Η ΘΕΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗ

Θα γίνει κάτι φέτος ρε παιδιά, εκτός απ΄τα γνωστά; Δηλαδή Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιές και τα ρέστα; Όχι, γιατί έχω απορήσει με το ντεκόρ. Παλιά στόλιζες ένα δέντρο και επικεντρωνόσουν στα βασικά. Στα γλυκά, δηλαδή. Τώρα, απορώ πότε θα φτιάξουν κάνα γλυκό της προκοπής. Η πεθερά μου, βάλθηκε να πάρει το πρώτο βραβείο μπαλκονιού, στις εργατικές πολυκατοικίες. Εντάξει, τέτοιο μπαλκόνι δεν υπάρχει. Η χαρά της ΔΕΗ. Τους είπανε ότι όποιος κάνει το ομορφότερο και φωτεινότερο μπαλκόνι, θα πάρει διακόσια ευρώ. Η πεθερά μου ως τώρα, έχει ξοδέψει τριακόσια. Και θέλει λέει, να βρει και ένα τεράστιο κομμάτι πεύκο για να συμπληρώσει το ντεκόρ.

Άλλες χρονιές γαμώτο τέτοια εποχή, μου έφερνε τα πρώτα μελομακάρονα για δοκιμή. Συνήθως της έλεγα ότι ήταν μαλακία και για καμμιά βδομάδα δοκίμαζα ότι μελομακάρονο μπορείτε να φανταστείτε. Με μέλια, με σοκολάτες, με καρύδια. Μετά, καταλάβαινε ότι την δούλευα και μου έφερνε τα επίσημα, σε μια καρατεράστια πιατέλα με κοφτό πετσετάκι και φιόγκο. Έτσι λέει κάνουν οι πεθερές στις νύφες. Βασικά, κάτι πρέπει να κάνουν και οι νύφες, αλλά εγώ περιορίστηκα στην κατανάλωση.

Φέτος, έχει καταπιαστεί άσχημα με το μπαλκόνι. Ήρθε χθες και μου είπε όλο χαρά, ότι τις έκανε έντεκα τις πρίζες. Έψαχνα και ΄γω ο μαλάκας να καταλάβω τί έλεγε. Του μπαλκονιού εννούσε. Είχε έντεκα διαφορετικά πράγματα να γαμάνε τη ΔΕΗ. Της υποσχέθηκα να πάω να το δω. Αν τελικά δεν της δώσει ο Δήμος το βραβείο, θα της το δώσει σίγουρα η ΔΕΗ.

Μαλλώνουμε κάθε βράδι με τον άντρα μου, σε ποιά γειτονιά θα γεννηθεί φέτος ο Χριστός. Καράβια, αστέρια, δεντράκια, αρχιδάκια, ότι βρήκανε πήγανε και το χώσανε στα μπαλκόνια. Λες και θα τα επιθεωρήσει ο Φλωρινιώτης. Βέβαια, όλα αυτά, μέχρι να φτάσω στην δική μου γειτονιά. Αγία Βαρβάρα. Φαντάζεστε.

Παιδιά, δεν θέλω κουβέντα. Ασυζητητί ο Χριστός φέτος, θα γεννηθεί στην δική μου γειτονιά.