ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΚΑΤΕΒΩ

Καμμιά φορά, κάθομαι και σκέφτομαι πόσο διαφορετικός άνθρωπος γίνομαι καθημερινά και πόση ταχύτητα έχει πια η ζωή μου. Σε καμμία άλλη ηλικία δεν είχα τόσα καινούργια πράγματα να σκεφτώ, να αναθεωρήσω, να κάνω και να αποφασίσω τόσο γρήγορα.

Όσο περνούν τα χρόνια λειτουργώ όλο και πιο γρήγορα και αν συνεχίσω με τέτοιες σπίντες, σε λίγο θα ψάχνω σπόνσορα για τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου στο άθλημα «καψομυαλοδρομία με εμπόδια που βάζετε μόνοι σας». Μιλάμε για χρυσό, παγκόσμιο ρεκόρ και διεθνή καριέρα.

Πώς τα καταφέρνω δεν ξέρω ακόμα. Ότι μου γυαλίσει πάω και το χώνω στην ζωή μου. Ένα blog, ένα μαγαζί, μια δουλειά, έναν φίλο, άλλον ένα φίλο, μια φίλη, άλλη μία φίλη, μια καινούργια συνήθεια, πέντε καινούργιους στόχους, κάτι βιβλία να διαβάσω, πέντε έξι ντιβιντί να δω, καμμιά δεκαριά περιοδικά να διαβάσω (πριν πουληθούν), μια ραδιοφωνική εκπομπή να ακούσω, ένα φαγητό να μαγειρέψω, μια υποχρέωση, άλλη μια υποχρέωση (εντάξει, για να είστε μέσα βάλτε καμμιά εκατοστή υποχρεώσεις), τίποτε κουρτίνες να πλύνω, κάνα κειμενάκι να γράψω, κάνα επιστημονικό να αναλύσω, κάτι λεφτά να βγάλω…ουφ.

Μην τα λέω όλα, εννοείται ότι δεν είναι ούτε τα μισά απ΄αυτά που καβατζώνομαι. Ξυπνάω το πρωί και δεν έχω κάνει τίποτε. Εν τω μεταξύ μου την έχουν πέσει από τριγύρω άλλα εκατό πράγματα και θέλω ρε γαμώτο να τα προλάβω όλα, τα γουστάρω όλα με χίλια, αλλά φτάνω σε μια κατάσταση σαν την τωρινή ας πούμε.

Έχω χυθεί στην καρέκλα, η καφείνη έγινε φιλική στη ζαβλακομάρα μου, τα μπλογκς ξεχειλίζουν από κείμενα και τα μάτια μου κλείνουν. Το μόνο ξύπνιο πάνω μου είναι τα δάχτυλά μου που δε λένε να σταματήσουν να βαράνε το πληκτρολόγιο. Μόνα τους όμως. Από πού παίρνουν γραμμή, θα σας γελάσω. Κάθομαι και τα κοιτάω και λέω δεν μπορεί, αλλουνού είναι. Στάνταρ δηλαδή.

Λοιπόν, όποιος έχασε τα δάχτυλά του, εδώ τα΄χω. Παρακαλώ φέρτε πίσω τα δικά μου. Βάψτε μου όμως και τα νύχια. Σάπιο μήλο ματ. Καλά και περλέ να ‘ναι, ποιός γαμεί… Παίζει βέβαια αυτά τα δάχτυλα να είναι όντως δικά μου και κάποιος να μου πήρε τον εγκέφαλο. Και οι Ολυμπιακοί πλησιάζουν. Τέλος πάντων φέρτε ότι σας βρίσκεται και βλέπουμε. Μην πάει και τσάμπα τόση προπόνηση.

Αρκεί ρε γαμώτο, να το σηκώσω το γαμημένο!

ΜΑΛΑΚΑΣ

Είναι μια τρομερά δύσκολη λέξη και πολύ με έχει μπερδέψει γιατί δεν έχει έναν συγκεκριμένο ορισμό. Είναι σαν το «καλομαθημένος» και το «κακομαθημένος» που σημαίνουν ακριβώς τα ίδια πράγματα αλλά και τα ακριβώς αντίθετα, ενώ χρησιμοποιούνται με την καλή έννοια αλλά και με την κακή.

Αν έρθεις στην θέση μου και θες να μάθεις καινούργιες λέξεις και να επαναπροσδιορίσεις τις παλιές, την έκατσες. Πολύ σκούρα τα πράγματα σας λέω. Έφτιαξα και ΄γω λοιπόν τους δικούς μου ορισμούς και προκαλώ τον Μπαμπινιώτη να φάει το πτυχίο του και τους απανταχού μαλάκες να με δικαιώσουν.

-Ορισμός άντρα : Είναι εκείνος ο πολύ καλός άνθρωπος, που πολύ δίνεται, που όλες τον εκμεταλλεύονται, που κάθεσαι μετά παρέα του και σου λέει τί πέρασε και πόσο πουτάνες είναι όλες οι γυναίκες. Και η μάνα του.

-Ορισμός γυναίκας : Είναι εκείνο το σπάνιο είδος άνδρα που κάνει όλα τα λάθος πράγματα. Μιλάει, δεν μιλάει, σκέφτεται, δεν σκέφτεται, αγαπάει, δεν αγαπάει, πιάνει, δεν πιάνει.

-Ορισμός για anonymous : Μαζί μου ασχολείσαι, πόσο μαλάκας είσαι;

-Καραεπιστημονικός ορισμός : Το αντίθετο του μη μαλάκα.-

-Φιλοσοφικός ορισμός : Ο Ακρογωνιαίος Λίθος (ναι, είναι η αγαπημένη έκφραση στα δικά μου λεξικά) του Αυνανισμού. Κρατεί στη χούφτα του (κατά προτίμηση την δεξιά) το Σύμβολο της Ηδονής/ Κυριαρχίας/ Αυτοπραγμάτωσης και με παλμικές κινήσεις προκαλεί δονήσεις στον εγκέφαλο τέτοιες, που επηρρεάζουν όλες τις υπόλοιπες εκφάνσεις της κοσμοθεωρίας του. Εξ΄ου και το διάσημο ρητό : «Once malakas, always malakas».

Οκ, το λύσαμε κι αυτό.