ΚΩΔΙΚΑΣ DA ΤΕΧΝΗ

(apokalypsis)

Αυτό το μπλογκ αποφάσισε να ασχοληθεί επιτέλους με την Τέχνη. Αρκετά με τις επιστήμες και τα πεζά. Οι καλλιτεχνικές μου φλέβες έχουν πεταχτεί όξω και ζητάνε με μια φωνή μια γερή ανάλυση της Τέχνης. Και δη της Υψηλής. Γιατί θα πρέπει να το παραδεχτείτε ατάλαντα γουρούνια ότι επιτέλους κάποιος θα πρέπει να βάλει τα πράγματα στην θέση τους. Τα κράταγα, τα κράταγα αλλά μπάφιασα.

Η Τέχνη που λέτε, είναι κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που ξέρετε και νομίζετε. Αρκεί φυσικά να ξέρεις από πού ξεκίνησαν όλα. Picture this : Όταν στα παλιά παλιά χρόνια η γη ήταν γεμάτη δεινοσαύρους, λουλούδια (που δεν θα έβαζες στο βάζ&omicron και άλλα εκθέματα του jurasic park (part II), ο άνθρωπος ήταν ένα σκατό και μισό. Χωμένος στη σπηλίτσα του, κακόμοιρο παράσιτο και ενίοτε μεζεδάκι για ούζο. Κωλοβάραγε που λέτε όλη μέρα και μη έχοντας άλλο να κάνει, είπε να επιμεληθεί της διακόσμησης στην σπηλιά. Σεξ δεν έκανε. Βασικό γνώρισμα της Υψηλής Τέχνης από τα προιστορικά χρόνια. Ούτε καν η μαλακία.

Στους κύκλους μου, οι ιστορικοί τον ονομάζουν homo agamian. Ο homo agamian λοιπόν, ξεκίνησε το πρώτο ρεύμα Τέχνης. Ενώ ας πούμε οι ανθρωπολόγοι θα περίμεναν με τέτοιες συνθήκες ζωής να δουν σπηλιές ζωγραφισμένες με χιλιάδες βυζάρες, μουνάρες και παρτούζες – ύμνος στην ζωή με άλλα λόγια - αντίκρυσαν ξενέρωτους παραμορφωμένους δεινοσαύρους, δέντρα και λουλούδια (απ΄αυτά που δεν τα βάζεις με τίποτε στο βάζο). Συμπέρασμα; Εξ΄απανέκαθεν ο άνθρωπος ήτο μαλάκας. Επιστημονικότατο αυτό αλλά δεν είναι ακριβώς τώρα η στιγμή να παραθέσω τα πτυχία μου.

Τα χρόνια πέρασαν και ο άνθρωπος βγήκε απ΄την σπηλιά του. Από homo agamian, έγινε homo arxaious ellinius, έγινε homo christianous, homo tourkofagous, homo oxious metaxas (pente asteron), homo polytexnious, homo neoellinious και κατέληξε από εκεί που ξεκίνησε – όπως οι επιστήμες σύσσωμες με ενημέρωσαν πριν λίγο - σε homo agamian. Κλείστηκε πάλι στην σπηλίτσα του να μην τον φάνε τα άγρια θηρία. Καταλαβαίνετε φυσικά, ότι η καθ΄όλα επιστημονικότη αναδρομή είναι απαραίτητη σε μία σοβαρή ανάλυση Τέχνης. Και εννοείται ότι εδώ μέσα, την επιστήμη θα την τρώτε στην μάπα θέλετε δεν θέλετε. Να ξηγούμαστε δηλαδή.

Το ζουμί είναι όμως το εξής : Σε όλα τα στάδια υπέβοσκε το agamian. Οι απανταχού φιλόσοφοι έγραψαν «περί φύσις». «Περί σεξ», κανείς. Κάθε ζωγράφος που σεβόταν τον εαυτό του ζωγράφιζε έστω κι ένα δεντράκι ή λουλούδια – ντε και καλά – σε βάζα. Το πουλί του, κανείς. Όσοι ήτο πιο πηδήκουλες και είπαν να κάνουν μια προσπάθεια να το αναδείξουν, το μόνο που κατάφερναν ήταν τόνοι κυτταρίτιδας, πεσμένα βυζιά και φάτσες –γαμώτο – δεν – έχουν – εφευρεθεί – τα - laxatol (Τζοκόντα Παυλίδης).

Ο απλός κόσμος σύντομα τους πήρε χαμπάρι και τότε συνέβη η μεγαλύτερη απάτη όλων των αιώνων. Το γεγονός που μπέρδεψε επιστήμονες, ιστορικούς και ανθρωπολόγους. Η αγαμία πήρε δύσκολες ονομασίες για να μην την καταλαβαίνει ούτε ο πιο ψαγμένος (funel, οφείλεις να παραδεχτείς ότι οι Ιλλουμινάτοι είναι σκέτες πίττες μπροστά στην τυρόπιττα).

Φωβισμός, Ντανταισμός, Μπαουχάους, Νεοπλαστικισμός κ.α. Απίστευτα ονόματα δηλαδή, που έμμεσα σε κάνουν να τρέμεις να ασχοληθείς. Σε κάνουν να Φωβηθείς, σε κάνουν Νταντά και άμα πεις κακιά κουβέντα θα στείλουν τον Μπαουχάους να σε φάει. ΜΠΟΥ!

Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Νεοπλαστικισμός είναι έργα που φτιάχτηκαν από δέρμα Νεοελλήνων που ψιλιάστηκαν την απατεωνιά, σε καμβά από πλαστικό.

Οι πιό άνετοι ονομάστηκαν Σουρεαλιστές. Είναι η πιο τίμια φάρα. Δεν γαμάνε και δεν ντρέπονται να το δείξουν.