X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Αρχείο για Οκτώβριος 1st, 2005

ΕΛΕΝΗ

Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Οκτώβριος 1, 2005

Έρχεται κάθε μέρα, με μισόκλειστα μάτια, με λερωμένα ρούχα. Το δέρμα της, είναι όλο σκεπασμένο από τατουάζ και ζει σε ένα ερείπιο μαζί με άλλους τρεις άντρες και μία γυναίκα. Θα ΄ναι γύρω στα 25, αλλά αν την δεις βιαστικά, θα την κάνεις γύρω στα 40. Οι τρόποι της, σε σχέση με τους φίλους της, είναι πολύ καλύτεροι και πιο προσεγμένοι, ειδικά όταν είναι νηφάλια.

Η μέρα της ξεκινά γύρω στις δώδεκα το μεσημέρι, με ένα μπουκάλι μπύρα. Τις περισσότερες φορές, μου ζητάει να της την ανοίξω και την πίνει μεμιάς μπροστά μου. Έμαθα ότι είναι από πολύ πλούσια οικογένεια και οι γονείς της, έχουν έρθει πολλές φορές για να την πάρουν σπίτι. Οι προσπάθειες όμως, καταλήγουν με ξύλο και βρισιές από τους ναρκωμανείς φίλους της.

Σήμερα, ήρθε σε χειρότερη κατάσταση. Δεν μπορούσε να αρθρώσει λέξη και πήγε στο ψυγείο παραπατώντας, για την μπύρα της. Ήταν μια δύσκολη μέρα σήμερα. Ψελίζοντας, μου ζήτησε να πάρει ένα τηλέφωνο. Άνοιξε ένα κομμάτι εφημερίδας και προσπάθησε τρέμοντας, για αρκετή ώρα, να βάλει το νόμισμα στο κερματοτηλέφωνο. Το μετάνιωσε και αποφάσισε να πιει πρώτα τη μπύρα της, για να πάρει δύναμη όπως μου είπε. Με σταθερότερο χέρι αμέσως μετά, τα κατάφερε.

Άκουσα που έκλεισε ραντεβού για μια δουλειά. Έξι χρόνια προυπηρεσία τους είπε. Έπρεπε να πάει για συνέντευξη σε μία ώρα. Ξαφνικά, αφού έκλεισε το τηλέφωνο, άρχισε πάλι να τρέμει. Έφυγε παραπατώντας. Την είδα ξανά μετά από κάνα δύωρο. Σκέτο ερείπιο. Κλαμμένη και απογοητευμένη. Μου ζήτησε μια μπύρα και μια σοκοφρέτα. Με παρακάλεσε να τα πληρώσει αργότερα. Ήξερα ότι δεν θα το θυμόταν, αλλά για κάποιο λόγο, δεν μπορούσα να της αρνηθώ.

Έφαγε και ήπιε βιαστικά μπροστά μου, ρίχνοντας τη μισή μπύρα στο πάτωμα. Έπρεπε να τα φάει γρήγορα, να μην τα δουν οι φίλοι της, γιατί θα έπρεπε να τα μοιραστεί. Οι υπόλοιποι πελάτες την κοιτούσαν άλλοι με μίσος, άλλοι με οίκτο. Ο πιο στοργικός, της γέμισε μια τσάντα με γάλατα και μπισκότα.

Εκείνη, τον ευχαρίστησε και περίμενε να φύγει. Μου ζήτησε να της τα αλλάξω με μπύρες. Αρνήθηκα. Έπρεπε σ΄αυτό το ρημάδι το σώμα να κυλήσει και λίγο γάλα.

Άλλωστε δεν θα μπορούσε να μου κρατήσει κακία, μετά από λίγο, δεν θα θυμόταν τίποτε.

Δημοσιεύθηκε στο LIFE, ΑΤΙΜΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ | 7 σχόλια »