ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ

Είχα ακούσει πολλά για εναλλακτικές θεραπείες. Κάτι λόγω της παλιάς μου δουλειάς στα ινστιντούτα, κάτι τα υποχρεωτικά σεμινάρια για αρωματοθεραπείες, οζονοθεραπείες, μάθαινα όσο να πεις καινούργια πράγματα και είχα σκοπό να το ψάξω. Ειδικά την οζονοθεραπεία, την έβαλα και στο ινστιντούτο που άνοιξα αργότερα, ως θεραπεία ευρυαγγειών και σας εγγυώμαι, ήταν μεγάλη σούπα. Το ίδιο και ο βελονισμός (για να είμαι πιό συγκεκριμένη, ηλεκτροβελονισμός για κυτταρίτιδα- πατάτα με πολλές μελανιές και οιδήματα).

Δεν το έψαξα περαιτέρω, όταν συνάδελφος από το I.T. του λογιστηρίου που δούλευα, μου είπε πως πρέπει να είμαστε ανοιχτοί σε όλα. Μου εκμυστηρεύτηκε ότι έπινε τα ούρα του και πως το ίδιο έκανε και η γυναίκα του και τα δύο του παιδιά. Φαντάζομαι σε ψηλό ποτήρι με δύο παγάκια.

Ένας γιατρός στην σχολή μία φορά, μας έλεγε για τα μαρτύρια των παλιότερων γιατρών. Για να διαγνώσουν, ας πούμε, ότι τα ούρα του ασθενούς είναι όξινα, έπρεπε να τα δοκιμάσουν. Ο συνάδελφος, θα το έκανε με ευχαρίστηση.

Μία άλλη γνωστή μου, όταν ήταν έγκυος, κουβαλούσε οπουδήποτε την σακουλίτσα της με τα βότανα και τα περίεργα σκευάσματα που έπαιρνε και θα ολοκλήρωνε την εγκυμοσύνη και με την βοήθεια του ομοιοπαθητικού.

Δηλαδή να έχουμε την σιγουράτζα της ιατρικής και να τα χώσουμε και στον καλό ομοιοπαθητικό για να ΄μαστε τρέντυ (τώρα τί μαλακίες έδινε στο μωρό, ούτε αυτή ήξερε). Οκ, αυτό ήταν.

Το ποτήρι ξεχείλισε όταν η αδελφή μου, αγόρασε ότι βιβλία βοτανολογίας και εναλλακτικών θεραπειών υπήρχαν και έγινε μανιώδης υποστηρικτής των «φυσικών» μεθόδων. Έτρωγε μονάχα ότι υπαγόρευε η ομάδα αίματός της και επειδή είχε ξεμείνει από ίντερνετ μου ζήτησε να της ψάξω για σχολή, να γίνει ομοιοπαθητικός. Αναγκαστικά, μπήκα στα άδυτα της εναλλακτικής ιατρικής.

Έμαθα, ότι αρκεί να είσαι απόφοιτος Λυκείου και σε μερικά χρονάκια (τί μαλάκες είναι οι κλασσικοί γιατροί) παίρνεις το πτυχίο. Ανοίγεις «ιατρείο» και θεραπεύεις. Στα μαθήματα περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, βασικές γνώσεις ανατομίας-φυσιολογίας-παθολογίας, (ο μπαμπάς μου τα λέει κολοκυθοκορφάδες ) μόνο για όσους δεν έχουν τις σχετικές γνώσεις (;). Δηλαδή έχοντας σπουδάσει αισθητικός (και καλά παραιατρικό επάγγελμα όπως παραμυθιαζόμαστ&epsilon γνωρίζω αυτές τις βασικές αρχές, οπότε τις πηδάω και μαθαίνω τα υπόλοιπα.

Κάθε χημικό για τους ομοιοπαθητικούς, είναι δηλητήριο. Η φυσικότατη αθώα καφείνη όμως, απαγορεύεται. Για τα δηλητήρια της φύσης, κουβέντα. Μόνο τα χημικά σκοτώνουν. Τέλος πάντων, έμαθα ότι ο ομοιοπαθητικός πιάνει ψιλή κουβέντα με τον ασθενή, τον κάνει κολλητό, ενδιαφέρεται για το «όλον» σε αντίθεση με τον κλασσικό, που στ΄αρχίδια του τί ομάδα είσαι και αν γουστάρεις τον Καρατζαφέρη. Αλλά το πιο σημαντικό, είναι ότι ο ομοιοπαθητικός δεν επεμβαίνει δραστικά. Δηλαδή δεν κάνει εγχειρήσεις. Όσοι λοιπόν έχουν ένα χεσμεντέν με τα νυστέρια, βρίσκουν χέρια να τους χαιδέψουν. Και τα χέρια, χαιδεύουν και τσέπες. Βέβαια, αυτό έχει σκοτώσει πολύ κόσμο, αλλά καλά να ΄μαστε.

<>Σιχαίνομαι την νοοτροπία, κατά ένα 80%, των κλασικών γιατρών που έχω χρειαστεί ή συνεργαστεί. Και εκεί έχουν γίνει τραγικά λάθη. Ποτέ δεν δέχτηκα μια θεραπεία χωρίς να την ψάξω, αλλά ποτέ μα ποτέ δεν πρόκειται να αποτανθώ αλλού για θεραπεία.

<>Πείτε μου για τα επιστημονικά επιτεύγματα της ομοιοπαθητικής στην θεραπεία του καρκίνου, των διαβητικών, των καρδιοπαθών.Πείτε μου για την θεραπεία που θα εφάρμοζε η ομοιοπαθητική, ας πούμε, σε έναν ασθενή που έχει γάγγραινα στο πόδι. Πείτε μου ότι το «ποτό του ήλιου», θα με βοηθήσει στην δυσμηνόρροια.

<>Πείτε μου, αν έχετε απλό αλλά επίπονο και σπασαρχίδικο απόστημα στο δόντι σας, αν θα πετάξετε τις αντιβιώσεις, τα αντιφλεγμονώδη, τα αντιοιδηματικά και θα πάρετε ας πούμε, μελισσόχορτο.

<>Και τότε θα σκάσω και θα πάω να μαζέψω χαμομήλια.