ΓΝΩΣΕΙΣ
Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Μάρτιος 14, 2006
Το είχα πάντα εμπόδιο αλλά σπάνια με σταμάτησε απ΄το να ρωτήσω ή να πω μια κάποια γνώμη. Εννοώ το επίπεδο γνώσεων. Το ξέρω ότι είμαι άσχετη, το ξέρω ότι λέω πολλές μαλακίες, το ξέρω ότι ίσως γίνομαι κουραστική σε κάποιες συζητήσεις. Και χαίρομαι να με βάζουν στην θέση μου και να μου αλλάζουν γνώμη. Όπως και να με κριτικάρουν ή να μου μαθαίνουν πράγματα. Ψοφάω, για να πω την αλήθεια. Αλλά έχω αντιμετωπίσει και κάποιες άδικες συμπεριφορές.
Ξεκινάει π.χ. μια συζήτηση για το τάδε θέμα. Ας πούμε, το πόσο έχουμε κουραστεί με όλα αυτά τα χρέη και τα δάνεια. Ωραία λέω το ξέρω το αντικείμενο, δεν θα φάω ντομάτες. Και έχω και καρακατασταλαγμένη άποψη. Και μπαίνω και αρχίζω τα μπινελίκια για την κωλοκατάσταση. Και τρώω την πρώτη σούπα : «καλή μου χαλάρωσε κουμουνίστρια είσαι;»
Βασικά, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής δεν ξέρω τί είμαι. Αλλά το κρύβω επιμελώς μη μας πάρουν και για πουέμπλο (έτσι με είχαν πει μια φορά και δεν πρέπει να είναι καλό, σας τ΄ορκίζομαι).
Ένας άλλος συμπεραίνει, ότι σίγουρα είμαι κουμούνι και γράφει και ένα σύνθημα στα κεφαλαία για να με ψαρώσει : «ΙΜΗΟ». Κάθομαι με τις ώρες στα κρυφά να αποκρυπτογραφήσω το σύνθημα. Αφήνω να πει τίποτε και κάνας άλλος μπας και μου πουν τί είμαι, αλλά πετάνε κι άλλα συνθηματικά : «ΑΚΑ». Τίποτε κουμουνιστικά κόμματα θα είναι, σκέφτομαι. Αφού τέλειωσαν με τα κομματικά τους και με τοποθέτησαν στην σωστή ιδεολογία, είπα να μιλήσω για την ουσία. Και άρχισαν οι ντομάτες. Αλλά ήταν πολύ σάπιες αυτές οι ντομάτες.
Ένας μου είπε να διαβάσω Τσόμσκυ. Του είπα ότι δεν τον ξέρω. Μου είπε ότι αν δεν τον διαβάσω δεν μπορούμε να μιλήσουμε λογικά. Οκ. Τον έγραψα στ΄αρχίδια μου και συνέχισα. Ένας άλλος μου είπε ότι αυτά που γράφω μοιάζουν με τον Μαρξ. Του είπα ότι δεν τον έχω διαβάσει. Μου είπε ότι σιγά μην τα σκέφτηκα μόνη μου και δεν επιτρέπεται ένας άνθρωπος της εποχής μας να μην έχει διαβάσει Μαρξ. Του είπα να πάει να γαμηθεί. Στο τέλος απογοητεύτηκα.
Το θέμα μας ήταν τα δάνεια και η άτιμη κενωνία, αλλά τελικά ήταν το μόνο που δεν συζητήσαμε. Ή το πιο πιθανόν να το συζήτησαν και να μην το κατάλαβα. Κανείς όμως δεν μπήκε στον κόπο να μου απαντήσει σε αυτά που είπα. Κανείς δεν μου είπε με λίγα λόγια τί είπε ο Τσόμσκυ και ο Μαρξ πάνω σε αυτά που έγραψα. Έμπαινε ο καθένας, έδινε πέντε λινκ και οχτώ βιβλιογραφίες και άντε να καταλάβεις.
Ότι λινκς μου δίνουν, συνήθως τα διαβάζω αλλά τις περισσότερες φορές δεν καταλαβαίνω μία. Τα αγγλικά μου δεν είναι ιδιαίτερα καλά. Το θεωρώ πολύ άδικο όλο αυτό. Πήγε στράφι η γνώση σου, αν δεν μπορείς να κατέβεις πέντε επίπεδα για να επικοινωνήσουμε. Εγώ δεν μπορώ να ανέβω ούτε μισό. Αν μπορούσα θα το έκανα. Εκτός κι αν όλη αυτή η γνώση μπήκε στο κεφάλι σου μόνο και μόνο για σένα και τους ομοίους σου. Τότε πάσο. Χάρισμά σου και να την χαίρεσαι.
Μάθε όμως το εξής : Δεν γράφω εύκολα επειδή αυτό είναι το στυλ μου. Απλά δεν ξέρω να γράψω δύσκολα. Δεν έχω διαβάσει σχεδόν τίποτε. Το να μου προτείνεις ένα βιβλίο είναι μεγάλο πράγμα, αν και σχεδόν ποτέ δεν μου περίσεψαν χρήματα για κάτι τέτοιο. Το να μου πεις δυό κουβέντες για αυτά που έμαθες είναι άπειρα πιο βοηθητικό για μένα.
Το να με αποκλείεις όμως απ΄την συζήτηση γιατί δεν έχω το υπόβαθρο να επικοινωνήσουμε, αυτό είναι άδικο και δεν το διάλεξα εγώ. Αλλά δεν θα σκάσω. Χίλιες φορές να με λές άσχετη, παρά να μείνω για πάντα εδώ που είμαι τώρα. Ξέρεις, ούτε εμένα μου αρέσει αλλά είναι καιρός να σταματήσεις να με κάνεις να ντρέπομαι γι΄αυτό.
Δημοσιεύθηκε στο METABLOGGING, PHILOSOPHY, ΑΤΙΜΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ | 35 σχόλια »





