ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΑΙ

Όσοι έρχεστε για πρώτη φορά εδώ μέσα (και παρακαλώντας να μην πέσετε πρώτα στο ποστ μου με τα αρχίδια), κατ΄αρχήν να σας καλωσορίσω. Τί χαμπάρια ωρέ; Πώς από ΄δω;

Μετά τα τυπικά του πράγματος, θα μου επιτρέψετε να αναρρωτηθώ κι εγώ με τη σειρά μου : καλά ρε μαλάκες, δεν έχετε τίποτε καλύτερο να κάνετε Χριστουγεννιάτικα; Εγώ πάντως, όχι. Το ίδιο και οι υπόλοιποι εδώ μέσα προφανώς.

Επειδή λοιπόν αυτή η μαλακία είναι σούπερ κολλητική, ακούστε με πριν γίνετε κι εσείς πρεζόνια ωσάν εμάς. Πάνω πάνω δεξιά είναι το κουμπάκι Χ. Βγάλτε το χέρι σας από κει που το ΄χετε (το πληκτρολόγιο εννοώ – αν βέβαια το΄χετε πουθενά αλλού, λάθος μπλογκ- εδώ παίζουν μόνο ντεκαβλέ κλαψομουνιάσματα) και ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ!!! Μπράβο μου! Μόλις έσωσα άλλη μια ζωή. Καλά σαράντα.

Αν συνεχίζετε να διαβάζετε, πάει να πει ότι δεν παίρνετε από λόγια και τα θέλει ο κώλος σας. Καθίστε λοιπόν, ο καφές και το τσιγάρο επιβάλλονται, πάτε για κατούρημα καλού κακού, κλείστε το κινητό και δείτε για τελευταία φορά τον κώλο σας να τον θυμάστε. Το blogging βλάπτει σοβαρά τα μικρά κωλαράκια. Σε λίγο θα είστε κι εσείς ένας κωλόφαρδος (με την κυριολεκτική έννοια) σαν κι εμάς. Ναρκωτικά δεν χρειάζεστε. Ένα καλό μπλογκ beats anytime και τον καλύτερο μπάφο.Enjoy the ride!

Οι υπόλοιποι ζήστε και για μας.