ΟΦΕΙΛΩ ΜΙΑ ΣΥΓΝΩΜΗ

Όχι προσωπικά, αλλά ως γυναίκα. Έχει δίκιο ο φίλος μου ο Thrass. Είμαστε πολύ σιχαμένη φάρα τελικά, εμείς οι γυναίκες. Λιγάκι να μας αφήσουν λάσκα και θα καταστρέψουμε όπως πάμε ολόκληρη την οικονομία. Και δεν έχει καθόλου να κάνει με ρατσισμό αυτό. Για ένα γαμημένο διαφορετικό χρωμόσωμα έχουμε φέρει πολλά προβλήματα στην οικονομία.

Γιατί βλέπετε οι γυναίκες δεν είναι ίσες ακριβώς με τους άντρες. Και αυτό επαναλαμβάνω, δεν είναι ρατσιστικό, είναι καλοί άνθρωποι αυτοί που τα λένε και τους καταλαβαίνω. Εδώ, μιλάει η βιολογία. Σου λέει, είσαι γυναίκα; Εντάξει, έχει και τα κακά του το φύλο σου αλλά κατά τ΄άλλα θα έχεις παραπάνω δικαιώματα. Εκεί που ο άντρας πάει στην δουλειά του βρέξει - χιονίσει, εσύ θα την σκαπουλάρεις και λιγάκι παραπάνω.

<>Οι δικαιολογίες ότι και καλά για εφτά μέρες τον μήνα αιμορραγείς και ψοφάς στον πόνο και λιποθυμάς, θα πιάνουν μια χαρά. Δεν θα δουλεύεις σαν τους άντρες. Δεν θα είσαι υποχρεωμένη αυτές τις μέρες να είσαι ήρεμη, χαμογελαστή και εργατική. Έπειτα βρε κουτό, όλο αυτό το γαμημένο μαρτύριο το τραβάς για να γίνεις μάνα. Εσύ πρέπει να διαιωνίσεις το είδος.Βέβαια, όχι ακριβώς στην ηλικία που το θέλεις, μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας.

<>Γιατί αν σ΄αφήσουμε ελεύθερη, θα γεννοβολάς συνέχεια και θα τεμπελιάζεις στο σπίτι κάνοντας ότι υποφέρεις και άντε να πάνε μπροστά οι εταιρείες μετά. Αλλά καμμιά μας δεν άκουσε. Όλες ήθελαν από δυό και τρία παιδιά, άδειες θηλασμού, άδειες περιόδου, άδειες τοκετού.

<>Τα πήραν στο κρανίο οι εταιρείες μαζί με τους άντρες και μας έστειλαν να τεμπελιάσουμε στο σπίτι μας γιατί κουράστηκαν με τα δυσανάλογα δικαιώματα. Σου λέει, άδεια πατέρα δεν υπάρχει. Σερβιέτα με φτερά και ταμπόν για άντρες δεν υπάρχει. Άδεια ποδοσφαίρου δεν υπάρχει. Και αυτές οι κάργιες τα ΄χουν όλα δικά τους και εσύ πληρώνεις τα μούλικα.

<>Και μην εξάπτεσαι κύριε άντρα. Δεν λέω για τα δικά σου μούλικα. Για των άλλων λέω. Λοιπόν μία λύση μας χρειάζεται. Πρέπει να καταργήσουμε τις λέξεις «γάμος», «πατέρας», «μητέρα» και «οικογένεια». Κάτι τέτοιες μαλακίες πάτε και μας φυτεύετε στο κεφάλι και παίρνουν τα μυαλά μας αέρα.

<>Θες κυρά μου παιδιά, οικογένειες και ότι προπαγάνδα σου σέρβιραν; Βρες έναν μαλάκα να τα πληρώσει, γιατί εμείς ξυπνήσαμε. Συγνώμη, ε;

ΠΟΙΗΣΗ

Παγκόσμια μέρα της ποίησης σήμερα και είπα να την τιμήσω. Βέβαια, δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται να είναι και παγκόσμια ημέρα του ύπνου και τί θέλουν να μας πουν με αυτό, αλλά δεν πειράζει. Αφού δεν μπορώ να κοιμηθώ θα το ρίξω στην ποίηση.

Διάλεξα το ποίημα ενός καλλιτέχνη που πολύ γουστάρω και ζητώ την απόλυτη προσοχή σας γιατί το νόημα είναι διττό και υποκειμενικό. Και οι μη κουλτουριάρηδες, μην τολμήσετε να ρωτήσετε «τί θε να πει ο ποιητής» μέρα που ΄ναι και γίνουμε ρεζίλι. Ε; ε;

Ο Όρκος του Πεζοναύτη

Οι κυνηγοί κεφαλών στα μυαλά αφελών φαντάζουνε ηγέτες

Φορείς μικρούτσικων φαλλών συναισθημάτων παρδαλόν

αποβατούν με το παρντόν στις άσπρες μας πετσέτες

Μάνα φέρε την ασπίδα μου και άσε τα νταηλίκια

Το επί τας μονόδρομος χρωστάμε τόσα νοίκια

Τζιμάκος