ΚΑΘΙΚΙΑ ΓΕΜΑΤΑ ΕΜΠΝΕΥΣΗ

«Yπάρχουν και φορές που κάθομαι ώρα μπροστά στον υπολογιστή χωρίς ούτε να γράφω ούτε να διαβάζω κάτι, περιμένοντας μπας και μου κατέβει κάποια ιδέα που θα την θεωρήσω αξιόλογη. Θυμάμαι τότε ότι μικρός υπήρχαν φορές που καθόμουν ώρα στην λεκάνη χωρίς να κάνω κάτι, περιμένοντας μπας και κάνω κάτι. Θυμάμαι τον πατέρα μου να μου χτυπάει την πόρτα και να με ρωτάει γιατί αργώ τόσο. “Δεν μου ‘ρχονται”, του απαντούσα».

Old boy

Εγώ, έπαιρνα το καθικάκι μου και το έκανα βόλτα στο σπίτι. Έπρεπε να δουν τα κατορθώματά μου η γιαγιά, ο παππούς και όλοι οι καλεσμένοι. Μοσχοβολούσε το σπίτι από «έμπνευση». Αλλά χωρίς μπράβο και παλαμάκια «έμπνευση» δεν ερχόταν.

Αυτά τα παλαμάκια, φτάνουν για μια ζωή.

Τώρα παίρνω το καθήκι μου και μοσχοβολάω τα μπλόγκια : ).