Α.

Η Α. ήταν ένα από τα λίγα παιδάκια που δεν μιλούσαν. Καθόμασταν εκεί στο σαλόνι με είκοσι περίπου παιδιά τριγύρω μας γεμάτοι αγκαλιές. Η Α. ήταν δίπλα μου. Έτρεχε κάθε φορά να πιάσει θέση, να προλάβει. Και στα κρυφά, μου έσφιγγε το μπράτσο. Κάθε φορά που έδινα ένα φιλί σε ένα άλλο παιδί, εκείνη έσφιγγε όλο και πιο δυνατά.

Κάθε φορά που δεν πήγαινα έτρεχε στο γραφείο και παρακαλούσε την κοινωνική λειτουργό να μου τηλεφωνήσει για να μάθει αν είμαι καλά. Όταν εξηγούσα ότι ήμουν καλά αλλά δεν προλάβαινα να πάω, λυπόταν πολύ και απαιτούσε να της πω ακριβή μέρα και ώρα της επόμενης επίσκεψης για να με περιμένει και να πιάσει θέση στον καναπέ. Κάποτε με ξενάγησε στον πάνω όροφο. Ήταν απαγορευμένος για τους καινούργιους επισκέπτες γιατί εκεί ήταν ο προσωπικός χώρος του κάθε παιδιού.

Είχα «παλιώσει» αρκετά και η Α. χρίστηκε ξεναγός μου. Μικρά μικρά δωματιάκια με πολλά δυώροφα κρεβάτια, ένα γραφείο που μοιράζονταν εναλλάξ και μπόλικα βιβλία. Δεν ήταν ένα πλούσιο κατάλυμα αλλά ναι, έμοιαζε με σπίτι. Ίσως να συντελούσαν σε αυτό τα πολλά πιτσιρίκια που το πλαισίωναν.

Μείναμε πρώτη φορά μόνες με την Α. Την ρώτησα αν είναι ευχαριστημένη με το σπίτι. Για πρώτη φορά ήταν χείμαρος. Ήταν πολύ ευτυχισμένη, μου είπε . Η λέξη «ευτυχισμένη» δεν έχει βέβαια να κάνει με αυτό που νοιώθει ο καθένας μας ως ευτυχία. Η δική της ευτυχία δεν έφτανε ως τον ουρανό. Είχε ένα αόρατο ταβάνι που δεν την άφηνε να πάει παραπάνω. Το δικό της «ταβάνι» λεγόταν γονείς. Μου εκμυστηρεύτηκε ότι ήταν ευτυχισμένη γιατί για πρώτη φορά ήταν μαζί με τα άλλα τέσσερα μικρότερα αδέλφια της και για πρώτη φορά τα έβλεπε χαρούμενα. Στο ορφανοτροφείο είχε υποστεί πολλά βασανιστήρια.

Και το κορίτσι αυτό, μιλούσε κυριολεκτικά. Σωματική βία. Επειδή προσπαθούσε να αποδράσει για να πάει να δει τα αδέλφια της. Μου έδειξε κάποια σημάδια στο σώμα της. Τα σημάδια της ψυχής της ήταν φανερά. Εννιά χρονών ήταν τότε. Πάνε πολλά χρόνια. Δεν ήξερα τί να της πω. Μια αγκαλιά δεν ήταν αρκετή.

Φεύγοντας είπα να ρωτήσω την λειτουργό. Ήθελα να μάθω πώς θα πρέπει να αντιδρώ σε τέτοιες περιπτώσεις. Αν υπάρχει πουθενά στον κόσμο μια τόση δα φρασούλα που θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω για να βοηθήσω. «Ασυναρτησίες της Α.» μου είπε. «Μην την πιστεύεις, τα λέει για να κερδίσει την προσοχή».

Προφανώς δεν είχε δει τα σημάδια στο σώμα της.

<>Καταιγίδα πάλι. Καμμιά φορά πιστεύω πως ο καιρός συμβαδίζει με την καρδιά μου.