BRAIN TEASER ΓΙΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ
Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Σεπτέμβριος 15, 2005
Κρατάω πάντα αρχείο για τις αγορές του μαγαζιού μου. Όχι τίποτε ιδιαίτερο, ένα excel είναι, για να υπολογίζω στο περίπου πόσα χρήματα θα χρειαστώ κάθε φορά, για τις αγορές μου. Το αρχείο αυτό, περιλαμβάνει όλα τα προιόντα που έχω αγοράσει ποτέ, από την πρώτη μέρα που άνοιξα το μαγαζί.
Κάθε φορά που ένα προιόν ακριβαίνει, η τιμή του αλλάζει και η παλιά μπαίνει στο αρχείο με τις παλιές τιμές, για να μην με μπερδεύει. Όπως καταλαβαίνετε, αυτό είναι ένα τεράστιο αγγούρι, αν σκεφτείτε ότι παίζουν τρελλές διαφορές μεταξύ προμηθευτών και τρελλές ανατιμήσεις περίπου κάθε βδομάδα σε προιόντα που δεν είναι «κράχτες», που δεν πολυφαίνονται.
Για παράδειγμα η ζάχαρη και ο καφές δεν θα ανατιμηθούν τόσο συχνά όσο κάποια καρυκεύματα ή απορρρυπαντικά που ποτέ δεν θυμόμαστε την τιμή τους. Πριν ανοίξω αυτό το μαγαζί, ποτέ δεν μπορούσα να συγκρατήσω πόσο κάνει, ας πούμε ένα σαλτσάκι. Το βούταγα, πλήρωνα και έφευγα. Μετά, ήταν απαραίτητο να γνωρίζω, να συγκρίνω, να υπολογίζω την λιανική του. Καταλαβαίνετε φαντάζομαι τί μου έκανε στο αρχείο η αύξηση του φπα, ή τί τραβάω κάθε φορά που βάζω νέα είδη στο μαγαζί. Και μιλάμε για πάνω από χίλια διαφορετικά προιόντα.
Και φαντάζεστε την φάτσα κάθε προμηθευτή, όταν του αναφέρω επακριβώς τις τιμές του ανταγωνιστή του, το ποσοστό κέρδους μου και τις προσφορές, ακόμη και για μία οδοντογλυφίδα. Το φετίχ μου άλλωστε, ήταν πάντα η λεπτομέρεια. Ξεσκονίζοντας λοιπόν τα αρχεία μου και μετά από μία φάση να ρίξω μερικές τελευταίες ματιές στα πράγματα που μου έτρωγαν ολόκληρα δωδεκάωρα πριν λίγους μήνες, έπεσα στο αρχείο με τις παλιές τιμές.
Το ΄βαλα λοιπόν δίπλα δίπλα με το σημερινό και κουφάθηκα. Ενώ ας πούμε θα χρειαζόμουν 150 ευρώ για αγορές την βδομάδα (για είδη μινι μάρκετ – τρόφιμα κ.τ.λ.), τώρα για τα ίδια είδη δεν φτάνουν ούτε 250. Δεν πήγα σε παλιότερους μήνες, έμεινα στο Φεβρουάριο, γιατί μου φάνηκε μικρό το διάστημα για να δικαιολογηθούν τέτοιες ανατιμήσεις. Και εννοείται ότι το ποσοστό κέρδους μου δεν έχει διαφοροποιηθεί προς τα πάνω.
Μερικές φορές το κατεβάζω, για λόγους κατανάλωσης. Θα πάρω μερικά παραδείγματα έτσι για να δείτε τί εννοώ.
[Συγνώμη για την παρένθεση, αλλά μάλλον δεν θα σας βάλω ποσοστό αύξησης του κάθε προιόντος, μόνο την τιμή του, γιατί τηλεφώνησα στο αδελφάκι μου και μου είπε να το υπολογίσω ως εξής : Παλιά τιμή + ( χ δια 100 επί παλιά τιμή) = Νέα τιμή. Και είχε το θράσσος να μου πει «βρες το χ»! Όχι ρε, γι΄αυτό έχω excel για να τα βρίσκει μόνο του! Ά, να μου χαθείτε μορφωμένοι με τα mind teaser σας (βρες εσύ ρε, αν ταιριάζει Δίδυμος με ωροσκόπο καργιόλη, με Ταύρο που η Αφροδίτη του είναι στον Δία (?) και ο Ποσειδώνας του στο διάολο. Είδες ; Ο καθένας με την επιστήμη του).]
Anyway, αν αγοράζαμε χονδρική ένα απλό καθαριστικό τζαμιών (πάντα η ίδια μάρκα), τον Φεβρουάριο θα πληρώναμε 1,20 ευρώ. Τώρα, θα πληρώσουμε 2,30. Ο καταναλωτής θα πληρώσει λιανική από 30% εώς + άπειρο (ανάλογα τον αγιογδύτη που θα πέσει). Ένα πακέτο μακαρόνια κόστιζε 0,41 λεπτά και τώρα κοστίζει 0,59. Αλλά το εξωφρενικό είναι οι σερβιέτες.
Ένα πακέτο απ΄αυτές με τα αυλάκια και τα φτερά, κόστιζε 2,15 ευρώ. Τώρα κοστίζει 2,54 ευρώ (από τον πιό φτηνό προμηθευτή μου). Οφείλω να παραδεχτώ ότι τα μουνιά είναι πανάκριβα στην συντήρησή τους. Και όλα αυτά, σε εφτά μήνες. Δεν είμαι μαθηματικός για να σας πω πόσο θα κοστίζουν του χρόνου ή του παραχρόνου με αυτούς τους ρυθμούς, αλλά χαίρομαι που δεν θα κάνω για πολύ ακόμη αυτό το επάγγελμα.
Τουλάχιστον δεν θα χρειάζεται να τα παρακολουθώ τόσο στενά. Βέβαια οι σερβιέτες πάντα θα μου είναι απαραίτητες, αλλά σκέφτομαι σοβαρά να ράψω μεταξωτές, που σε λίγο θα κοστίζουν πολύ λιγότερο και θεωρώ ότι ούτως ή άλλως, μου ταιριάζουν καλύτερα.
Δημοσιεύθηκε στο LIFE, POLITICS | 15 σχόλια »
.