ΣΕΛΗΝΗ

Τον βρήκαμε τον ένοχο. Για όλα τα δεινά που μας μαστίζουν, φταίει μια πέτρα όξω απ΄την γη. Ατυχήματα, γονιμότητες, εγκλήματα. Καλά εντάξει, εδώ ο κάθε πλανήτης του ηλιακού, ευθύνεται για τις πράξεις του καθενός από εμάς, αλλά τουλάχιστον αυτό, το λέμε αστρολογία και ξεσκάμε βρε αδελφέ. Ξέρουμε ότι δεν είναι επιστήμη. Είναι ένα χόμπι, μια ωραία διασκέδαση. Αλλά όταν τα του φεγγαριού, πάνε να μας τα περάσουν ως επιστημονικά, μου τη δίνει.

Γιατί δεν είμαι αστρονόμος, ούτε πλανητοτέτοιος, ή όπως αλλιώς τους λένε, αλλά δεν παύουν να είναι μαλάκες. Τί να πω μετά στην κυριούλα, όταν μου λέει ότι ο στόκος ο γιος της, που στούκαρε στην κολώνα, αφού ήπιε ένα ποτάμι τσίπουρο, δεν έφταιγε, αλλά έφταιγε η πανσέληνος. Και μου το εξήγησε επιστημονικά. Εδώ λέει, η σελήνη επηρεάζει θάλασσες, φέρνει άμπωτες και παλλίροιες, τους ανθρώπους δεν θα επηρρεάζει, που είναι κι αυτοί από νερό; Πόσο μάλλον τον γιο της, που είναι από τσίπουρο.

Και άσε την θείτσα, εδώ ολόκληρες ειδήσεις κάθονται και μας λένε, ότι λόγω σελήνης, τα νοσοκομεία είναι γεμάτα, τα εγκλήματα αυξάνονται, οι συμπεριφορές γίνονται βίαιες. Το βεβαιώνουν και οι γιατροί λέει και οι νοσοκόμες. Άι σιχτήρ ρε! Τώρα βέβαια που το ξανασκέφτομαι, άσε και τις ειδήσεις, γιατί αν στο λένε μεταξύ Άντζελας και Τσαλίκη, λες δε μπορεί, μαλακίες βλέπω. Πάρτε τις στατιστικές. Πήγαν ρε, οι αθεόφοβοι και φτιάξαν και στατιστικές. Όντως λέει, τις ημέρες της πανσέληνου, έχουν αυξηθεί οι βίαιες πράξεις. Και γανιάζουν μετά οι επιστήμονες να μας αλλάξουν γνώμη. Αλλά ρε γαμώτο, εμείς δεν θέλουμε. Πώς να το κάνουμε, δεν γουστάρουμε να μας τα εξηγούν όμορφα κι ωραία. Όχι, θέλουμε το μαγικό, το ακατανόητο, την παραμύθα.

Βγαίνουν λοιπόν οι άνθρωποι και μας το εξηγούν απλά. Πάρτε λένε και τις άλλες μέρες ρε μάγκες, μετρήστε τις κι αν δείτε διαφορά με τις ημέρες της σελήνης, τρυπήστε μας την μύτη. Εκτός από ελάχιστες συμπτώσεις, τίποτε διαφορετικό δεν έχουν αυτές οι μέρες. Και αυτή η μαλακία με τα νερά που περιέχει το σώμα μας, είναι τεράστια πατάτα. Η σελήνη και ο ήλιος όντως επηρρεάζουν λιγάκι τις θάλασσες του πλανήτη, αλλά το σώμα μας, πολύ λιγότερο απ΄ότι ένα κουνούπι. Βγάλανε τα μάτια τους οι άνθρωποι στα πειράματα και είδαν ότι ένα τόσο δα κουνουπάκι, μας επηρρεάζει εκατομμύρια φορές περισσότερο απ΄ότι η σελήνη. Εμείς όμως εκεί. Το ξεχάσαμε και συνεχίζουμε τις βλαμμένες στατιστικές.

Λοιπόν, αν θέλετε να πιστεύετε τέτοιες πίπες ακόμη, θα πρέπει πρώτα να με πείσετε για κάτι. Από σήμερα το πρωί, θεωρώ ότι οι Δευτέρες είναι χειρότερες απ΄την σελήνη. Στατιστικά πάντα, είναι οι μέρες που οι περισσότεροι από μας, θα πάνε στην δουλειά με κατάθλιψη και θα δολοφονήσουν τα περισσότερα αφεντικά. Πείστε με για το αντίθετο και μετά συζητάμε και για τις Τρίτες.

ΕΠΑΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΣΑΣ

(γηπεδικό σύνθημα στην Κρήτη)

Γήπεδο πάλι σήμερα λοιπόν. Καλά που απολύθηκε και ο μικρός και με πάει σπίτι. Αν και με την μηχανάρα που πήγε και αγόρασε, δυσκολεύομαι λιγάκι. Πάνε οι αθεόφοβοι και διαλέγουν κάτι μηχανές και σκέφτονται μόνο τον δικό τους κώλο. Ο πίσω, στ΄αρχίδια τους. Και εντάξει, όταν την αγόρασε δεν είχε καμμιά να βάλει πίσω, τώρα όμως ρε Κατερινάκι, πώς αντέχεις; Σε καταλαβαίνω κουκλίτσα μου, αλλά φρόντισε να μην γίνει ο κώλος σου σαν τον δικό μου, γιατί βράστα.

Έχει που λέτε μια σέλα, μισή μερίδα. Αλλά δεν είναι αυτό το πρόβλημα. Το ζόρι είναι, ότι βρίσκεται ψηλότερα απ΄την δική του. Πας κάθεσαι και για να σταθεροποιηθείς (λέμε τώρα) πρέπει κυριολεκτικά να ξαπλώσεις πάνω στον οδηγό και να κρατηθείς από το ντεπόζιτο. Άντε λες, θα τον κάνω τον ακροβάτη. Ξαφνικά γυρνάς πίσω και ο κώλος σου, είναι πιο πάνω απ΄το κεφάλι σου (και ο πίσω οδηγός έχει ένα τελείως ηλίθιο βλέμμα – κεραυνοβόλος έρωτας, φαντάζομαι). Και τότε είναι, που του καυλώνει του μικρού, να μου δείξει τα γκάζια της μηχανάρας και αρχίζω τις υστερίες. Ταλαιπωρία παιδιά. Στην εποχή μου, οι μηχανές είχαν κανονικά καθίσματα και πλατούλα για την μεσούλα μου, αλλά τώρα τα πράγματα αγρίεψαν.

Μια φορά, το σαίνι ο άντρας μου, πήρε τα κλειδιά του σπιτιού μαζί του και αναγκαστικά πήγα με την παρέα του αδελφού μου, για ποτάκι στο στέκι τους, μέχρι να τελειώσει το γήπεδο. Εντάξει, δεν είναι τόσο μικροί, είναι όλοι τους γύρω στα 25-26, μάλλον εγώ μεγάλωσα πολύ. Είχε πολλή πλάκα. Έτυχε και οι περισσότεροι περνούσαν την πρώτη υπαρξιακή κρίση της εμφάνισης (που συνήθως τα κορίτσια της ηλικίας τους, βρίσκονται γύρω στην τέταρτη) και έμαθα τα άπαντα της υγιεινής ζωής. Που πάντα συνοδεύεται με γυμναστήριο, με υγιεινή διατροφή, με το πόσο ευτυχισμένος είναι κάποιος που τα κάνει όλα αυτά και άλλα φιλοσοφημένα.

Βαριόμουν να το γυρίσω στο σοβαρό, πέταγε και κάτι ωραία ο μικρός και πέρασε η ώρα. Ευτυχώς, σ΄αυτό μοιάζουμε σαν αδέλφια. Δεν γουστάρουμε υγιεινή ζωή, δεν γουστάρουμε γυμναστήρια, καπνίζουμε σαν φουγάρα και έχουμε λύσει τα γκομενιακά. Πήρε κι απ΄την κορμοστασιά μου, πήρε και την μηχανάρα, έχει και το Κατερινάκι, ζάχαρη.

Το μόνο που θέλω να πω στα παιδιά και που ήταν το μόνο στο οποίο δεν κάνω πίσω, είναι το εξής : Είστε ιερόσυλοι ρε! Υπάρχει ρε, σουβλάκι με αλάδωτη πίτα;