ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΕ ΣΚΟΤΩΝΕΙ…

Σε κάνει πιο δυνατό;

Ρε, θέτε και τα λέτε ή έχετε βρει παρηγοριά σε στιχάκια για να έχετε να τα λέτε όταν δεν υπάρχουν λόγια; Δηλαδή ένας άνθρωπος που έχει περάσει φουρτούνες έγινε μαγικά δυνατός οπότε στην επόμενη φουρτούνα θα αντιδράσει καλύτερα από έναν που δεν έχει περάσει ποτέ τίποτε;

Κάθε φουρτούνα έχει το τιμημά της. Εγώ αυτό ξέρω να πω. Θα σου αφήσει φοβίες, κουσούρια, ανασφάλειες και άσχημες αναμνήσεις. Το ότι πέρασες κάτι πολύ άσχημο δεν σημαίνει ότι έχεις περισσότερη δύναμη από τους υπόλοιπους για να το ξαναπεράσεις. Δεν σημαίνει ότι ξαφνικά είσαι ένας υπερήρωας γιατί πολύ απλά, τα τόσο γερά τραύματα δεν κλείνουν.

Ακόμη κι αν δεν πρόκειται ποτέ να αντιμετωπίσεις άλλα προβλήματα, ακόμη κι αν βρεις την «ευτυχία», πάντα πίσω στο μυαλό σου θα υπάρχει ένα κομματάκι που δεν βάφεται άσπρο. Ίσως να αλλάξει η κοσμοθεωρία σου, ίσως να βλέπεις με μεγαλύτερη αισιοδοξία το «τώρα», ίσως να μπορείς να συμπονέσεις περισσότερο. Ναι, αυτά τα κερδίζεις.

Στην επόμενη φουρτούνα όμως, έχεις περισσότερες πιθανότητες να καταρρεύσεις. Γιατί ξέρεις πια πώς είναι. Ξέρεις ακριβώς τί θα αντιμετωπίσεις και χιλιάδες αισιόδοξα στιχάκια δεν είναι ικανά να σε πείσουν ότι θα τα καταφέρεις ξανά. Μάλλον το αντίθετο.

Η ψυχική δύναμη είναι κάτι ανεξάρτητο σε κάθε άνθρωπο. Αν την διαθέτεις και την χρειαστείς θα είναι εκεί. Αν την διαθέτεις αλλά την δοκιμάζεις διαρκώς, θα ασθενήσει. Ειδικά αν φτάσεις στο σημείο να δεχτείς πράγματα που δεν σε σκοτώνουν. Που σε πάνε λίγο πριν τον θάνατο και σε γυρίζουν πίσω. Τότε μετατρέπεσαι σε έναν φοβισμένο άνθρωπο που κέρδισε μια γερή μάχη, που έχει άπειρη όρεξη για ζωή αλλά καμμία δύναμη να ξαναπολεμήσει μεγάλες μάχες.

Αν θες να παρηγορήσεις έναν τέτοιον άνθρωπο στέκεσαι δίπλα του, του πιάνεις το χέρι και μπαίνετε στην μάχη μαζί. Με ότι τίμημα.

Θα έδινα όλη μου την «δύναμη» για να γλιτώσω από όλα αυτά τα πράγματα που με έκαναν πιο «δυνατή».

Δεν την θέλω.

HELP AGAIN?

Εντάξει, το ξέρω ότι γίνομαι κουραστική, αλλά θέλω πάλι βοήθεια σε ένα ακόμη είδος mail που λαμβάνω.

Σας παραθέτω εδώ ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και ελπίζω να προσφέρετε πάλι την πολύτιμη βοήθειά σας. Έσβησα μόνο κάτι προσωπικά στοιχεία και κάτι κοπλιμάν για να μην μακρυγορούμε…

«Αγαπητή Κατερίνα,(!) έχω μπροστά μου, ακόμη, την σελίδα 33 του Ταχυδρόμου με την ασπρόμαυρη φωτογραφία σου και κοιτάζω προσεκτικά (……) Αυτό ήταν. Την Δευτέρα αγόρασα πρόγραμμα προστασίας από οιούς, μπήκα στο Ιντερνετ με κοινή γραμμή, απέκτησα διεύθυνση (δεινοπάθησα αμάθητος σε αυτά) , σε επισκέφθηκα στην σελίδα σου, και τώρα, ……σου γράφω.

Καλύετρη διαφήμιση δεν θα μπορούσες να κάνεις…. ( ! ). Για να μην μακρυγορώ, με λένε, Ν., ετών…., πολιτικό μηχανικό ,κατασκευαστή στην ….. και ….., περιοχή….., 1,82, και άλλα, ψιλά τα οποία θάθελα να στα μεταφέρω, να επικοινωνήσουμε, να γνωριστούμε, όπως στην ταινία του Τομ, Χανκς ( αν την έχεις δεί.)

Περιμένω νέα σου, Ν.»

Σήμερα λέω να πλύνω τα τζάμια.

Μεγκ Ράιαν.