Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΜΟΥ

<> Κάθομαι και χαζογελάω σαν τον βλάκα αυτές τις μέρες και περιμένω πώς και πώς να ξεκινήσω την καινούργια μου ζωή. Κάνω σχέδια, προγραμματίζω τις καινούργιες αλλαγές και γελάω.

<>Όχι δεν πιστεύω ότι η ζωή είναι μια ματαιότητα. Ότι τα πάντα είναι μάταια. Για να πω την αλήθεια, θεωρώ ότι αυτό, είναι η μεγαλύτερη πατάτα που έχω ακούσει ποτέ.Είναι ο μοναδικός τρόπος να σκύψεις το κεφάλι και να χωθείς σε έναν τάφο περιμένοντας τον ψόφο. Είναι μερικοί άνθρωποι που το πιστεύουν και συνεχίζουν να ζουν χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις, χωρίς σχέδια, χωρίς ελπίδα.

<>Ή και κάποιοι άλλοι, που έχουν ελπίδα και κάνουν σχέδια μόνο για το παρόν. Άλλη πατάτα. Όπως καταλάβατε, όχι μόνο τώρα, (και πέρα από μεμονωμένες μαύρες στιγμέ&sigmaf είμαι άτομο υπεραισιόδοξο. Δεν έχω δώσει πολλή χαρά στην θλίψη μου και αρνούμαι να το κάνω συνειδητά.

<>Αν πέσει και σπάσει το καλύτερο βάζο μου, συνήθως μαζεύω τα κομμάτια, πάντα χωρίς να κοπώ και τα ρίχνω στα σκουπίδια. Μετά κάθομαι με τις ώρες και κάνω σχέδια για το καινούργιο μου βάζο που θα΄ναι καλύτερο, ομορφότερο και θα χωράει περισσότερα λουλούδια. Αν τα σχέδιά μου χαλάσουν, πάντα θα βρω κάποια καινούργια, καλύτερα, και πιο κοντά στις δυνατότητές μου. Μόνο και μόνο η χαρά του σχεδιασμού, μου κάνει ούτως ή άλλως το παρόν μου καλύτερο. Αν πεθάνω ακόμα και αυτή τη στιγμή που τα γράφω αυτά, θα πει κανείς, πως σχεδίασα, έφτιαξα και χάρηκα αρκετά πράγματα. Ότι είχα αποκλείσει ότι δυστυχίες ήταν στο χέρι μου να αποκλείσω και σχεδίαζα διαρκώς χωρίς σταματημό.

<>Ότι σφαλιάρες έφαγα, έβαζα ένα τσιρότο και δεν γύριζα το άλλο μάγουλο, αλλά ούτε και το πολυπαίδευα. Και ποτέ δεν στάθηκα στο κακό, όποτε αυτό με βρήκε. Μου κάνει λίγο σαν επικήδειος όλο αυτό και αν ψοφήσω, χέστηκα για όλα αυτά, αλλά τουλάχιστον έζησα όμορφα. Κατά την γνώμη μου, η ζωή είναι μία συνέχεια. Μία αλληλουχία καταστάσεων, γνώσεων και βιωμάτων που περνάνε από άνθρωπο σε άνθρωπο.

<>Ποτέ δεν θα μπορούσα να θεωρήσω μάταια την ζωή ακόμη και του πιο ασήμαντου ανθρώπου, γιατί μέσα από μικρές λεπτομέρειες πάντα κάποιος κάτι αφήνει.

<>Μια παραμικρή πράξη, μια παραμικρή λέξη, μικρές μικρές λεπτομέρειες, έχουν αλλάξει για πάντα, τουλάχιστον την δική μου ζωή.