Η ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΤΩΝ ΟΔΟΝΤΟΓΙΑΤΡΩΝ

(και των καρτού&nu

Η μάχη έληξε ένδοξα. Επίσημα δεν έχω άλλες κουφάλες και ανεπίσημα οι οδοντίατροι είναι βάρβαροι και πρωτόγονοι (μάχη με έναν τέτοιο για μιάμιση ώρα, ουφ). Δηλαδή ρε παιδιά, εντάξει βγάζετε και γαμώ τα φράγκα έχετε εντυπωσιακότατα και επιβλητικότατα εργαλεία, αλλά αυτή τη γαμημένη την τανάλια δεν μπορούσατε να την εξελίξετε λιγάκι; Βάλτε εκεί ένα λέιζερ ένα κάτι με βζίου βζίου και πολύχρωμα φωτάκια να ξεχνιόμαστε. Θέλω να πω, δεν είναι δυνατόν να μου ΄χετε βάλει γεύση φράουλα στην ξυλοκαίνη για να κάνετε την δουλειά σας με τανάλιες!

Πάνω που είσαι στο σούπερ ντούπερ ιατρείο και έχεις όλη την τεχνολογία στα πόδια σου (δηλαδή, στα δόντια σο&upsilon πάει η γιατρουδάρα, ανοίγει την εργαλειοθήκη, βάζει το λεπτεπίλεπτο κάτασπρο χεράκι του μέσα και βγάζει τρεις τανάλιες! Λες δε μπορεί να θέλει ο μαλάκας να φάει καρύδια ΤΩΡΑ! Μπα… Λες δε μπορεί αυτά να είναι οδοντιατρικά εργαλεία. Αυτά υπάρχουν μόνο σε καρτούν! Και πολύ φυσικά σου πιάνει το δόντι και αρχίζει να το τραβάει! Πλάκα μου κάνει. Αμέσως μετά καβαλάει ο μάγκας την πολυθρόνα βάζει όλη του τη δύναμη και συνεχίζει να τραβάει το δόντι. Πού ζούμε καλέεεεεε;;;; Οκ, εκεί άρχισα να συνέρχομαι. Με την άκρη του ματιού μου και ενώ εκείνος είχε κατακοκκινίσει από το σφίξιμο, εγώ έψαχνα την κρυφή κάμερα. Γαμώτο, στ΄αλήθεια το ΄κανε.

Περίμενα από στιγμή σε στιγμή να σκάσει το Κογιότε και να μου ρίξει χειροβομβίδα. Όλα τα άλλα είχαν επιβεβαιωθεί. Ήμουν το Μπιπ – Μπιπ. Πιάνω το χέρι του γιατρού και τον σταματάω. Βγάζω σωληνάκια, παρασωληνάκια, μπλιμπλίκια, στρίβω το στόμα μου στα δεξιά (γιατί το αριστερό ήταν ψόφιο απ΄τις ενέσει&sigmaf και προσπαθώ να τον πείσω ότι οι τανάλιες ΔΕΝ είναι για δόντια αλλά για καρύδια και καρτούν. Υπονοώντας σαφώς ότι αν συνεχίσει θα του ξεριζώσω τα δικά του καρύδια. Αλλά βέβαια, είχε προνοήσει και γι΄αυτό. Γιατί νομίζετε ότι οι οδοντίατροι μας βάζουν ΠΡΩΤΑ τις ενέσεις; Νομίζετε ότι τους ενδιαφέρει αν πονάμε; Χέστηκαν. Να μην μιλάμε θέλουν. Όχι, δηλαδή προσπαθείστε εσείς να μιλήσετε με ψόφια γλώσσα. Τα μόνα που άρθρωσα ήταν κάτι μπλιααααα….μπλιεεεε…. Την πήρε πρέφα τη δουλειά το τζιμάνι και μου ΄χωσε κι άλλη ένεση ενώ προσπαθούσα να μαζέψω τα σάλια μου από το σαγόνι. Μου είπε μόνο «ηρέμησε γλυκιά μου, αύριο θα είσαι περδίκι».

Η συνομωσία δεν σταματάει εκεί κυρίες και κύριοι. Εκτός του ότι για άλλη μια φορά απεδείχτηκα εξωγήινος με τέσσερις ρίζες σε ένα δόντι που έπρεπε να έχει δύο, εκτός του ότι η επήρρεια των ενέσεων πέρασε μετά από τρεις ώρες που ήμουν πλέον μακριά για να κινδυνεύουν τα καρύδια του, εκτός του ότι αυτά που εμείς νομίζουμε για δόντια είναι στην ουσία δρακουλόδοντα βαλμένα ανάποδα (εξέλιξη του είδους), ψήθηκα και στον πυρετό. Και τώρα είμαι ένα φρικαρισμένο περδίκι.

Ανακεφαλαίωση : επίσημα δεν έχω άλλες κουφάλες και ανεπίσημα έχω μια μεγάλη δρακουλότρυπα στο στόμα. Επίσημα είμαι υγιής και ανεπίσημα ψήθηκα στον πυρετό μιάμιση μέρα. Επίσημα τα καρύδια του γιατρού είναι στην θέση τους. Ανεπίσημα, εγώ στην θέση του θα τα πρόσεχα πολύ.

Με αγάπη, Το Μπιπ – Μπιπ (που τελικά κερδίζει πάντα μόνο στα κωλοκαρτούν).