THE BIG PLAN

Η Κυβέρνησή μας, έκανε μεγάλη μαγκιά. Κάπου 2.400 σχολεία, ακούγεται ότι πρόκειται να κλείσουν γιατί οι μαθητές είναι λίγοι ή δεν υπάρχει το ανάλογο προσωπικό να διδάξει. Το κόστος τους δεν συμφέρει το κράτος και οι μαθητές αυτοί, θα απορροφηθούν από τα πλησιέστερα σχολεία που θα παραμείνουν ανοιχτά. Αυτά διαβάζεις και τσαντίζεσαι αλλά πρέπει κάποιος να σου ανοίξει την κούτρα να καταλάβεις the big plan (avec όραμα toujours).

Αν δηλαδή ένα νησί έχει δέκα καλομαθημένα κωλόπαιδα και κλείσει το σχολείο, τότε αυτά θα αναγκαστούν να πάρουν τη βάρκα και να πηγαίνουν στο διπλανό ή το παραδιπλανό νησί. Θα μάθουν να πειθαρχούν και θα σκληραγωγηθούν, δαμάζοντας την φύση και τα θεριά της, αν κάτσει καμμιά φουρτουνίτσα ή κάνα χιονάκι. Έπειτα τα κωλόπαιδα σιγά που θέλουν και σχολείο. Κάνοντάς το δυσπρόσβατο έχουμε καβατζώσει εργάτες, βοσκούς και ψαράδες για τρεις γενιές και όχι να πηγαίνουν να σπουδάζουν και να ερημώνουν οι επαρχίες μας.

Άσε που άμα τα αφήσουμε όλα εύκολα, έτσι όπως πάμε θα μορφώσουμε ότι Αλβανάκια, Πακιστανάκια και Αραπάκια, καταδικάζοντας το μέλλον των παιδιών μας, αφού μετά ποιός θα πουλάει cd, ποιός θα καθαρίζει τζάμια και το κυριότερο ποιός θα μοιάζει για φτωχός εγκληματίας μετανάστης;

Αλλά δεν τελειώνει εκεί η υπεργαμάτη σκέψη της νουδού. Σου λέει, η επαρχία μας είναι γεμάτη ψώνια. Που παραπονιούνται για αφραγκιές και κλείνουν Εθνικές Οδούς, αλλά τα σκάνε στην Ερμού τρεις φορές το χρόνο (γιατί οι Αθηνέζοι δεν). Αν τα τσεπώσουμε λοιπόν από κάνα London School of Science παύλα extraterrestrial inteligence παύλα my balls kouniosante, όλο και κάποιος βλάχος θα ψαρώσει και θα τα χώσει για το bachelor degree.

Τον καβλώνεις λοιπόν βάζοντας μακριά του τα ψωροσχολειάκια και τον γεμίζεις ξένες Πανεπιστημιάρες. Άσε που άμα τον φοβίσεις για τα καλά, θα τα χώσει και σε Αγγλίες και Ιταλίες για master. Μέχρι να πάρει το ρημάδι το πτυχίο, θα έχουν ξαναγίνει εκλογές οπότε οι μέλλοντες μαστερούχοι άνεργοι, θα ξαναρίξουν το άλλο κόμμα που θα είναι κυβέρνηση τότενες, όπως λέει η agb. Έτσι, έχεις μόνιμη νεολαία καβατζωμένη γερά και δυνατά, χώρια που θα γεμίσει ο τόπος κόλετζις και δόκτορες χωρίς να χώσεις μία.

Αλλά είστε πολύ στούρνοι για να τα καταλάβετε όλα αυτά και προτιμάτε να φορολογείστε και να λαικίζετε και να μην βλέπετε ποτέ ούτε μια ίντσα (μονάδα μέτρησης που έμαθα στο deree school of etoimologias) πέρα απ΄τη μύτη σας.

Καλά που έχω λίγο χρόνο και σας τα κάνω φραγκοδίφραγκα γιατί η έλλειψη κόλετζις κύριοι είναι η καταδίκη σας.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ

Τρομάξατε έτσι; Οι κατασκευασμένες εικόνες που λέγαμε. Δηλαδή πόσο κακό είναι που σε λίγο θα πάψουμε να είμαστε διαφορετικοί από τους άλλους, που όλοι θα μιλάμε αγγλικά, που θα κυριαρχήσουν οι πολυεθνικές και άλλα δεινά.

Δεν ξέρω κατά πόσο χωράει στην ιδεολογία μου, αλλά εγώ πήγα και έχωσα την παγκοσμιοποίηση πάνω πάνω στα αγαπημένα μου. Δεν ξέρω αν ένας αριστερός αντικαπιτάλας, αναρχικός και δεν-ξέρω-τί-άλλο μπορεί να ανοίξει την κεφάλα του να δει κάποια πράγματα, όμως όταν αντιληφθώ κάτι καλό, ακόμα και ο Λιακό να το υποστηρίξει, εγώ θα το ψάξω. Το είδα βέβαια λιγάκι πιο απλοικά.

Πάρτε ένα χωριό και κλείστε του τα σύνορα. Ψιλοαυτόνομο, ψιλοαυτάρκες και γεμάτο «παραδόσεις». Ένα σωρό πράγματα δηλαδή που το κάνουν περήφανο και άξιο και σημαντικό. Το δίπλα χωριό, το ίδιο. Για να μην τα πολυλογούμε και όλα τα άλλα χωριά γύρω γύρω. Ξαφνικά πάει ο 666 και ανοίγει τα σύνορα. Αν ένα απ΄τα χωριά είχε τρεις γιατρούς και δούλευαν οι δύο, τώρα βρίσκουν δουλειά όλοι. Αν το ένα χωριό δεν είχε σχολεία, τώρα όλοι μπορούν να σπουδάσουν στο δίπλα. Και ένα σωρό άλλα. Όμως ο εγωισμός και οι κοντόφθαλμοι ορύωνται. Γιατί δεν μπορεί κάτι να είναι μόνο καλό. Σωστό.

Η τοπική διάλεκτος επικοινωνίας πρέπει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και να εξαφανιστούν κάποιες λέξεις ή και ολόκληρες γλώσσες που ανήκαν στην «παράδοση». Αυτό είναι πολύ κακό. Μην με ρωτάτε, δεν ξέρω γιατί. Καινούργιες ιδέες θα αρχίσουν να φυτρώνουν από παντού, αλλάζοντας τα υπάρχοντα ήθη και τον τρόπο σκέψης. Αυτό είναι πολύ κακό.

Φαντάσου δηλαδή πόσο καταστροφικό είναι, εκεί που είχες δύο πουτάνες να ανοίξεις τα σύνορα και να μπουν άλλες δέκα. Ναι, μεγάλο το κακό. Σε κάποια χωριά θα εκμεταλλευτούν τα φτηνά εργατικά χέρια και έτσι σε άλλα χωριά θα μείνουν χωρίς δουλειά. Ναι, φταίει η παγκοσμιοποίηση και όχι οι εργοδότες ή η πολιτική εργασίας του κάθε χωριού. Πριν την κατάργηση των συνόρων βλέπετε, αυτά γίνονταν μέσα στο χωριουδάκι και τα εν οίκω μη εν δήμω. Τώρα το έμαθαν όλοι, το εκμεταλλεύτηκαν και αυτό είναι πάρα πολύ κακό. Εδώ τουλάχιστον, καταλαβαίνω τους λόγους.

Αφήστε το μεγάλο κακό με τις θρησκείες. Δεν έχεις να σου πιπιλάνε τα αφτιά οι ίδιοι και οι ίδιοι, ακούς και άλλους δεκαπέντε οπότε την ψιλιάζεσαι τη δουλειά. Ου κλέψεις, ου μοιχεύσεις, ου, ου. Όλοι τα ίδια. Υιοθετείς λοιπόν τα ου που εσύ θες να πορεύεσαι και στέλνεις τους αντιπρόσωπους να τα πούνε σε κάνα απομακρυσμένο χωριουδάκι στην Ουγκάντα. Αυτό είναι πάρα πολύ κακό.

Βέβαια, βάζεις στο κεφάλι σου ένα σωρό προβλήματα. Δεν σε νοιάζει μόνο για το μολυσμένο ποταμάκι σου αλλά έχεις πια, να σκεφτείς και το δίπλα. Δεν αγωνίζεσαι μόνο για τα δικαιώματά σου αλλά και για όλα τα άλλα χωριά. Έχεις ένα σωρό μπελάδες πια γιατί πρέπει να νοιάζεσαι για όλους.

Μήπως όμως η παγκοσμοιοποίηση σε κάνει λιγάκι παραπάνω άνθρωπο;

Μήπως λέω, κοιτάς πια τη γη σφαιρικά και όχι επίπεδα και μάλιστα μέχρι τα σύνορά σου;

Μήπως όταν γίνει ένας πόλεμος παραδίπλα, δεν φτύνεις τον κόρφο σου που δεν έγινε σε σένα, αλλά αντιδράς άμεσα και ακούγεσαι γιατί και εκεί έχεις συμφέροντα και συγγενείς;

Μήπως η παράδοσή σου, τα ήθη σου και τα έθιμά σου, δεν είναι τα πιο σημαντικά πράγματα του κόσμου όταν έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο που προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί σου και να σε μάθει πράγματα;

Μήπως υπάρχουν ομορφότερες χώρες από την δική σου, ομορφότεροι άνθρωποι, μεγαλύτερα προβλήματα που θα πρέπει επιτέλους να ανοίξεις την πόρτα σου και να τα δεις;

Μήπως στην τελική η εφεύρεση των συνόρων και των «κλειστών κοινωνιών» σου έκλεισαν τα μάτια και σε έκαναν να νομίζεις ότι είσαι το κέντρο του κόσμου, κρατώντας μια χαζά ελιτίστικη στάση απέναντι στους υπόλοιπους λαούς του κόσμου;

Πόσο ηλίθιος μπορεί να είσαι, για να θέλεις ακόμη και τώρα, να κλείσεις την πόρτα σου έχοντας πια δει ότι δεν είσαι μόνος, αγνοώντας τόση δυστυχία και τόση ομορφιά…