ΠΩΣ;

Ας πούμε ότι είσαι δημοσιογράφος και αποκαλύπτεις μια απάτη, ένα έγκλημα, μια λαμογιά. Ας πούμε ότι έχεις μια εκπομπή, η οποία έχει μεγάλη θεαματικότητα και όσο μεγαλύτερη η λαμογιά, τόσα πιο πολλά λεφτά θα βγάλεις.

Ας πούμε ότι είσαι και λιγάκι θεατρίνος και έχεις τα μέσα να το κάνεις να φαίνεται χοντροσκανδαλάρα. Πώς είναι σωστό να το πεις; Ας πούμε ότι η υπόθεση, περιλαμβάνει μίζες, από την ανάληψη ενός μεγάλου Ολυμπιακού έργου. Ας πούμε, ότι αυτή που κατηγορείται για τις μίζες είναι σύζυγος ενός εφημεριδάρχη. Πώς είναι σωστό να το πεις;

Ας πούμε ότι η γυναίκα αυτή, έχει ήδη κληθεί από τον Εισαγγελέα και δεν τίθεται θέμα λάθους για την πιθανότητα της ενοχής της. Ας πούμε, ότι αν το αποκαλύψεις στο ευρύ κοινό, οι μισοί συναδέλφοι σου, θα σε μισήσουν. Ας πούμε, ότι έχεις αποκαλύψει και άλλα μικρά ή μεγάλα σκάνδαλα και είσαι ήδη μισητός, πολλές φορές, όχι χωρίς αιτία. Πώς είναι σωστό να το πεις;

Ή δεν πρέπει να το πεις, γιατί όταν το θέμα αφορά συναδέλφους, είναι ανήθικο να το κάνεις; Κι αν το πεις, έτσι όπως συνήθως τα λες, με τα σκληρά λόγια, με τις φανφάρες περί ηθικής, πώς υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου, από τον μισό δημοσιογραφικό κόσμο;

Ειδικά, όταν ολόκληροι εκδότες, σου κάνουν τεράστιες αναφορές στις εφημερίδες τους, για τα ατοπήματά σου, ενώ στην διπλανή σελίδα, υπάρχει ρεπορτάζ για το παραδικαστικό κύκλωμα, που εσύ πρωτοαποκάλυψες; Ειδικά όταν σχεδόν όλες οι εφημερίδες, έχουν υλικό για μήνες, απ΄τα θέματα που αποκάλυψες και που τώρα οδηγούνται στην δικαιοσύνη;

Πώς είναι σωστό να το πεις; Μάλλον, να μην πεις τίποτε. Δεν υπάρχει σωστός τρόπος να το πεις.

Μάλλον, να κρατηθείς και να περιοριστείς στα καθωσπρέπει. Άλλωστε, πάνω κάτω όλοι θα τα φαντάζονται. Βάλε κρυφές κάμερες και μίλα αόριστα για πρόσωπα χωρίς ονόματα, για καταστάσεις θολές. Άσε αμφιβολίες να υπάρχουν και βολέψου στην περιουσία σου. Δεν είναι δουλειά σου, να αποκαλύπτεις, να δικάζεις, να τρομάζεις, να κηλιδώνεις.

Δουλειά σου, είναι να παρέχεις σόου, αλλά πάντα,στα πλαίσια της «ηθικής».

ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ

Αυτό που μου τη σπάει περισσότερο απ΄όλα στην εποχή μας, είναι ότι δεν μπορεί κάποιος να αποδείξει με κανέναν τρόπο, κάτι που ισχυρίζεται. Όλα έχουν αναχθεί στο θέμα της πίστης.

Ας πούμε, ότι είδα έναν εξωγήινο. Από μόνο του, δεν αποτελεί απόδειξη στους τρίτους, εκτός απ΄τον εαυτό μου. Αν και προσωπικά, απαγορεύω στον εαυτό μου τέτοιους ισχυρισμούς (ανατρέξτε στην ψυχολογία και ελάτε μετά να μου πείτε ότι είδατε εξωγήινο –φάντασμα –νεράιδα). Πόσο μάλλον, να φωτογραφήσετε κιόλας ένα τέτοιο φαινόμενο. Με τις φωτοσοπιές, έχει γεμίσει ο τόπος ψεύτικες φωτογραφίες και φαινόμενα που προκαλούν ψευδαισθήσεις. Αν απ΄την άλλη το τραβήξετε και βίντεο, εκεί έχετε κάνει μεγάλη μαλακία. Τσάμπα η κασέτα. Εδώ τεμάχισαν εξωγήινο σε ολόκληρη ΝΑΣΑ, το έδωσαν σε κοτζάμ Χαρδαβέλα, μας τα ΄πρηζε για δυό βδομάδες και ακόμη να πειστούμε.

Αυτό λοιπόν, ισχύει για τα πάντα. Απ΄τις προσωπικές σχέσεις (μ’αγαπάς-δεν μ΄αγαπάς, με κερατώνεις –δεν σε κερατώνω), μέχρι την πολιτική (εμείς βελτιώσαμε την οικονομία –όχι, εμείς βελτιώσαμε την οικονομία).

Αυτό που μου τη σπάει όμως, ακόμα πιο πολύ, είναι ότι για να έχω δική μου άποψη, πρέπει να έχω σπουδάσει φωτογράφος, φωτοσοπάς, γιατρός, οικονομολόγος, πολιτικός αναλυτής, αρχαιολόγος και δικηγόρος (εντάξει, το τελευταίο είναι άσχετο, αλλά κολλάει παντού). Πόσοι από εμάς, έχουν τέτοιες γνώσεις; Πώς γίνεται ένα απλό ανθρωπάκι, να μην τρώει τόσες χλαπάτσες χωρίς αντίλογο; Χωρίς να έχει μια άποψη;

Έτσι, έχοντας ως γνώμονα μόνο την πίστη, χωριζόμαστε σε στρατόπεδα και χρησιμοποιούμε τα έτοιμα επιχειρήματά τους. Άλλοι είναι θρήσκοι, άλλοι άθεοι, άλλοι σκεπτικιστές, άλλοι ουφολάτρεις, άλλοι Πασόκ, άλλοι ΑΕΚ και άλλοι δικηγόροι (εντάξει, αυτό το τελευταίο, δεν χώραγε πουθενά και το έκανα ξεχωριστή κατηγορία). Πέρα από την πίστη, δεν μπορείς να βασιστείς σε τίποτε άλλο, ούτε καν στο μυαλό σου. Γιατί, τί να την κάνεις την μυαλουδάρα, όταν έχεις απέναντί σου έναν επιστήμονα, να σου λέει ότι στις πυραμίδες μέσα, έχει τοιχογραφίες με ελικόπτερα;

Λουφάζεις λοιπόν στο στρατοπεδάκι σου, νοιώθεις λιγάκι πιο σωστός απ΄τους άλλους, μαθαίνεις το ποιηματάκι σου απ΄όξω και ελπίζεις γρήγορα να δικαιωθείς. Μόνο που όλοι δικαιώνονται. Όλοι έχουν δίκιο. Όλοι κερδίζουν, όλοι κατέχουν την αλήθεια. Δεν υπάρχουν αποδείξεις για το αντίθετο, τίποτε δεν λέγεται χωρίς ταυτόχρονα να υπάρχουν δέκα διαφορετικές γνώμες, που όλες έχουν επιχειρήματα.

Ίσως το μοναδικό πράγμα που θα μπορούσα να σας αποδείξω με αυτό το κείμενο, είναι ότι είμαστε όλοι, αποδεδειγμένα μαλάκες. : )