I’M A FREAK

Μην με πρήζεις άλλο. Θες να με ρωτήσεις, να μάθεις, να καταλάβεις; Ρώτα στα ίσια και σε διαβεβαιώ ότι είναι πολύ πιο εύκολο. Όταν όμως πας με πλάγιες ερωτήσεις και σούξου μούξου, δεν πρόκειται σε καμμία περίπτωση να μάθεις το παραμικρό. Τσαντίζομαι, πώς το λένε;

Και ναι, σε παίρνω γραμμή απ΄την αρχή. Δεν χρειάζεται καν να ανοίξεις το στόμα σου. Ειδικά όταν το θέμα είναι προσωπικό και δεν έχεις καμμιά δουλειά να ρωτήσεις αν δεν σου πω από μόνη μου. Ειδικά όταν δεν το ΄χουμε συζητήσει ποτέ και όποιος προφανώς στο σφύριξε είναι μεγάλος μαλάκας. Πολύ μεγάλος.

Μου ΄χει τύχει άπειρες φορές παρόμοιο σκηνικό. Αν έχεις μαγαζί, πολύ λίγα πράγματα από την προσωπική σου ζωή μπορούν να κρατηθούν «προσωπικά». Δεν είσαι μια γειτόνισσα που θα κλείσει την πόρτα της και θα κόψει επαφές, είσαι ένα μαγαζί με μια πόρτα ορθάνοιχτη όποτε τους καπνίσει, ακόμη και τις ώρες που δεν θέλεις να δεις άνθρωπο στα μάτια σου, ακόμη και όταν όλα γύρω σου γκρεμίζονται και εσύ πρέπει να το κρύψεις.

Πρέπει να γελάσεις, να είσαι ευγενική και να απαντήσεις σε όλες τις αδιάκριτες ερωτήσεις. Αν όχι, δεν θα ξαναπατήσουν. Είναι τελείως ηλίθιο αυτό που συμβαίνει με τα μαγαζιά. Και δεν μιλάω για επαγγελματισμό και ευγένεια απλώς. Για να προκόψει ένα μαγαζί πρέπει να έχει κολλητιλίκια με όλη τη γειτονιά. Αν όχι, αρχίζουν οι μαλακίες. Αν είσαι λιγάκι σαν κι εμένα που δεν γουστάρω να μιλάω σε άνθρωπο, την έκατσες.

<>Όταν είχα πρωτοανοίξει, ήμουν πιο ανοιχτή. Ήθελα να γνωρίσω τον κόσμο και μου γύρισε μπούμερανγκ. Κατάντησα να έχω μονίμως δυό τρεις καρέκλες γεμάτες, έψηνα καφέδες απ΄το πρωί ως το βράδι, μέχρι που έφτασα να κλείνω μετά τις 12,30 γιατί μαζεύονταν όλοι και δεν έλεγαν να ξεκολλήσουν. Οι περίεργες αυτές σχέσεις κατέληξαν λιγάκι άσχημα. Μετά από ένα δύο επεισόδια γειτόνων που ήπιαν όλες τις μπύρες του μαγαζιού και έκαναν κάτι ευτράπελα, πήγα τις καρέκλες σπίτι, έκρυψα το παγκάκι στην αποθήκη, έκλεισα την πόρτα του μαγαζιού και άρχισα να «περνάω τιμολόγια» στον υπολογιστή.Το τί «τιμολόγιο» είχα, δεν μπορείτε να φανταστείτε.

<>Μια φορά που δεν είχα κάποιο πρόχειρο τιμολόγιο, είχα πάρει έναν κατάλογο από πίτσες και έκανα ότι πληκτρολογούσα τα φ.π.α., ξέρετε, πίτσα μαργαρίτα 5,50, διαιτιτικό γεύμα 8,30. Ευτυχώς που ο πάγκος ήταν ψηλός και δεν με πήραν χαμπάρι. Ούτε κουβέντα δεν αντάλλασα πέρα απ΄τα τυπικά.

<>Όλο αυτό φυσικά, διαστρεβλώθηκε ανάλογα την αντίληψη του κάθε πελάτη. Μερικοί νομίζουν ότι πάσχω από κατάθλιψη, ότι παίρνω ναρκωτικά, ότι είμαι επικίνδυνη. Άλλοι, ότι είμαι άλλος ένας καμμένος εγκέφαλος που έχει πρόβλημα εξάρτησης από τον υπολογιστή και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Ναι, έχω γίνει παράδειγμα προς αποφυγή για όποιο πιτσιρίκι ζητήσει υπολογιστή από την μαμά του. Άλλοι θεωρούν ότι έχω προβλήματα με τον άντρα μου και άλλοι ότι έγινα πια εκατομμυριούχος και τους σνομπάρω. Not even close.

<>Όλα αυτά τα συμπεράσματα λιγάκι με συμφέρουν. Είναι προτιμότερο να πιστεύουν όλα αυτά και να με αφήνουν ήσυχη παρά να με ζαλίζουν απ΄το πρωί ως το βράδυ αφήνοντάς με μονίμως «αδειασμένη».

<>Εκτός από κάτι σιχαμένες περιπτώσεις που δεν αρκούνται στις φήμες. Εκτός από κάτι καμμένους εγκέφαλους που θέλουν να διασταυρώσουν τα κουτσομπολιά και να μάθουν παραπάνω. Οι ερωτήσεις τους πονάνε πολύ και μου είναι δύσκολο να ελιχθώ. Σήμερα κατάφερα να μην απαντήσω. Δεν είμαι ιδιαίτερα διπλωμάτης, ούτε μπορώ να κρύψω μερικά πράγματα.

<>Σήμερα όμως τα κατάφερα. Με γλίτωσε ένα «τιμολόγιο» από σουβλάκια. Είναι περίεργο πώς κάποιοι άνθρωποι θέλουν να εισβάλλουν τόσο βίαια σε ζωές άλλων. Το να κάνεις μια δύσκολη ερώτηση και να περιμένεις απάντηση είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί ποτέ να μου κάνει κάποιος.

ALI G

RESPEK.-

Ο ήρωάς μου. Ξέχασα και spiderman και όλα. Αν δεν έχετε δει την καλύτερη εκπομπή του κόσμου, δεν έχετε δει τίποτε. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι είναι Αγγλική. Κανείς δεν είναι τελείως άχρηστος τελικά.

In his own words: “Me woz born in da heart off da Staines ghetto. I has lived wiv me Nan in Staines at 37 Cherry Blossom Close from da day me woz born, coz wiv both me parents havin been smoked, dere werent no one else around to look afta her. Me has been carin for her ever since. Me woz failed by da skool system and hated every minute me spent in da classroom. In fact added together, dat time woz probly da most borin 3 hours of me life - altho me do still go to a skool re-union every second Monday at Staines Job Centre… As well as bein unemployed - i iz also got a lot off well important careers. As head of Da West Staines Massive, me control da most peace lovin and violent gang in da hole of Barkshire. Afta happearin on some crap programme dat woz on at 11 a clock or somefin, it werent long before me ad me own show. Dis meant me was able to take a in depf look at a lot off serious issues…. I iz now easily da most respekted face on Brittish telly and it iz probably only a matter off time before me get offered me own slot on Channel 5 - or hopefully even cable…”

Είναι Άγγλος, το παίζει είτε Πακιστανός, είτε δημοσιογράφος από το Καζακστάν, είτε gay καλλιτεχνικός ανταποκριτής και ότι άλλο του ΄ρθει. Κλείνει συνεντεύξεις με επιστήμονες, αθλητές, πολιτικούς, καλλιτέχνες και ότι σημαντικούς ανθρώπους βρει, που δεν τον ξέρουν. Και τους κάνει πουτάνα. Όχι τόσο πολύ γιατί βγάζει τρελλό γέλιο, αλλά γιατί μερικές από τις ερωτήσεις του καίνε και παγώνουν. Και οι «σοβαροί» σπεύδουν να τις απαντήσουν.

Ali G : How many e’s (ecstasy pills) do you guarantee that are absolutely safe?

Policeman : One or two (!)

Υ.Γ. «Κάποιος» μου υποσχέθηκε έναν κατάδικό μου server για να σας ανεβάσω τα βιντεάκια. Ο «κάποιος» να σπεύσει.