ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Γιορτάζω, λέει. Δηλαδή τί ακριβώς θέλετε να γιορτάσω; Που δεν έχω πουλί, που τα μαλλιά μου χρειάζονται ενυδάτωση, που τα νύχια μου πρέπει να καλύπτονται με βερνίκια, που πρέπει να προσέχω μην μου πέσει ο κώλος, που πρέπει να κάνω καριέρες, που πρέπει να επιβιώσω ισότιμα και ένα σωρό άλλα δύσκολα; Και δεν φτάνουν όλα αυτά, πρέπει όλα αυτά τα δύσκολα να τα γιορτάσω ακριβώς σήμερα;

Και να είμαι και χαρούμενη που επιτέλους θα βγώ όξω μόνη μου; Κι άμα δεν έχω όρεξη; Επιβάλλεται μου λένε. Οκ, αλλά πρέπει να διασκεδάσω κιόλας; Ω, ναι είναι υποχρεωτικό.

Δεν τα καταλαβαίνω όλα αυτά. Άμα γουστάρω να γιορτάσω το μεγάλο γεγονός (που είμαι γυναίκα δηλαδή), θα μπορούσα να πάω να αγοράσω έναν κουλτουριάρικο πίνακα απ΄αυτούς που βλέπεις ας πούμε, ένα αιδοίο και ο καλλιτέχνης προσπαθεί να σε παραμυθιάσει ότι δεν είναι ακριβώς αυτό αλλά η βαθιά- πορφυρή- δύναμη- της- γυναίκας (ξέρετε, μουνί με περίοδο) και να τον χώσω φάτσα κάρτα στο σαλόνι.

Βέβαια, όλοι όσοι θα το δουν, τα αυτονόητα θα σκεφτούν αλλά εγώ θα τους εξηγώ το ποιηματάκι του καλλιτέχνα. Θα κάτσουμε όλοι μαζί τριγύρω, θα πιούμε δυό ποτηράκια στην υγειά του και θα πάω να ταβλιαστώ μπας και ξεκουραστώ. Μια χαρά θα το τιμήσω κι έτσι.

Αλλά όχι. Πρέπει ντε και καλά να το βγάλω και βόλτα. Να πάρω και όλα τα υπόλοιπα και να χορέψουμε «το νινί σέρνει καράβι». Να καρφώσουμε με βλέμα κυριαρχίας τα ελάχιστα αρσενικά στον χώρο και να γίνουμε κουρούμπελα απ΄τα ξύδια. Αύριο το πρωί βέβαια, θα είναι μια καινούργια μέρα. Θα ξυπνήσουμε όλες στις 8, θα ξεβαφτούμε, θα ξαναβαφτούμε, θα ντυθούμε, θα χτενιστούμε και θα πάμε στην δουλειά χαρούμενες γιατί καταφέραμε και γιορτάσαμε το μοναδικό του φύλου μας. Θα εργαστούμε, θα σχολάσουμε, θα σιδερώσουμε, θα πλύνουμε, θα μαγειρέψουμε και θα βάλουμε την ειδική μάσκα αποκατάστασης στο πρόσωπο.

Ίσως αν μας έπεισαν οι Χόντοι ότι είμαστε πολύ γυναίκες να κάνουμε και πήλινγκ. Αν παραείμαστε γυναίκες, μπορεί να βάλουμε σανέλ νο 5 και σατέν νυχτικάκι. Η κούραση δεν θα έχει σημασία, γιατί μία φορά τον χρόνο δώσαμε το παρόν στην μεγάλη μάχη της πάλης των φύλων. Και νικήσαμε.

Εγώ πάλι, θα πάρω τον πίνακα.