SHOPPING SUCKS

Πήγα μια βόλτα στην Αθήνα και γύρισα ένα ερείπιο αφού κατάφερα να μην λιποθυμήσω δυό στενά κάτω από σπίτι μου. Με έσωσε μια τσιχλίτσα, λίγο νερό και ένα πεζούλι. Οι βιτρίνες ήταν απλησίαστες και άσχημες. Τα μόνα παπούτσια που μου άρεσαν έκαναν 280 ευρώ και η τσαντούλα τους 450.

Για να τα πάρω θα έπρεπε να είμαι αυτή η ηλίθια από το sex and the city, η κοκκάλω που έχουν όλες για ίνδαλμα, με τα χιλιάδες ζευγάρια παπούτσια που τα αγοράζει πανάκριβα, τα φοράει το πολύ μια φορά και μετά πάει και κλαίγεται στους γκόμενους γιατί ξέμεινε από λεφτά και καινούργια παπούτσια. Τελικά πήρα δύο κιλά κεράσια.

Το Μοναστηράκι πάμφτηνο αλλά πίττα στους τουρίστες, στις αρβύλες και σε σπινταρίσματα για να γλιτώσω σιχαμερά χουφτώματα. Μαρμελάδα έγιναν τα κεράσια από το στριμωξίδι. Και να ΄χω και τους τύπους στα μαγαζιά να προσπαθούν να τραβήξουν κόσμο κράζοντας το εμπόρευμα.

Εκεί που προχωρούσα τσουπ! ερχόταν από το πουθενά ένας τύπος μπροστά μου και άρχιζε να φωνάζει στ΄αυτί μου : «δεσποινίς, έχουμε μπλουζάκια, παντελονάκια, μπλα μπλα μπλα». Έλεγα ένα όχι ευχαριστώ και συνέχιζα. Μετά από λίγο ερχόταν ένας άλλος και φώναζε για πλάκα στ΄αυτί μου «Απ΄το Κωλοκοτρονίτσιιιιιιιι!» Και μετά γέλαγε με τους άλλους μαγαζάτορες για την εξυπνάδα που είπε. Μα και να ήθελα να ψωνίσω δεν υπήρχε περίπτωση να με αφήσουν.

Είτε θα έπεφτα σε κράχτη, είτε σε γκρίκ καμάκια που σε περιμένουν στην πόρτα του μαγαζιού και που αν έκανες πως κοιτάς την βιτρίνα τους, νόμιζαν ότι γούσταρες και άρχιζαν να κάνουν κάτι περίεργα σιχαμερά με την γλώσσα τους. Γαμώτο, λες και ολόκληρο το Μοναστηράκι είναι φτιαγμένο για να ψωνίζουν μόνο άντρες. Τα παράτησα.

Πήγα παραπέρα να χαζέψω κάτι παλιούς δίσκους. Βρήκα έναν του Τζων Τίκη. 2,50 ευρώ. Μα το θεό, θα το ΄παιρνα για να κάνω πλάκα στον Καλτσό. Έρχεται ο πωλητής και αρχίζει τα κουλά «άμα, σ΄αρέσει ο Τίκης έλα μέσα να σου δείξω ολόκληρη τη συλλογή». Και μου έκλεισε το μάτι. Μαζεύτηκαν και κάτι άλλοι, εγώ έφυγα τρέχοντας.

Γαμώτο, είναι πολύ άδικο όλο αυτό. Θα είχα πάρει και καπελάκι και κάτι σούπερ πολύχρωμα μαντηλάκια για το κεφάλι και τσοκαράκια με πεταλούδες και μια φουστίτσα μια σταλιά. Αλλά άντε πες στους μαλάκες ότι θέλεις να δοκιμάσεις φουστίτσα. Και μετά λένε ότι ακόμα και τα φτηνά μαγαζιά δεν έχουν δουλειά. Αρχίδια.

Πήρα τα κεράσια μου, πήρα κι ένα ταξί που με άφησε όπου του κάβλωσε του μαλάκα κι αυτού και σαν κοτόπουλο κατάφερα να μπω σπίτι.

Και τώρα για να ψωνίσω θα πρέπει να επιλέξω ανάμεσα σε δύο μαλάκες. Σε αυτούς που δεν σου κολλάνε αλλά με ένα ζευγάρι παπούτσια περιμένουν να βγάλουν το νοίκι του μαγαζιού, είτε σε αυτούς που για να πάρεις μια φουστίτσα με 30 ευρώ ή θα τους κάτσεις ή πρέπει να συνοδεύεσαι.