ΕΦΗΒΕΙΑ

Περνούσα ατέλειωτες ώρες κάποτε στο δωμάτιό μου. Αλλά ποτέ δεν διάβαζα τα μαθήματά μου και ποτέ δεν έτρωγα. Η ψυχή ενός έφηβου είναι τελικά πολύ βράστα. Ήμουν ένας τελείως διαφορετικός άνθρωπος. Δεν είχα δυσκολίες, επαναστάσεις, εκρήξεις. Είχα εσωστρέφεια και ρομαντισμό. Καλά, ήμουν ερωτευμένη κάθε τρεις και λίγο, αλλά λες και η ερωτική μου ζωή καθόριζε το ποιά είμαι. Τελείως όμως. Είχα γίνει ένα με τις σχέσεις μου.

Αν ήμουν στα πάνω με την σχέση μου, ζωγράφιζα καρδούλες και δοκίμαζα τα ρούχα και τα εσώρουχα της μαμάς. Αν έπεφτε κάνας χωρισμός ή κάνας καυγάς, διάβαζα Καβάφη και άκουγα Κατσιμιχαίους. Και στις δύο περιπτώσεις έκλαιγα ασταμάτητα. Και στις δύο περιπτώσεις δεν κατέβαινε μπουκιά. Δεν μπορούσα με τίποτε να διαχωρίσω εμένα από τα γκομενιακά μου. Δεν μπορούσα ας πούμε, να πω ότι τώρα θα διαβάσω και να είμαι χωρισμένη. Με τίποτα. Επίσης δεν μπορούσα να πω, ότι τώρα θα διαβάσω και να είμαι καλά με γκόμενο. Πάλι με τίποτα. Διάβαζα και έτρωγα μόνο στα εντωμεταξύ. Δηλαδή μεταξύ γκόμενων. Δηλαδή ποτέ.

Α, διάβαζα και μαζί με τον γκόμενο. Ή τέλος πάντων έτσι έλεγα στην μάνα μου και τον γκόμενο. Γαμώ τα διαβάσματα έκανα τότε. Μου ΄χε κάτσει μια φορά ένα τυπάκι στο Γυμνάσιο που ήταν καλός στην Φυσική. Βρήκα πάτημα εγώ και έκλεισα ραντεβουδάκι για «διάβασμα». Μόνο που αυτός το εννοούσε. Αυτός έλεγε για ροπές και νόμους κι εγώ μετάνοιωνα που δεν διαβάζαμε ανατομίες και φυσιολογίες. Τουλάχιστον θα είχα ενδιαφέρουσες ερωτήσεις. Ξενέρωμα ο μικρός. Τον έστειλα.

Ο πιο απίστευτος γκόμενος που είχα ποτέ, ήταν τελείως αντίθετος από εμένα. Πέρναγε την εφηβεία του με επαναστάσεις, εκρήξεις και κόντρες. Μια απίστευτη φασαρία ήταν αυτό το παιδί. Έτρωγε ακόμα και μπροστά μου (φανταστείτε αναισθησία δηλαδή) και κάπνιζε κιόλας. Ήταν τελείως στ΄αρχίδια του τα γκομενιακά του. Τα ΄κλεινε όποτε γούσταρε σε ένα κουτάκι και έκανε τη ζωή του. Μόλις του έλεγα καληνύχτα, καρδούλες και Καβάφη εγώ, μπουρδελότσαρκες και κολλητάρια αυτός.

Μόλις με έβλεπε άνοιγε το κουτάκι, έλεγε καμμιά ερωτευμενιά, χάιδευε ότι προλάβαινε και ξανά το ίδιο βιολί. Και μετά με χώρισε κιόλας. Και μετά το μετάνοιωσε. Και μετά με παντρεύτηκε. Τώρα τρώω κι εγώ μπροστά του. Έτσι για να μάθει.