ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ

Όσοι δεν έχετε πρόσβαση στον αγώνα, χαλαρώστε. Γι΄αυτό είναι τα μπλογκς. Εγώ είμαι εδώ. Ειδήμων στα ποδοσφαιρικά και φοβερή σχολιάστρια και πρέπει κάποτε να με ανακαλύψουν αλλά τα ΄παμε, το σύστημα…Λοιπόν πάμε στον αγώνα μην χάσουμε καμμιά φάση :

Κυρίες και κύριοι, πριν λίγο άρχισε ο αγώνας μετάξυ των δύο αιωνίων. Αυτούς με τα ασπροκόκκινα τους λένε Ολυμπιακούς και αυτούς με τα ασπροπράσινα τους λένε Παναθηναικούς. Είναι και δυό κακομοίρηδες με μαυρόασπρα κάτω από κάτι σπιτάκια με τούλια αριστερά και δεξιά, αλλά χέστε τους, αυτοί κοπροσκυλιάζουν προς το παρόν. Τρέχουν όλοι μαζί, πότε δεξιά πότε αριστερά και αρχίζω να βαριέμαι. Το γήπεδο είναι φίσκα και οι φίλαθλοι ξελαρυγγιάζονται. Από τις γκαρίδες καταλαβαίνω ότι κάτι έχει γίνει αλλά….διαφημίσεις. Μέχρι να ξαναρχίσει το ματς, να σας επιστήσω την προσοχή στο μανάρι με το νούμερο 6 των Παναθηναικών. Σοκολατί χρώμα και αξυρισιά 3 ημερών. Ότι πρέπει. Ωχ…ξανάρχισε.

Το χορτάρι είναι γεμάτο σκουπίδια - οι γύφτοι μια σκούπα δεν μπορούσαν να βάλουν μέρα που ΄ναι– και ο Γεωργάτος μόνος του, φτιάχνει το παπούτσι του, μυρίζει το χέρι του και σκουπίζεται στο σορτσάκι του Τζόρτζεβιτς. Οι υπόλοιποι έχουν μαζευτεί γύρω από το σπιτάκι με τα τούλια και πιάνουν τα αρχί….τέλος πάντων, προφανώς έχουν ομαδικό κνησμό από μια περίεργη αλλεργία που απαντάται μετά από αλόγιστη χρήση rexona (αποκλειστικό ρεπορτάζ – θα το δείξει το βράδι ο Μάκης).

<>Ο κύριος συνάδελφος που περιγράφει τον αγώνα πρέπει να ΄ναι πολύ χάνος και να με συγχωρείτε. Τίποτε δεν καταλαβαίνει και απαιτεί από ολόκληρο κανάλι να τα δείχνει ξανά και ξανά. Αν δεν έχεις «μάτι»… Βίσματα… Ο κύριος στο σπιτάκι με τα τούλια αριστερά φοράει και γκέτες. Τις λανσάρισε τον Σεπτέμβριο η Γκουέν. Passe πια. Μόλις κλώτσησε την μπάλλα μακριά. Σκοτώθηκε στην κούραση και μπαίνει πάλι στο σπιτάκι.

<>Αυτός που τα περιγράφει ξέρει πολύ καλά τα επίθετα – η κατίνα – αλλά είναι πολύ βλάκας. Ας πει καλύτερα «Το 6 παρέα με το 8 ξέφυγε από τον 3 και πέρασε στον 10». Ή ας είναι λίγο πιο κουλ «Ο Νίκος παρέα με τον Πρέντρακ, ξέφυγε από τον Γιώργο και πέρασε στον…Μίμη». Οι επισημότητες τον μάραναν τον κακομοίρη. Βίσματα… Πέναλντυ κυρίες και κύριοι! Χαμός στο γήπεδο. Τίποτε το ιδιαίτερο. Ένα γκολ λέει, του Παναθηναικού. Βαρεμάρα.

<>Μουγκαμάρα στο γήπεδο. Το μανάρι με το 6 χαμογελάει υπέροχα.Ένας κύριος με γκρι δείχνει ξανά και ξανά μια πιστωτική της Άεκ. Καλά μαλάκας είναι; Πράσινη ή κόκκινη πάει ρε μεγάλε σήμερα. Θα ΄χει καλύτερο επιτόκιο φαίνεται. Πουλημένε…

Ο κύριος σχολιαστής άρχισε να μιλάει πολύ γρήγορα και να χρησιμοποιεί λέξεις όπως «δέος», «πάθος», «ροκ». Αρχίζει και φωνάζει δυνατά και τα λόγια του βγαίνουν πνιχτά σαν να συγκινήθηκε. Σιγά ρε φίλε, που θα συγκινηθώ με δέκα μαντραχαλάδες. Τράγκα..

<>Κυρίες και κύριοι, μην τρελλαίνεστε. Μια απ΄ τα ίδια θα γίνουν και στο υπόλοιπο του αγώνα. Ορίστε. Άλλο ένα γκολ οι κόκκινοι. Βαρεμάρα, σας τα ΄πα. Τρεχαλητό- μπουρδουκλώματα- γκαρίδες –βαβούρα. Καλά που υπάρχει και το διάλλειμα δηλαδή. Το σκορ θα είναι υπέρ αυτού που θα κερδίσει (προσωπική πρόβλεψη - εγγύηση) και μέχρι τις δύο τη νύχτα θα έχει ένα σωρό εκπομπές με σχολιαστές - κατίνες για να τα εμπεδώσετε. Ουφ, διάλειμα.Πάω αποδυτήρια για την υπόθεση με το rexona.

<>Χάιλαιτ της βραδιάς : Ένας κύριος στην άκρη κουνάει δυό σημαίες. Αν προσγειωθούν τίποτε αεροπλάνα, τα παίρνω όλα πίσω. Θα είναι το εντυπωσιακότερο ματς της χρονιάς.

ΕΝΕΚΕΝ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ…

Τον Τζόρτζεβιτς δεν τον ήξερα. Ή τέλος πάντων, δεν μου είχε «γυαλίσει» ποτέ. Άλλωστε ότι καραφλίτσα έβλεπα στον Ολυμπιακό, εγώ την έλεγα Γεωργάτο. Κόλλημα. Στην πορεία, τους διαχώρισα. Δεν μπορούσε διάολε ο Γεωργάτος, τέτοια βαρβατίλα να τρέχει σαν χορεύτρια! Πλέον οι καραφλίτσες δεν ήταν ίδιες. Υπήρχε ο Άντρας και η Χορεύτρια.

Γνωριμίες με ποδοσφαιριστές ιδιαίτερες, δεν είχα. Ότι συναπαντήματα είχα με vips ήταν οι πελάτες μου στους πλαστικούς. Αλλά μην φανταστείτε ότι είχαμε πολλά. Ένα γεια, καμμιά λιπαναρρόφηση, άντε να τους φτιάξω κάναν καφέ, να τους συμπονέσω για την καινούργια ρυτιδούλα και σπανίως να τους αποτριχώσω κάνα μπικίνι. Όταν δούλεψα στο κανάλι, γνώρισα σχεδόν όλους τους αθλητικούς παράγοντες. Αυτός ο Πας Γιάννινα στο στομάχι μου καθόταν. Δεν ήταν σαν τον Μπέο ρε παιδί μου. Περιβόλι ο άνθρωπος. Έμπαινε, μου άφηνε το πιτσιρίκι και οι φωνές του ζωντάνευαν το γραφείο.

Ο δε Γεωργίου, μούτρο. Ερχόταν πάντα νωρίτερα, του έφτιαχνα καφεδάκι, έκανε πως ήθελε παρέα και ψάρευε κουτσομπολιά για τα οικονομικά του καναλιού. Τάφος εγώ. Ήταν φανερό ότι για να ζητήσει από την λογίστρια καφέ και όχι από την γραμματέα σήμαινε κουτσομπολιό. Γάτα ο τύπος. Αλλά είπαμε, τάφος εγώ.

Ένα συνηθισμένο πρωί στο γραφείο, άκουσα σούσουρο. Είχαμε στείλει κάποια «δώρα» σε μεγάλους ποδοσφαιριστές, όπως και σε όλους τους τσαμπατζήδες της χώρας (βουλευτές, δημοσιογράφους κ.τ.λ.) και είχε έρθει ο Τζόρτζεβιτς να διαμαρτυρηθεί. Δεν δεχόταν δώρο από κανέναν. Συμφώνησε με τον διευθυντή να πληρώσει ένα συμβολικό ποσό. Εγώ δεν κατάλαβα ποιός ήταν. Άλλο να βλέπεις έναν δίμετρο κούκλο, ντυμένο από πάνω μέχρι κάτω με δερμάτινα και άλλο μια ιδρωμένη χορεύτρια από μακριά. Μου τον στείλανε στο ταμείο για να πληρώσει και στην πόρτα, ουρά οι συνάδελφοι να ψιθυρίζουν. Εγώ, στον κόσμο μου. Πήρα τα λεφτά και ζήτησα στοιχεία για την απόδειξη.

-Το όνομά σας;

-Τζόρτζεβιτς.

-Καλέ, εσείς κάτι είσαστε…(ο αρχιλογιστής δαγκωνόταν).

-Ποδοσφαιριστής.

-Α, ναι! Στον Ολυμπιακό! Εσείς που τρέχετε σαν… χορ… γρήγορα! (το ΄σωσα – οι συνάδελφοι από πίσω, μούτζωναν).

-Ναι (σοβαρός).

-Μπορώ να έχω ένα αυτόγραφο…για τον βαφτισιμιό μου τον Λευτέρη;

-Δεν έχω μαζί μου, έχετε ένα χαρτάκι;

Οι συνάδελφοι είχαν λυσσάξει. Μπουρδέλο το ΄κανα το γραφείο για να βρω γρήγορα χαρτί. Το πρόβλημα όμως ήταν ότι ο βαφτισιμιός μου είναι βάζελος και ο άντρας μου θα με σκότωνε που δεν του πήρα αυτόγραφο…Είπα να τον μπουρδουκλώσω.

-Ορίστε το χαρτάκι σας.

-Λευτέρη τον λένε τον βαφτισιμιό σας είπατε;

-Όχι καλέ, πώς σας ήρθε; Γράφτε «με αγάπη στον Τάσο». Θα χαρεί πολύ το πιτσιρίκι!

Και έγραψε ο στόκος : «Στον μικρό Τάσο με αγάπη». Και μετά κάτι καλικατζούρες που ήταν το όνομά του στα Σέρβικα. Και μετά άντε να εξηγήσω στον άντρα μου, γιατί έγραφε μικρός…