ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ

(oops)

Οφείλω μια συγνώμη. Να ξέρετε, ότι όταν κάνω λάθος το παραδέχομαι πάντα γραπτώς και δημοσίως. Λίγο οι κακές συναναστροφές, λίγο ο δογματισμός μου, λίγο η έλειψη φαντασίας, με έκαναν να κηλιδώσω μια ολόκληρη επιστήμη που παλεύει, εξελίσσεται και κατακτάει τα ηνία της ιατρικής, μην σας πω και τις ευαίσθητες χορδές των ασθενών.

Να τα πάρουμε λοιπόν απ΄την αρχή, μπας και το σώσω. Τί είναι ο άνθρωπος; Όχι… το πήγα μακριά. Να τα ξαναπάρουμε απ΄την αρχή. Τί είναι οι αρρώστιες; Είναι κάτι μικροσκοπικά τερατάκια που μπαίνουν στο σώμα μας απ΄όποια τρύπα βρουν και αν νικήσουν (ανάλογα τα στρατιωτάκια στην τρύπα – μπλιαξ) μας καταβάλλουν. Έρχεται λοιπόν η συμβατική ιατρική, τα ψάχνει, τα βρίσκει και προσπαθεί να τα σκοτώσει. Καλώς. Τουλάχιστον τις περισσότερες φορές.

Ομοιοπαθητικής Εγκώμιον ακολουθεί :

Είναι λοιπόν κάτι προχώ επιστήμονες, που ψάχνουν (εκτός από όλα αυτά τα βαρετά που ψάχνει η συμβατική ιατρική) να καταπολεμήσουν και τις ενέργειες των τερατάκηδων. Μην σας πω να βουλώσουν και τις τρύπες. Γιατί κύριε, θέλεις να πολεμήσεις; Οκ. Αν δεν βρεις άνοιγμα, από πού θα μπεις; Φτιάχνουν λοιπόν κάτι φοβερά φάρμακα-υπερόπλα, χτυπάνε τα τερατάκια, τους πηδάνε την ενέργεια, βουλώνουν τις τρύπες και άμα λάχει σου κάνουν και μια αγκαλιά. Γιατί πάνω απ΄όλα είναι Άνθρωποι.

Η επιστήμη όμως εξελίσσεται. Ειδικά αν έχεις φράγκα. Μαζεύτηκαν λοιπόν όλα τα μεγάλα μυαλά και ανακάλυψαν το μυστικό της ανοσίας. Έχουμε σου λέει τόσα φάρμακα - υπερόπλα, να τα ΄χουμε και να τα βλέπουμε; Άσε που Άνθρωποι είμαστε, μπορεί να κάνουμε λάθος στην διάγνωση. Και έτσι δημιουργήθηκε εκείνο το κρακ στην Ιστορία της Ανθρωπότητας, η στιγμή που όλος ο πλανήτης σε λίγο θα την ορίζει ως χρόνο Μηδέν :

Συνθετική Ομοιοπαθητική!

Όταν αρρωσταίνουμε από ΄δω και πέρα, θα παίρνουμε ΟΛΑ τα φάρμακα της Ομοιοπαθητικής. Η θεωρία αυτή βασίζεται στον Άνθρωπο και το θαυμαστό αυτό εργαλείο που ονομάζεται Σώμα. Το σώμα μας κύριοι έχει νοημοσύνη. Τί να τους κάνουμε τους επιστήμονες όταν ο ίδιος μας ο οργανισμός έχει μηχανισμούς αυτο-ίασης; Άρα ο Οργανισμός Ξέρει. Θα παίρνουμε λοιπόν όλα τα φάρμακα και το σώμα μας θα αποφασίζει ποιό θα χρησιμοποιήσει. Απ΄τα περισσευούμενα, θα κρατάει την καλή ενέργεια και ότι μείνει θα το αποβάλλει εκ του κατουρήματος.

Για όσους δεν κατάλαβαν να δώσω ένα απλό (τυχαίο) παράδειγμα. Είσαι κύριε ο Εθνικός και θέλεις να κατατροπώσεις την Άεκ; Μην είσαι τόσο μαλάκας, αυτά δεν γίνονται ακόμη και στα πέναλντι. Πού πας με έντεκα παιχτάκια κακομοίρη! Πάρε και τον Θρύλο, πάρε και τον Πανιώνιο, πάρε και τον Βάζελο βρε αδελφέ και έλα μετά να μου πεις πώς μπιπ η Μάνη!

ΦΡΑΝΤΣΑΙΖ

Οκ. Ο κλάδος μου δεν φημίζεται για την ιδιαίτερη εξυπνάδα του, αλλά αρχίζω να πιστεύω ότι πλέον μας κουτουπώνει ευκολότατα και ένα λαχανάκι Βρυξελών. Σαν πρωτοποριακός κλάδος που είμαστε σε όλα, είπαμε να γίνουμε λιγάκι τρέντιδες. Τί είναι in στην εποχή μας; Τα mall-ια και τα φραντσάιζ. Όχι, που θα μέναμε πίσω. Αφού δεν μπορούμε να φτιάξουμε δικά μας mall, ας γίνουμε όλοι μια οικογένεια αλυσίδας. Επειδή δηλαδή ένας αποτυχημένος (αλλά πονηρότατος) μαρκετίστας είχε την φαεινή ιδέα, ας γίνουμε και εμείς Ευρώπη. Πήγανε που λέτε οι συνάδερφοι, τα χώσανε στους νταβατζήδες και τώρα όλοι κλαίνε. Κι ας τους φώναζες ότι ήταν μαλακία. Σου ανοίγανε τον Επενδυτή και σου δείχνανε κάτι αρθράρες ΝΑ για την επιτυχία του φραντσάιζ.

Δεν είμαι αντίθετη γενικά με τις αλυσίδες. Απλά για τον κλάδο μου θεωρώ ότι είναι άτοπες. Το να πουλάς ρούχα, παπούτσια, καφέδες και φενγκσούγια είναι κάτι το οποίο χρειάζεται διαφήμιση και φτηνό προμηθευτή. Άσε που μπορεί μια καλή διαφημιστική καμπάνια να σε κάνει brand από κατσικο-μάγαζο-της-σειράς, άσε που έχεις υποστήριξη στα πάντα. Θέση, έρευνα αγοράς, εργαλεία, διακόσμηση κ.τ.λ.

Πάει ο μαλάκας ο συνάδελφος, δίνει 20,000 entry fee για να μπει λέει, στην «οικογένεια», δίνει 30,000 για να του διαμορφώσουν το ψιλικατζίδικο, δίνει 30,000 για εμπόρευμα. Και περιμένει να κάνει φράγκα, έχοντας φορτωθεί τρία δάνεια και ενώ ήταν ήδη χρεωμένος. Του κάνουν το μαγαζί λαμπόγιαλο, του βάζουν πεντακόσιους προβολείς, καμμιά δεκαριά ψυγεία και τα φορτώνουν όλα σε barcode. Ένα μήνα κλειστός ο μαλάκας. Ανοίγει με μια φαντασμαγορική φιέστα το «υποκατάστημα» και αρχίζει τις παραγγελίες. Et voila! Οι προμηθευτές ίδιοι, μόνο που πλέον «περνούν» από τον νταβατζή. Και πού να βρει καλύτερες τιμές; Στα τσιγάρα ο στόκος; Α, μάλιστα. Στα ζαχαρώδη και τα αναψυκτικά. Ναι, αλλά guess what: οι τιμές είναι προκαθορισμένες απ΄τον νταβατζή.

Τώρα φίλε μου, είσαι μέλος της οικογένειας. Δεν μπορείς να πουλάς όσο γουστάρεις, το κέρδος σου δεν επιτρέπεται να περάσει το 12%. Α, και ότι πουλάς περνά από barcode. Είσαι υποχρεωμένος και ελέγχεσαι. Α, και βρες τώρα μαλάκα λεφτά να γεμίσεις τα περιττά ψυγεία, βρες λεφτά να πληρώσεις την δεκαπλάσια ΔΕΗ, βρες και νέους πελάτες. Γιατί ρε ηλίθιε, όταν η αγοραστική δύναμη της γειτονιάς είναι συγκεκριμένη, δεν πρόκειται τρεις προβολείς και πέντε ψυγεία να γεννήσουν επιπλέον λεφτά στο πορτοφόλι της κυρα αφτούλας και του κυρ τέτοιου που παρέμειναν οι στάνταρ πελάτες σου.

Του έτυχε του στόκου και μια ληστεία πριν λίγο καιρό και τραβάει τα μαλλιά του. Το πρώτο πράγμα που κάνεις όταν ανοίγεις τέτοιο μαγαζί είναι ασφάλεια και συναγερμός. Και να σε κλέψουν βρε βλάκα, τουλάχιστον θα αποζημιωθείς. Έκανε τέτοια επένδυση και δεν έχει τώρα τίποτε να τον καλύψει. Πήραν οι ληστές τον υπολογιστή και τώρα η «οικογένεια» του ζητάει 6.000 ευρώ για να τον αντικαταστήσει. 6.000! Πέντε υπολογιστές θα αγόραζες κακομοίρη! Ναι, και όλα αυτά στα έλεγα επειδή ζήλευα ζώο!

Υ.Γ. Όλο αυτό είναι το αποτέλεσμα του εντέκατου αξιώματος που έμαθα στο Πανεπιστήμιο : Η βλακεία απαντάται συχνότερα στους «πρωτοπόρους».