ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ

Τριγύρω μου, μυρίζει καμμένο ξύλο. Κανένα βυτίο δεν πέρασε ως τώρα απ΄την γειτονιά. Το πετρέλαιο φέτος, είναι αγαθό πολυτελείας. Θα δεις τριγύρω, ακριβά αυτοκίνητα, ακριβά ρούχα, αλλά πουθενά βυτία. Όσοι δεν έχουν τζάκι, πήραν ξυλόσομπες και την βγάζουν οικογενειακώς σε ένα δωμάτιο, μπας και ζεσταθούν. Ακόμα και τα καυσόξυλα φέτος, είναι απλησίαστα και όλοι μαζεύουν ξύλα απ΄όπου βρουν. Χθες, ήρθαν οι υπάλληλοι του Δήμου και κούρεψαν τις νερατζιές. Τα κλαδιά εξαφανίστηκαν αμέσως.

Τα πιτσιρίκια, είναι ντυμένα σαν κρεμμύδια και κυκλοφορούν μόνο για να πάνε σχολείο. Οι γέροι, χωμένοι στα ζεστά καφενεία απ΄το πρωί. Ούτε τσιγάρα δεν αγοράζουν πια. Πελάτες, που έπαιρναν ένα δυό πακέτα κάθε μέρα, τώρα καπνίζουν τα μικρά πακέτα, τα δεκαράκια που κοστίζουν 0,75 λεπτά. Η μόνη σοβαρή κατανάλωση είναι στο γάλα και στις φρυγανιές. Αναγκαστική δίαιτα. Το υπόλοιπο εμπόρευμα, το ΄χω για μόστρα.

Οι συζητήσεις που θα ακούσεις τριγύρω, είναι απογοητευτικές :

-Καλό μήνα. Είσαι καλά;

-Καλώδια και καλάμια!

Η κυρά Χαρούλα χθες βράδι, ονειρευόταν.

- Να ΄μασταν ρε Κωσταντίνα στο σπιτάκι μας, με την πυτζαμούλα μας, στα ζεστά και να βλέπαμε τηλεόραση…

Γελάει με το χέρι στο στόμα, κρύβοντας τα δόντια που της λείπουν. Σπουδάζει και τους δυό γιους της γιατρούς, σε διαφορετικές πόλεις της Ελλάδας και νοικιάζει ένα ερείπιο παρακάτω. Διακόσια ευρώ το νοίκι της, για ένα σπίτι χωρίς θέρμανση, γεμάτο τρύπες. Ντύνεται με πολλά ρούχα για να κοιμηθεί και πάλι κρυώνει.

Σήμερα, όλοι είναι λιγάκι πιο χαρούμενοι. Το βράδι έχει αγώνα. Θα γεμίσουν οι καφετέρειες, θα πουλήσω κάνα τσιγαράκι, θα πουν καμμιά πιο χαρούμενη κουβέντα, θα τσακωθούν, θα αστειευτούν. Θα ξεχάσουν λιγάκι το νοίκι του καινούργιου μήνα, το κρύο, τα δάνεια.

Κρέμασα έξω τις εφημερίδες και έχουν μαζευτεί όλοι. Λαθροαναγνώστες, παράνομοι παρατηρητές, λαθρεπιβάτες σε μια ζωή, που δεν μπορείς να πληρώσεις εισιτήριο για να τη ζήσεις.

Θα είναι δύσκολος χειμώνας.

Ο ΓΗΤΕΥΤΗΣ, ΕΓΩ & ΟΙ GAY

Άντε, φτου κι απ΄την αρχή… Μετά από αυτό το κείμενο, έχω μερικές παρατηρήσεις - επισημάνσεις.

-Η γλώσσα που χρησιμοποιώ, δεν έχει να κάνει με την ηλικία μου, ούτε με τα αναγνώσματά μου. Ο Ντοστογιέφσκι και ο Μπουσκάλια, θα ήταν ακόμα πιο μάγκες και άμεσοι αν μπορούσαν να πουν «κωλοτρυπίδα», αλλά απλά, δεν τους έκοψε. Απ΄την άλλη, ο Χατζηστεφάνου που χρησιμοποιεί τέτοια γλώσσα κατά κόρον, μου αρέσει αρκετά, αρκεί να μην τον ξαναδιαβάσω όταν τρώω : (

-Η απάντησή σου, κάθε άλλο παρά σε επιστημονικό επίπεδο ήταν, αλλά αυτό ήταν το λιγότερο που με ένοιαξε.

-Το κείμενό μου, δεν ήταν λόγω ακραίας αρχικής τοποθέτησης, αλλά μία πιο εμπεριστατωμένη προσπάθεια, να σου εξηγήσω πράγματα αυτονόητα, για τους περισσότερους. Λοιπόν, πάμε για τα highlights :

-Είσαι υπέρμαχος της σεξουαλικής απελευθέρωσης, αλλά σε χαλάει η συμπεριφορά των gay που προκαλούν.

-Σ΄αρέσει η εικόνα δύο γυναικών που φιλιούνται, αλλά σε χαλάει η εικόνα δύο αντρών που φιλιούνται.

-Οι δικοί σου σε μεγάλωσαν μιλώντας σου για δύο γένη: άντρας – γυναίκα, που είναι κατά τη γνώμη σου, το φυσιολογικό, αλλά δεν έχεις κανένα πρόβλημα να κάνεις παρέα με gay (αρκεί να είναι «κύριοι»).

-Είσαι κάθετος σε ότι αντιβαίνει την ανθρώπινη φύση αλλά είσαι υπέρ του δικαιώματος των ανθρώπων στην διαφορετικότητα (αρκεί δηλαδή να ομολογήσουν ότι είναι ανώμαλοι- υποθέτω).

Βάλτα κάτω κι άμα βγάλεις άκρη πες μου κι εμένα. Αυτό, που εγώ διακρίνω τουλάχιστον, είναι ότι κατέγραψες αυθόρμητα όλα αυτά που πολλοί σκέφτονται, αλλά δεν τολμούν να διατυπώσουν, έστω και πίσω από ένα ψευδώνυμο. Που όμως, δεν παύει να είναι ρατσιστική ομοφοβία, ακόμη κι αν δεν το έχεις πάρει πρέφα.

Και πάμε τώρα, σε όλο αυτό που έγραψα και χρησιμοποίησες μόνο αυτό που σε συνέφερε. Με ρώτησες αν το παιδί μου θα ήθελα να γίνει «πούστης» (κατά τ΄άλλα σε ενόχλησε η γλώσσα μου).

Και σου απάντησα το εξής : «Σου απαντώ κατηγορηματικά όχι. Θα ήθελα το παιδί μου να είχε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα το βοηθούσαν να έχει μία γεμάτη και ευτυχισμένη ζωή. Θα με ενδιέφεραν άλλα πιο σημαντικά πράγματα, όπως η μόρφωση, η συμπόνοια, η εξυπνάδα, η ανθρωπιά, με λίγα λόγια. Το τί θα έκανε στο κρεβάτι του, το πώς θα ζούσε την ζωή του, θα ήταν δικό του θέμα, αρκεί να ήταν γεμάτος και ευτυχισμένος. Σε έναν κόσμο όμως που σκέφτεται για τους ομοφυλόφιλους τόσο άσχημα, που τους στιγματίζει και τους διαχωρίζει από το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο, που δεν τους αφήνει να ζήσουν, να χαρούν, να δημιουργήσουν, σου απαντώ λοιπόν, όχι δεν θα ήθελα να ήταν ομοφυλόφιλος».

Αυτό λοιπόν που πρέπει να κρατήσεις από όσα είπα, είναι ΓΙΑΤΙ δεν θέλω να γίνει gay. Για να μην χρειαστεί να αντιμετωπίσει ανθρώπους σαν κι εσένα. Να μην χρειαστεί ποτέ να απολογηθεί γι΄αυτό που γουστάρει, που στην τελική είναι όσο απλό, όσο εσύ γουστάρεις να σπουδάζεις τουριστικά.

Για να τελειώνουμε, πίστευε ότι θες. Ακολούθησε όσα σου δίδαξαν οι γονείς σου και συνέχισε να τα χρησιμοποιείς ως επιχείρημα. Διατήρησε την ίδια αισθητική απέναντι σε αυτούς τους gay που προκαλούν και συνέχισε να υποστηρίζεις με αυτό τον τρόπο την διαφορετικότητα. Θα μπορούσες επίσης, να προτείνεις στους gay, να είναι ότι είναι, αυστηρά και μόνο στην κρεβατοκάμαρά τους, αλλά στον έξω κόσμο «κύριοι». Να κάνουν τους άντρες. Να αφήσουν μουστάκια, να κάνουν μπράτσα, να χοντρύνουν κι άλλο την φωνή, να χώνουν και καμμιά μπούφλα. Έτσι, για να μην προσβάλλουν την αισθητική σου. Επίσης, να μην κλαίνε ποτέ, να μην λένε «χρυσή μου», να κλείσουν τα gay bar, να παντρεύονται γυναίκες και να κάνουν παιδιά, για να μην προσβάλλουν την αισθητική σου. Να μην φιλιούνται, να μην κρατιούνται, να μην αγγίζονται δημόσια, ενώ οι λεσβίες να κάνουν ότι γουστάρουν, γιατί προφανώς είναι αισθητικά χάρμα και μάλλον, καυλωτικότατες.

Στο αν θα ζήσεις μισή ζωή και εγώ ολόκληρη, το μόνο που έχω να σου πω, είναι πως δεν έχω αποκλείσει κανέναν απ΄την δική μου ζωή. Και όλοι, μα όλοι, μου έμαθαν πράγματα που προφανώς, η αποστειρωμένη και στερεοτυπικά ομοιόμορφη ζωή σου, ποτέ δεν θα χωρέσει.