ΚΑΤΣΙΚΟ-ΠΟΔΑΡΙΚΟ

Δεν είμαι προληπτική. Τουλάχιστον όχι σαν μερικούς. Αλλά για να λέμε τα σύκα σκάφη, το μπλογκ μου το προσέχω. Το σταυρώνω, του κάνω αγιασμό και αν πάρω χαμπάρι ότι πάει να μπει κάνας γρουσούζης, του στέλνω διαδικτιακά ξόρκια και τον ξαποστέλνω πίσω στα γιαχού και τα φόρουμ. Μου είπε και ο Mac ένα καλό ξόρκι, αλλά περιλαμβάνει κατούρημα, πράγμα δύσκολο εδώ μέσα. Τί νομίζατε, έτσι εύκολο είναι να κρατάς μπλογκ; Το ίδιο κάνουν και οι περισσότεροι εδώ κι ας το παίζουν υπεράνω. Ένας ανώνυμος μάλιστα, μου στέλνει κάθε μήνα με mail, το top ten των ευχών για πολλά comments. Έμαθα τελευταία, ότι παίζει και ένα καλό ξόρκι για uniques, αλλά θα το διασταυρώσω και θα σας πω.

Τέλος πάντων το point μου είναι άλλο. Επειδή την πρώτη του χρόνου το κόβω χλωμό να σπάσω ρόδι και να γίνει το μπλογκ ξαφνικά σαν μουνί με περίοδο, αποφάσισα να επιλέξω μόνη μου το ποδαρικό μου. Όχι που θα το άφηνα στην τύχη. Σηκωτό τον παίρνω κάθε χρόνο τον πατέρα μου να μπει με το δεξί στο σπίτι, αλλά κομματάκι δύσκολο να μου κάνει ποδαρικό στο μπλογκ. Βασικά θα του ΄βαζα κάτω την οθόνη να την πατήσει με το δεξί αλλά αν δείτε τις ποδάρες του θα καταλάβετε. Σκέφτηκα να φωνάξω κάναν παππά να γράψει ένα comment-ευχέλαιο… τρισάγιο.. τεσπα όπως τα λένε, αλλά είμαι άφραγκη. Πού να ψάχνεις και για μαιντανούς…δυόσμα…πράσα, τέλος πάντων αυτά που βουτάνε στον αγιασμό, ταλαιπωρία και το κατάβρεγμα, οπότε τα παράτησα.

Αλλά καταλαβαίνετε, δεν μπορώ να τα αφήσω όλα στην τύχη. Φαντάζεσαι αδελφάκι μου, να φτάσει η πρώτη του χρόνου και να μπει κάνας γρουσούζης να κάνει το πρώτο comment; Όχι τίποτε δηλαδή, αλλά θα λείπω κιόλας και δεν θα ξέρω πώς μου μπήκε ο χρόνος. Δεν χρειάζεται να κατονομάσω, αλλά τους ξέρετε τώρα τους γρουσούζηδες. Αυτούς που γκρινιάζουν όλο τον χρόνο, μας τα κάνουν τούμπανα με τις λογικές, τις ορθότητες και άλλες πίπες και μετά κυνηγάς τους uniques με το τουφέκι. Ναι ντε, ξέρετε… αυτούς εννοώ.

Έτσι, θα ήθελα να σας στείλω την αγάπη μου μέσα από την καρδιά μου και να ευχηθώ ειδικά σε μερικούς ανθρώπους λίγο πιο ξεχωριστά. Λοιπόν, αγαπημένοι μου φίλοι :

Manifesto, Mac, J95, Laο, Vatraxokoritso, Lefty, Avanti, Πάνο, Αδελφή, Crazy Monkey, Old boy, Aeipote, Thas, Funel, Marilina, dcd, M13, Penguin witch:

Παιδιά με εσάς, θα τα πούμε στις ΔΥΟ του μηνού. Όχι πρώτη παιδιά, ΔΥΟ. Μην τα ξαναλέμε. Πού να μπαίνετε τώρα χρονιάρα μέρα να ευχηθείτε, θα κάνει και κρύο, θα πονάνε τα δαχτυλάκια σας, θα είστε και ξενυχτισμένοι, θα έχετε και πονοκέφαλο… Άσε που όλα τελικά είναι μια κοροϊδία και δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης. Στις ΔΥΟ παιδιά. Δεν τρέχει μία. Δεν είμαστε άλλωστε και απ΄αυτές που παρεξηγούνε!

Α, ούτε mail παιδιά. Δεν θα ΄μαι εδώ, τσάμπα θα το στείλετε. Από ΔΥΟ και βλέπουμε. Τα φιλιά μου στις οικογένειες και όποτε γουστάρετε κερνάω καφέ μετά τις ΔΥΟ, λέμε.

Υ.Γ. Στις ΔΥΟ, έτσι;

WISHES….