ΤΕΣΤΟΣΤΕΡΟΝΗ

Μπαίνει, βγαίνει κόσμος στο μαγαζί μου και πολλές φορές, πριν καν μου μιλήσουν, τσαντίζομαι. Είναι κάποιοι άνθρωποι, που αντιπαθώ αμέσως και δυστυχώς, φαίνονται από μίλια μακριά. Το καταλαβαίνεις από τον τρόπο που κινούνται, από τον χρόνο που χρειάζονται να διαλέξουν μια γαμημένη τσίχλα, από τον τρόπο που ζουλάνε τα κρουασάν, απ΄αυτήν την έκφραση που παίρνουν, λες και τους ενοχλείς που υπάρχεις. Και το χειρότερο στα γειτονικά μαγαζιά, είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι θα σου έρχονται κάθε, μα κάθε μέρα.

Παίρνουν ένα θεόξυνο ύφος και αρχίζουν τις ρητορικές ερωτήσεις. Ρητορικές, γιατί είναι συγκεκριμένη η απάντηση που θα πάρουν. Και εδώ κυρίες μου, είναι η μόνη μας ουσιαστική διαφορά απ΄τους άντρες. Η τεστοστερόνη. Οι απαντήσεις που θα πάρουν, διαφέρουν ανάλογα τα ποσοστά αυτής της ορμονίτσας στο σώμα μας εκτός αν έχω κέφια, που θα το γυρίσω στην πλάκα, μπας και γλυκάνουν. Αλλιώς, οι απαντήσεις μου με τον άντρα μου, απέχουν μίλια. Όσο ένας άντρας και μια γυναίκα. : )

Δικές μου απαντήσεις:

-Είναι φρέσκα τα κρουασάν;

-Ναι.

-Γιατί δεν έχεις τα τσιγάρα μου;

-Δυστυχώς, τελείωσαν.

-Το πρωί θα αργήσεις πάλι;

-Δεν νομίζω…

Απαντήσεις του Τάσου:

-Είναι φρέσκα τα κρουασάν;

-Ναι. Το πρωί τα κόψαμε απ΄το δέντρο.

-Γιατί δεν έχεις τα τσιγάρα μου;

-Για να στη σπάσω.

-Το πρωί θα αργήσεις πάλι;

-Εξαρτάται από τις ορέξεις μας, με την γυναίκα μου το βράδι.

Εντάξει, την τελευταία απάντηση, την έδωσε σε έναν κωλόγερο, που κάθε πρωί με περιμένει στην πόρτα και μου τα χώνει, γιατί αργώ. Βέβαια, εγώ ακόμα κοκκινίζω όταν τον βλέπω. Αλλά αυτό που με τρελλαίνει με την τεστοστερόνη, είναι ότι σε βοηθάει να μάθεις τα όρια του άλλου. Ποτέ κανείς δεν παρεξηγείται, ίσα ίσα που αρχίζουν και προσέχουν πώς θα μιλήσουν, ίσως σέβονται ή φοβούνται λιγάκι παραπάνω.

Το ΄χει πάρει πρέφα βέβαια ο Τάσος, ότι δεν μπορώ να μιλήσω έτσι και το ΄χει βρει πλακίτσα. Μου κάνει απίστευτα βασανιστήρια, μόνο και μόνο για να βλέπει την φάτσα μου. Η πιο χοντρή ήταν με μια εταιρεία dvd, που παραγγέλνεις τηλεφωνικά και στα φέρνουν εκείνοι. Ήταν το καλύτερο πράγμα να μην τρέχω για επιστροφές, να μην ψάχνω όρθια με τις ώρες. Είχα τον κατάλογό μου, έμπαινα στο ίντερνετ και ότι ήθελα, το ΄χα σε δυο ώρες. Με τον πιτσιρικά που τα ΄φερνε, γίναμε κολλητάρια και όλα καλά. Μέχρι που μου ήρθε μια μέρα ακάλεστος. Ορμάει μέσα και μου δίνει ένα dvd και μερικά φυλλάδια με νέες ταινίες. Φαντάστηκα ότι το ΄χε παραγγείλει ο Τάσος απ΄την δουλειά. Ανοίγω την ταινία, να δω ποιά είναι και διαβάζω δυνατά: «Hungary for cock». Ο πιτσιρικάς γελώντας πονηρά, έφυγε λέγοντάς μου κατενθουσιασμένος, ότι είναι ταινία ολόκληρης βδομάδας. Εγώ, ακόμη δεν έχω συνέλθει. Ακόμη το profile μου σ΄αυτή την εταιρεία έχει πάνω πάνω, τις γκόμενες από την Hungary.

Οκ, δεν ξαναπαράγγειλα από τότε. Μόνο λαμβάνω τα καινούργια φυλλάδια, διακριτικά συσκευασμένα, γεμάτα cock και κάτι άλλα προχωρημένα. Μεταξύ μας, προτιμώ το γειτονικό video club, που ξέρει και τα γούστα μας. : )