ΦΛΕΓΟΥΣΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Μάρτιος 2, 2006
Άντε να ασχοληθούμε με κάτι ιδιαίτερα σοβαρό, γιατί πρέπει κάποια πράγματα να τα βάζουμε στην θέση τους πριν κακοφορμίσουν. Βασικά, βρωμάνε ήδη αλλά ελπίζω να το σώσουμε. Πόσο δηλαδή ντεκαβλέ είναι για μια γυναίκα να αθυροστομεί.
Ας υποθέσουμε ότι εγώ προσέχω. Δεν βρίζω. Αλλά δεν πάει μόνο του όλο αυτό. Λέγεται «κυρία». Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι εγώ είμαι «κυρία». Ξέρετε, με τις Λουίς Βιτόν μου, τα μανικιούρ, τα γαλλικά, τα κλαρίνα (το πιάνο είναι πασέ) και σαφώς τους τρόπους μου. Ας πούμε λοιπόν ότι μου την πέφτουν μαλακίες από παντού. Εγώ πάντα «κυρία». Ξέρετε, να ξεσπάω στο μανικιούρ, στα κλαρίνα, στο σόπινγκ θέραπι, στα τσι μου. Να θέλω να πω «μαλάκες», «λαμόγια», «αρχίδια» και να μην μου το επιτρέπει το image μου.
Ας πούμε ότι βρίσκω και έναν πανίβλακα και μου κάνει την ζωή πατίνι. Εγώ πάντα «κυρία». Ξέρετε, να ξεσπάω αποτριχώνοντας ότι έμεινε, να μπαίνω σε ατέλειωτες λίστες αναμονής για το γκούτσι μου, να διαβάζω μόνο Cosmopolitan, να θυμίζω στον εαυτό μου τους τρόπους μου.
Αλλά το κυριότερο (και επειδή στο cosmo οι άντρες μας το υπενθυμίζουν καθημερινά) να θυμάμαι ότι το να βρίζεις είναι ντεκαβλέ. Ενώ όλα αυτά που θα είμαι μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είναι βέβαια. Είπαμε «κυρία». Άρα όλο αυτό έχει να κάνει με το σεξ. Τί είναι καβλέ και τί ντεκαβλέ. Καβλέ είναι μια γλυκιά, θηλυκιά ύπαρξη, σικάτη, γελαστή (κοίτα ρε τί έμαθα).
Που ακόμη και στα δύσκολα, θα σου πετάξει ένα χαμόγελο και θα σου χαιδέψει τον λοβό του αριστερού σου αφτιού για να σε ηρεμήσει (εγκυκλοπαίδεια σκέτη κατάντησα).
Που σε έναν καυγά, δεν θα υψώσει τον τόνο της φωνής της και με λογικά επιχειρήματα θα προσπαθήσει να σε πείσει (όοοοοχι, δεν λέγεται κρεβατομουρμούρα).
Που αν σε γουστάρει, ποτέ δεν θα σου πει «θέλω να κάνουμε έρωτα». Βασικά δεν της επιτρέπεται να στο πει αλλά πολλές φορές ξεφεύγει τελείως (ναι, γίνεται μια του δρόμου και το ξεστομίζει) όταν της τελειώσουν τα νιάου και οι ματιές-όλο-νόημα.
Και αρχίζει η γλυκιά θηλυκιά δράση. Θα γεμίσει τον κόσμο κεριά, θα κάνει τρεις ώρες αφρόλουτρο, θα σε στείλει για μπάνιο-ξύρισμα-πεντικιούρ, θα φορέσει το κατάλληλο εσώρουχο, θα επιλέξει το κατάλληλο cd και θα σου έρθει σε κάνα τρίωρο αφού στεγνώσει το balsam. Αν ροχαλίζεις, δεν πειράζει. Εκείνη «κυρία». Αν δεν γίνει σωστά (βλέπε cosmo), ας μην γίνει καθόλου.
Αν βέβαια φτάσει στο αμήν και πρέπει να βρίσει, βρίσκει κόσμιες λέξεις ανάλογες του «επιπέδου» της και ξεσπαθώνει. Το «μαλάκας» γίνεται «κρύος», το αρχίδι γίνεται «σαχλός», το «γκαβλώνω» γίνεται «….».
Κάποια πράγματα ΔΕΝ γίνονται κύριοι. Αν αυτό θέλετε, καμμία αντίρρηση. Το «κυρία» δεν είναι μόνο γλωσσικές εκφράσεις. Έχει ένα παχύ αδιαπέραστο υπόστρωμα που πάει πακέτο. Είναι ένα σύνολο «πρέπει» και «δεν πρέπει» που αν δεν είστε εξοικειωμένοι, μάλλον δεν ξέρετε τί ζητάτε.
Και όλα αυτά, για να μην πω «μαλάκας», «αρχίδι», «γκαβλώνω».
Κρα!
Δημοσιεύθηκε στο METABLOGGING, PHILOSOPHY | 27 σχόλια »





