ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

Πάντα μου έκανε μεγάλη εντύπωση όταν έβλεπα δύο ανθρώπους γερασμένους μαζί, έχοντας ζήσει μία ολόκληρη ζωή πλάι πλάι.

Το κοντινότερο παράδειγμα ήταν η γιαγιά και ο παππούς απ΄το νησί. Τους είχα δει όλες κι όλες τρεις φορές και δεν τους γνώριζα πολύ καλά. Απ΄ότι μου έλεγε ο πατέρας μου, η γιαγιά ήταν κάποτε η πιο όμορφη κοπέλα του νησιού και μάλλωναν όλοι ποιός θα την παντρευτεί. Είχε λέγανε τα πιο γαλάζια μάτια και τις πιο παχιές γάμπες (στο νησί μου οι γάμπες μετρούσαν πολύ).

Δεν χρειάστηκε πολύς καιρός όμως να διαλέξει τον παππού. Ο παππούς μου ήταν αγροφύλακας και μορφωμένος. Είχε τελειώσει σχολαρχείο και ήξερε και λίγα Γαλλικά. Ήταν φαινόμενο για ένα νησί να υπάρχει ένας τέτοιος άνθρωπος. Και τον είχαν κάτι σαν σοφό. Από τότε ήταν για πάντα μαζί. Αλλά όχι συμβατικά. Ήταν μέχρι τα τελευταία τους, τρελλά ερωτευμένοι.

Δεν είχα συναντήσει ξανά στην ζωή μου τέτοιο έρωτα. Όταν είχαν έρθει μια φορά απ΄το νησί, η μητέρα μου πήγε να δώσει κρυφά στον παππού τσιγάρο. Είχε υποσχεθεί στην Ρηνούλα του ότι θα το κόψει. Άστραψε ο παππούς. Η υπόσχεση ήταν ιερή, δεν θα την πάταγε. Η γιαγιά ήταν εξωπραγματική. Με κυνηγούσε σε όλο το σπίτι να με ταίσει και φώναζε «φάε μωρουδέλι μ΄ να γίνεις όμορφη σαν κι εμένα».

Όταν έβλεπα καρτούν, ερχόταν με την σκούπα να διώξει τα διαόλια μέσα απ΄το σπίτι. Δεν είχε ξαναδεί τηλεόραση. Η μάνα μου κάποιο Πάσχα, είχε την φαεινή ιδέα να της βάλει να δει τα Πάθη του Χριστού. Κάναμε καμμιά βδομάδα να συνεφέρουμε τη γιαγιά για να καταλάβει ότι δεν συμβαίνει αυτό ξανά στ΄αλήθεια. Αφού πέθανε ο παππούς, θα φιλοξενούσαμε την γιαγιά στην Αθήνα γιατί έπρεπε επειγόντως να την δει και γυναικολόγος. Την πρώτη μέρα στην πόλη στην πρώτη της επίσκεψη σε γυναικολόγο στην ζωή της, έφυγε από ανακοπή πάνω στην εξεταστική καρέκλα. Τα τελευταία της λόγια ήταν « δεν θα με δει κανείς γυμνή εκτός απ΄τον Μιχαλάκη μου».

Είχα ρωτήσει την μαμά, πώς γίνεται δύο γέροι να είναι ερωτευμένοι. Μου είπε ότι δεν είναι έρωτας. Ούτε αγάπη. Μου είπε ότι αν είμαι τυχερή, μετά από πολλά χρόνια θα το νοιώσω κι εγώ.

Είναι πόνεση.

CHOP SUEY

Μετά από πολύ καιρό, έχω ηχεία στον υπολογιστή μου. Ήταν ένα απ΄αυτά τα μικρά δωράκια που μου ΄ρχονται απρόσμενα κάποιες φορές και χωράνε μέσα όλη την αγάπη του κόσμου. Σ΄ευχαριστώ.

Άνοιξα μετά από πολλούς μήνες την λίστα με τα πιο αγαπημένα μου κομμάτια όλων των εποχών. Τα περισσότερα είναι μπαλάντες και είναι όλα κι όλα μόνο 62.

Θα ήθελα πολλές φορές αυτό το μπλογκ να μπορούσε να ακούγεται με την μορφή μουσικής. Να μην χρειάζεται να γράφω συνέχεια και όταν κάποιος το ανοίγει να πλημμυρίζει από μουσικές. Έτσι, δεν θα χρειαζόταν να πληκτρολογώ την Κωσταντίνα. Θα σας γράπωνε η μουσική μου την καρδιά και δεν θα την άφηνε ποτέ.

Το νούμερο ένα μου αυτή την εποχή, σας το αφιερώνω : “Chop Suey” System of a Down.