πλανήτη.. ΤΟ ΚΙΝΗΤΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ και για τούτο δυσπιστώ λεμε.. Και.. δεν διανοούμαι ότι οι σκέψεις μου αυτές είναι πρωτότυπες, αλλά δεν έχω άλλες πηγές.
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:30 μ.μ
“Μπορει το παραδειγμα με τον ελεφαντα να φαινεται σαν ευφυολογημα (και ειναι), αλλα αν στην θεση του ελεφαντα βαλουμε εναν αγνωστο μεχρι χθες ιο / βακτηριδιο, τοτε το πραγμα γινεται πολυυυυυ σοβαρο. Ας μην ξεχναμε, οτι το κυριο εργαλειο του γενετιστη ειναι το DNA καποιου ιου. Το γονιδιωμα του καρπουζιου ΔΕΝ μεταλλασσεται χωρις την βοηθεια ιου”.
Ναι, αλλά αυτό που εγώ διάβασα είναι ότι και ο γεωπόνος (εντελώς όμως άθελά του) μπορεί να πραγματοποιήσει την μετάλλαξη κάποιου προιόντος και αυτό να προκύψει με την βοήθεια ιού. Λένε λοιπόν οι γενετιστές ότι προκειμένου αυτό να γίνεται τυφλά είναι προτιμότερο να γίνεται κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες. Και δέχομαι ότι όλα αυτά είναι επικίνδυνα για το οικοσύστημα φυσικά.
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:32 μ.μ
Και το ρεζουμέ είναι ότι αυτό που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι το αποτέλεσμα των προσπαθειών και όχι ο τρόπος που χρησιμοποιήσαμε διότι όλες οι μεθόδοι κρύβουν άγνωστους κινδύνους.
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:33 μ.μ
Τί θα γίνει ρε γυναίκα; Πάλι με φουντούνια θα τη βγάλουμε και σήμερα; Αστο το ρημάδι να φάμε και τίποτα!
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:33 μ.μ
@Xpsilikatzou
Λυπάμαι, αλλά το κεφάλι μου φτάνει μέχρι εδώ.
Agaphth psilikatzou mhn apelpizesai. ta pas teleia. Synexise thn prospatheia me auta ta arthra kritikis skepshs. Yparxei akoma poly skotadi na ksedialynei.
“οι γεωπόνοι ΔΕΝ εισάγουν γονίδια σκώρου σε πατάτες …”
Na to ksedialynoume ligo auto. H proeleush tou gonidiou den exei kamia shmasia. DNA kai to ena DNA kai to allo , aplws h plhroforia pou kwdikopoiei px to gonidio tou skorou sto context ths patatas mporei na einai xrisimi. Giati loipon na prospathw me mia tyxaia methodo (diastaurwsh) sth opoia exw poly ligo elegxo sto apotelesma se sxesh me mia systhmatopoihmenh ergasthriaki metallaksh. Allwste kai ta gonidia thss patatas apo vakthria, ious, arxaiovakthria proerxontai. To idio kai ta dika mas.
“αλλά οι εφαρμογές της στη βιομηχανία μετάλλαξης τροφίμων δεν εξυπηρετεί παρά μόνο τα συμφέροντα των μεγάλων εταιρειών που εμπορεύονται μεταλλαγμένα τρόφιμα ”
Pou einai to ithika mempto paraptwma?
“και σπόρους και οι οποίες δεν νομίζω πως ενδιαφέρονται για τον άνθρωπο περισότερο από τη φύση”
Dekto, apatase omws an pisteueis pws h “fysh” endiafertai perissotero, h estw kai ligo, gia ton anthrwpo.
“ΤΟ ΚΙΝΗΤΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ και για τούτο δυσπιστώ λεμε.. ”
Swsto gia auto exeis elegktikous mhxanismous, dikastiko systhma, th dynatothta diadhlwshs kai fysika aneksarthths ereunas.
Par ‘ ol’ auta den vgainei eukola kainourio genetika tropopoihmeno proion sthn agora. Kamia etaireia de thelei px na kanei mia metallaksei pou allazei thn anthektikothta tou froutou alla paragei ousies stis opoies mporei megalo pososto tou kosmou na exei allergeia kai gia auto apetountai kai ginontai para polles meletes mexri thn kykloforia enos proiontos sthn agora. H Xpsilikatzou to ethese para poly swsta omws me to parakatw.
“Αυτό λοιπόν που κατάλαβα από όλα αυτά είναι ότι ο γενετιστής κάνει πιο εμπεριστατωμένα αυτό που κάνουν οι γεωπόνοι ΣΥΝ πειραματισμό για καινούργια είδη. Χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα εμπειρία + εργαστηριακές αναλύσεις. Η διαφορά των δύο, είναι ότι το αποτέλεσμα των πρώτων δεν ελέγχεται (παρά μόνο εθελοντικά και αν), ενώ των δεύτερων διπλοελέγχεται ή ενίοτε απαγορεύεται και εντελώς. Έχουμε δηλαδή έναν τρόπο να κατανοήσουμε και να προχωρήσουμε παραπάνω την γνώση των γεωπόνων αλλά δεν το θέλουμε γιατί είναι τρομακτικό (;)”
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:35 μ.μ
μα για τα πιθανά αποτελέσματα μιλάμε
μιλάμε επίσης για τον πόλεμο που έχει ξεσπάσει με τα μεταλλαγμένα και ο οποίος είναι κυρίως εμπορικός και οικονομικός με αμερική να πιέζει ενελέητα γι αυτά και ευρώπη να κάνει κάτι σπασμωδικές κινήσεις ελέγχου αν και πολύ σύντομα θα υποκύψει στις πιέσεις ολοσχερώς
γι αυτό σου λέω …
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:44 μ.μ
Mani, για να καταλάβω, τί προτείνεις εσύ αν υποθετικά μπορούσες να επέμβεις;
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:45 μ.μ
Ο τζίρος στην παγκόσμια αγορά σπόρων για γεωργικές καλλιέργειες υπολογίζεται ότι ανέρχεται σε 45 δισ. δολάρια τον χρόνο, από τα οποία το ένα τρίτο αφορά σπόρους που έχουν παραχθεί από εμπορικές εταιρείες, ένα τρίτο παράγεται από κυβερνητικούς οργανισμούς και ένα τρίτο αφορά την αξία σπόρων που έχουν φυλαχθεί από γεωργούς για τις δικές τους ανάγκες σε μελλοντικές σοδειές.
Η παγκόσμια αγορά σπόρων ελέγχεται όλο και περισσότερο από μερικές μεγάλες εταιρείες ύστερα από μια σειρά συγχωνεύσεων και εξαγορών. Υπολογίζεται ότι το 1998 οι 10 μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας σπόρων ήλεγχαν το 30%-40% της παγκόσμιας αγοράς.
Ο τομέας της ανάπτυξης γενετικά μεταλλαγμένων σοδειών ελέγχεται όλο και περισσότερο από τη Μονσάντο και κάποιες άλλες αγροχημικές εταιρείες όπως η DuPont, η Dow Elanco, η Novartis, η AgrEvo και η Zeneca. Οι προσπάθειες αυτών των εταιρειών επικεντρώνονται μέχρι στιγμής σε σοδειές υψηλής απόδοσης, οι οποίες προσφέρουν τη δυνατότητα απόσβεσης του κόστους της έρευνας και μπορούν να παρουσιάσουν κέρδη, όπως σόγια, καλαμπόκι, βαμβάκι, ηλιόσποροι, πατάτες και τομάτες.
Οι αγροχημικοί κολοσσοί επενδύουν τεράστια ποσά στην ανάπτυξη και στην προώθηση γενετικά μεταλλαγμένων σοδειών. Κύριοι εκφραστές των επιδιώξεων της βιομηχανίας είναι οι χώρες που συμμετέχουν στην «Ομάδα Μαϊάμι» (ΗΠΑ, Καναδάς, Αυστραλία, Χιλή, Αργεντινή, Ουρουγουάη), καθώς επίσης και η Ιαπωνία, η Ελβετία, η Νέα Ζηλανδία και η Ρωσία.
Οι χώρες αυτές είχαν οδηγήσει σε ναυάγιο τη συνδιάσκεψη για το Πρωτόκολλο της Βιοασφάλειας, που έγινε τον Φεβρουάριο του 1999 στην Κολομβία, δηλώνοντας ότι δεν επιθυμούν κανέναν περιορισμό στην εισαγωγή, στην εξαγωγή και στη χρήση των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών.
Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι οι ΗΠΑ έχουν τεθεί επικεφαλής της προσπάθειας για παρεμπόδιση της λήψης ουσιαστικών μέτρων προκειμένου να διασφαλίσουν τα βιομηχανικά συμφέροντα της Μονσάντο και άλλων αμερικανικών γιγάντων του αγροχημικού τομέα όπως η Dow, η DuPont κ.ά.
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:47 μ.μ
να προτείνω εγώ για τα μεταλλαγμένα?
δεν είμαι σε θέση να προτείνω τίποτα
το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να τα αποφεύγω … στο μέτρο που αυτό είναι δυνατό
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:49 μ.μ
και ταυτόχρονα να είμαι σκεπτικιστής απέναντι στις διαβεβαιώσεις της Greenpeace αλλά ΚΑΙ της Μονσάντο
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:55 μ.μ
newmanifesto Says:
* το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να τα αποφεύγω … στο μέτρο που αυτό είναι δυνατό
* και ταυτόχρονα να είμαι σκεπτικιστής απέναντι στις διαβεβαιώσεις της Greenpeace αλλά ΚΑΙ της Μονσάντο
Swstos kai sta dyo.
Αύγουστος 17, 2006 στο 7:58 μ.μ
Άρα η ένστασή σου κατά κύριο λόγο είναι απέναντι στα μονοπώλια και στην μεγάλη οικονομική δύναμη αυτών των εταιρειών που για να συνεχίζουν να έχουν κέρδος προσπαθούν να επιβάλλουν αυτά τα προιόντα στην παγκόσμια αγορά χωρίς κανέναν έλεγχο.
Ακόμα κι αν είναι έτσι (με ύψιστο σκοπό το κέρδος - και δεν είμαι σε θέση να αμφισβητήσω αυτά τα δεδομένα φυσικά), πώς στέκει ο φόβος ότι μια τέτοια εταιρεία θα ρισκάριζε το κέρδος της, δηλητηριάζοντας τους “πελάτες” της;
Αύγουστος 17, 2006 στο 8:02 μ.μ
“πώς στέκει ο φόβος ότι μια τέτοια εταιρεία θα ρισκάριζε το κέρδος της, δηλητηριάζοντας τους “πελάτες” της;”
Μια τέτοια εταιρεία έχει τη δύναμη να ελέγχει τους πελάτες της. Αυτό δεν έχει σημασία; Και μη σκεφτόμαστε ως πελάτες εμάς τους “πολιτισμένους” μονάχα, ε
Κύριοι πελάτες (θα) είναι οι λιμασμένοι. Ενας νέος πόλεμος ανατέλλει με όπλο την τροφική αλυσίδα.
φάρμακα, τρόφιμα, πετρέλαιο:
Η χαρά των επιχειρηματιών του εγγύς μέλλοντος.
Ο έλεγχος του ανθρώπου, της ζωής και των δραστηριοτήτων του.
Αύγουστος 17, 2006 στο 8:04 μ.μ
..και.. “δηλητηριάζω” δεν σημαίνει αναγκαστικά “θανατώνω”..
Αύγουστος 17, 2006 στο 8:06 μ.μ
Παιδιά συγνώμη, όλα αυτά είναι μια αλυσίδα που πρέπει να μου κάνετε νιανιά για να καταφέρω να παρακολουθήσω την σκέψη σας. Αν σας σπάσω τ΄αρχίδια, συγνώμη εκ των προτέρων.
“Μια τέτοια εταιρεία έχει τη δύναμη να ελέγχει τους πελάτες της. Αυτό δεν έχει σημασία; Και μη σκεφτόμαστε ως πελάτες εμάς τους “πολιτισμένους” μονάχα, ε
Κύριοι πελάτες (θα) είναι οι λιμασμένοι. Ενας νέος πόλεμος ανατέλλει με όπλο την τροφική αλυσίδα”.
Άρα ενίστασαι τελικά στον έλεγχο από τα μονοπώλια και όχι στην ασφάλεια των προιόντων αυτών;
Αύγουστος 17, 2006 στο 8:16 μ.μ
X-Psilikatzou
“πώς στέκει ο φόβος ότι μια τέτοια εταιρεία θα ρισκάριζε το κέρδος της, δηλητηριάζοντας τους “πελάτες” της;”
“..και.. “δηλητηριάζω” δεν σημαίνει αναγκαστικά “θανατώνω”.. ”
Ed