ΟΥΓΚ

Αν υπάρχει κάτι που μου την σπάει άγρια, είναι η δύσκολη γλώσσα. Όχι οι επιστημονικοί όροι και η φιλοσοφία αλλά η δύσκολη γλώσσα του κώλου, έτσι για εφέ.

Γράφει ο χλεχλές μια ασυνάρτητη μαλακία, πιάνεται ο άλλος χλεχλές και κάθονται και σου αναλύουν πράγματα που δεν υπάρχουν. Στ΄αλήθεια δεν υπάρχουν. Το ξέρω ότι είμαι περιορισμένης ευθύνης (δε λέω ξανθιά, είναι αργά πια), όμως το προσπάθησα σας λέω και άκρη δε βγάνω.

Περιπλανιέμαι σε χώρους υψηλής αισθητικής και χαμηλής ευκρίνειας και μονίμως μένω μαλάκας. Όχι, πείτε μου πού τα μάθατε αυτά, να πάω να τα σπουδάσω. Γιατί αν υπάρχει Πανεπιστήμιο που τα διδάσκει και βρήκατε και δουλειά, εγώ θα κάτσω να με χέσετε. Θέλεις ρε άνθρωπα να πεις κέρατο; Είναι τόσο δύσκολο να πεις κέρατο; Πρέπει δηλαδή να με γανιάσεις με «μαύρα πέπλα στο κορμί του ελαφιού» και μετά από «εκατό χρόνια μοναξιάς» να καταλάβω ότι σε κεράτωσε;

Κι εσύ ρε φίλε, πού είδες τη συσχέτιση με το εκκρεμές του Φουκώ και πας και το κοτσάρεις; Α, για να μας πεις ότι το διάβασες…ε, κι εγώ διάβασα χθες το pink woman αλλά δεν πάω να το πω στου κρεμασμένου το σπίτι - που είχε και ένα γαμάτο άρθρο για κέρατο και πολύ καλό θα ΄σου κανε όλο αυτό αλλά ας το ΄λεγες ότι θες να μιλήσουμε και όχι να ζωγραφίσουμε τη Γκουέρνικα!

Πάει η άλλη και γράφει για «κόκκινη θύελλα, της προσμονής μουράγιο». Όχι, πείτε μου τί θα σκεφτόσασταν. Εμένα πήγε το μυαλό μου στον γαύρο που περιμένει να σηκώσει την κούπα. Αλλά εντάξει είπα, αν θέλει να το παίξει ποιήτρια μέσα και με χίλια εγώ. Μπράβο και χίλια μπράβο. Και στα δικά μας. Λες ένα «τί θε να πει ο ποιητής», δίνεις την ερμηνεία που σου γκάβλωσε και όλα καλά. Ότι όλο αυτό όμως θα ήταν γιατί της ήρθε περίοδος;;; E, άει στο διάολο σιχαμένη!

Έχουν παίξει τα νεύρα μου σας λέω. Αλλά δεν θα κατονομάσω, δεν είναι του χαρακτήρος μου αυτά τα πράγματα.

Θα σας πω μονάχα αυτό : η κατάκλισις του λευκού περιστεριού εν μέσω εαρινής νυχτός, μαντάτο μύχιο θα ξεδιπλώσει κατακρυμνίζοντας στα βράχια της ζωής, το ασύνειδο ψύχος.

ΑΝ

Όταν θέλω να περάσει η ώρα, πάω και χώνω ένα «αν» στο πρώτο πράγμα που θα μου κατέβει στο κεφάλι και φτιάχνω σενάρια. Παντού το κολλάω. Τα πιο ενδιαφέροντα, αστεία και συγκλονιστικά πράγματα τα έχω φτιάξει με ένα «αν».

Βέβαια, πολλές φορές με έφερε σε χοντρούς μπελάδες αυτό το «αν» (βλέπε : τί θα γινόταν αν άνοιγα ψιλικατζίδικο - ναι, να το προσέχετε, είναι λιγάκι επικίνδυνο).

Ότι και να μου ΄ρθει στο κεφάλι που λέτε, το κάνω έναν φοβερό αχταρμά. Αν π.χ. είχε κάνει ένα τοσοδούλι λαθάκι η φύση σε εμάς και αντί για δέρμα είχαμε ας πούμε, αγκάθια όπως οι αχινοί τί θα γινόταν; Και δεν μιλάω για σεξ διεστραμμένοι (καλά αφού με ξέρετε, θα το αναλύσω κι αυτό αλλά όχι ακόμη).

Αν δεν είχαμε εννοώ, καθόλου χέρια και πόδια και περπατούσαμε με τα αγκάθια. Δηλαδή τί να περπατούσαμε, αν κατρακυλούσαμε όπως οι αχινοί. Θα είχαμε χιλιάδες παπουτσάκια για να προστατέψουμε τα αγκαθάκια μας και τα αυτοκίνητα θα αντέγραφαν την φυσική μας κίνηση : κουτρουβάλα. Τα κουτρουβαλάκια, θα κατέκλυζαν τους δρόμους κινούμενα με κουτρουβαλοζίνη και οι αερόσακοι θα ήταν ολόσωμα αφρολέξ (αυτά με τις φουσκάλες).

Θα πατάγαμε φρένο απότομα, θα εκτοξευόταν το αφρολέξ και θα την γλιτώναμε με ηχητικά εφέ. Κλατςςςς. Οι άντρες θα ήταν οι πιο ευτυχισμένοι από όλους. Θα μπορούσαν να έχουν όσα τηλεκοντρόλ γουστάρουν και να τα πατάνε ταυτόχρονα ενώ οι γυναίκες θα γλίτωναν από πολύωρες αποτριχώσεις και ραντεβού στα κομμωτήρια. Τί θα είχαμε εφεύρει για να ξεχωρίζουμε και να είμαστε μοδάτοι και όμορφοι; Εντάξει, κομμωτήρια ξεχάστε τα. Θα είχαμε φτιάξει αγκαθωτήρια όπου θα γυαλίζαμε τις αγκαθάρες.

Λακ και ζελέ τέλος, ενώ οι βαφές μαλλιών θα ήταν σε σπρέι. Οι γκραφιτάδες θα ήταν πρώτοι ίματζ μέικερς. Τα σεξουαλικά βοηθήματα, δεν θα ΄χαν διασκεδαστικό χαρακτήρα ή την έννοια της ποικιλίας. Θα ήταν στ΄αλήθεια βοηθητικά και αναγκαία. Κάτι σαν κουτάκια πρώτων βοηθειών.

Κόλλα στιγμής για σπασμένα αγκάθια, τεράστιες τούφες βαμβάκι για ανώδυνη επαφή, ενώ λέγοντας «ασφαλές σεξ» θα εννοούσαμε το προφανές. Οι σαδομαζό, δεν θα είχαν όλα αυτά τα αξεσουάρ. Θα ήταν το πιο εύκολο και φυσικό σεξ. Γιατί η φύση μας θα ήταν σαδομαζό. Οι φυσιολογικοί, θα ήταν οι ανώμαλοι αφού το ανώδυνο σεξ θα ήταν kinky. Τί να τα κάνεις τα μαστίγια και τις χειροπέδες άμα είσαι υποχρεωμένος να χτυπιέσαι με καρφίτσες κάθε τρεις και λίγο…

Το πιο σημαντικό απ΄όλα, θα ήταν η κοσμοθεωρία μας που θα γύρναγε τούμπα. Σοφά ρητά ανά τους αιώνες, θρησκείες, τραγούδια, παροιμίες και τόσα άλλα θα είχαν γραφτεί τελείως διαφορετικά. Για σκεφτείτε το λιγάκι…

-Θρησκεία : «καθ΄εικόνα και ομοίωσιν» …ο θεός αχινός!

-Άσματα : «shake that ass» , «I touch myself»…

-Λαική σοφία : «άμα πετύχει η μαλακία…» : ο αυνανισμός βασικά ΟΝΤΩΣ θα έκανε κακό.

-Παροιμίες : «από αγκάθι βγαίνει ρόδο κι από ρόδο αγκάθι» , «αν έχεις νύχια, ξύνεσαι»… και άλλα ανατριχιαστικά.

-Ιστορικά ντοκουμέντα «Η κάθοδος των Μυρίων»…μάλλον η κουτρουβάλα θα ΄ταν…

-Υπαρξιακά : «Ευφυής σχεδιασμός»… α πα πα πα πα!!!

Μόνο ο Ηράκλειτος θα ήταν και πολύ μάγκας : «τα πάντα ρει…»!

Και ένα σωρό άλλες ασυναρτησίες που σκέφτομαι όταν γύρω γύρω είναι Κυριακή κι εδώ μέσα Δευτέρα…κλαψ…

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

-Καλημέρα.Ένα Καρέλια.

-Καλημέρα.Μάλιστα.

-Και έναν αναπτήρα.

-Ναι.

-Γιατί αυτά πάνε μαζί. Γίνεται το ένα χωρίς το άλλο;

-Όχι, βέβαια.

-Κάποτε… (εξιστόρηση 23 λεπτά).

—————————

-Δώσε μου τον φίλαθλο.

-Μάλιστα.

-Τί dvd έχουμε σήμερα;

-Ρίξτε μια ματιά…

-Αυτή η ταινία… (ανάλυση 17 λεπτά)

—————————-

-Καλημέρα.

-Καλημέρα….τί θα θέλατε;

-Άσε να κοιτάξω.

-Βεβαίως.

-…….(δέκα λεπτά «κοίταγμα»).

-Να βοηθήσω;

-Μπα, δεν θα πάρω τίποτε. Πώς πάει το μαγαζί;

-Καλά.

-Είχα και ΄γω κάποτε τέτοιο μαγαζί… (αφήγηση 20 λεπτά)

Η επικοινωνία είναι φύση. Ακόμη κι αν δεν έχεις κανέναν, θα εφεύρεις τρόπους για να βγάλεις πράγματα από μέσα σου που πρέπει να βγουν. Είναι λιγάκι σαν τα όνειρα. Τότε που ο εγκέφαλος ξεσκαρτάρει και το υποσυνείδητο ακόμη και σε μερικά λεπτάκια ύπνου, τακτοποιεί πληροφορίες και προβάλλει ασυνάρτητες εικόνες. Ό,τι έχουμε μέσα μας θα βρει τρόπους να βγει, είτε το θέλουμε είτε όχι.

Nature will find it’s way.

Ακόμη και σε ένα ψιλικατζίδικο, ακόμη και σε ένα blog.