ΜΕΓΑΛΟ ΣΚΟΥΛΗΚΙ - ΜΙΚΡΟ ΠΟΥΛΙ

Σας τα πα; Δεν σας τα ΄πα.Έμαθα και το F8 και το safe mode και το boot virus. Ωραία πράγματα. Τώρα είμαι μία πολύ μορφωμένη ψιλικατζού. Παραμορφωμένη και κρανιωμένη, θα έλεγα.

Το άλλο σας το ΄πα; Οι μαλάκες που φτιάχνουν ιούς είναι και πολύ τελειωμένοι. Καλά ρε φίλε, σου ΄κανα τίποτα; Με ξέρεις; Πώς πας και φτιάχνεις μια μαλακία και την στέλνεις πακέτο στον άλλον; Εντάξει, να μην τον γουστάρεις, να το καταλάβουμε. Αλλά σε μένα; Στον οποιονδήποτε; Έχω πουλήσει εγώ ποτέ ληγμένο γάλα; (ατυχές παράδειγμα). Και δεν φτάνει που την κάνεις την μαλακία, πας και την εξελίσσεις, μην τυχόν και τη γλιτώσουμε.

Όχι, δηλαδή πείτε μου, πώς χαρακτηρίζεται αυτός ο τύπος που όλη του η ζωή, είναι να ασχολείται με την καταστροφή του κομπιούτορά μου; Και εντάξει, θέλει γνώσεις για να το καταφέρεις, αλλά ρε μεγάλε, χαραμίζεσαι. Να φάω τα χρόνια μου στα βιβλία, να βγάλω τα μάτια μου στους υπολογιστές για να φτιάξω σκουλήκια; Στέκει; Άντε και το ΄φτιαξες. Να ξαναφάς τα μάτια σου ρε βλήτο, για να το κάνεις καλύτερο; Και δηλαδή μετά πού θα καμαρώσεις ότι έφτιαξες ας πούμε το σκουλήκι «βαγγέλης»; Θα βγω εγώ, να σου πω ότι ο σκουλήκης-βαγγέλης με γάμησε και μπράβο σου; (το ξέρω πώς ακούγεται αλλά δεν το εννοούσα έτσι ακριβώς).

Κάτσε, γιατί επειδή έχει παραγίνει, γουστάρω να το ψυχαναλύσω. Λοιπόν είναι ο μαλάκας στο πισί του και μαγειρεύει σκουλήκια. Γκόμενα καραστάνταρ δεν έχει, κι αν έχει, είναι ντεκαβλέ. Κι αν δεν είναι ντεκαβλέ (για να πάρω όλες τις περιπτώσει&sigmaf δεν του σηκώνεται. Πίριοντ. Πάμε τώρα παρακάτω, γιατί το θέμα έχει ζουμί και αφού εξαιτίας του κυρ-μαλάκα δεν έχω ίντερνετ αυτή την καταραμένη στιγμή που γράφω, και μου ΄χουν βγει τα μάτια από την ανάλυση του safe mode, θα σκάσω αν δεν τα χώσω κάπου ( τα δάχτυλά μου καίνε, αν το μετανοιώσω χέστηκα, γαμώ την αυτόματη γραφή μου- γιατί αδύνατον να σκεφτώ ακριβώς τώρα - γαμώ).

Κάθεται λοιπόν ο κυρ μαλάκας και γράφει σκουληκιάρικα. Απ΄το μυαλό του, περνούν διεστραμμένες σκέψεις και χαμογελά πονηρά στην γκόμενα οθόνη. Αυτή τη φορά θα φτιάξω έναν σκούληκα με νόηση, σκέφτεται. Θα μπαίνει στο πισί της κάθε μαλακισμένης (μάλλον μόνο εμένα στον πλανήτη εννούσε, γιατί κανείς άλλος δεν το κόλλησ&epsilon και θα της τα κάνει μπουρδέλο.

Γιατί οι κουφάλες, μου μαθαίνουν ένα word, ένα τυφλό σύστημα και νομίζουν ότι κάτι κάνουν. Μου μπαίνουν και στο ίντερνετ και το παίζουν διανοούμενες. Και περιμένουν να τις αφήσω. Κοτσάρουν και έναν νόρτωνα και πάνε να μας την πούνε κιόλας. Τώρα τελευταία, μερικές έχουν φτιάξει και μπλογκ. Άκου ψιλικατζού να έχει μπλογκ (τί σας έλεγα; για μένα έλεγε). Πώς τόλμησες μωρή; Είχες και στο χωριό σου μπλογκ; (εδώ έχει ένα δίκιο, αλλά μην μασάτε, το αναλύσαμε, στο εξής θα τον θεωρούμε «κακό»).

Του παίρνει κάνα μήνα να φτιάξει τον σκούληκα και σχεδόν του σηκώνεται, την στιγμή που κάνει αυτές τις διαδικαστικές παπαριές, που κάνουν αυτοί που στέλνουν το σκουλήκι – πουλί τους στο δίκτυο. Γιατί, αν δεν το ΄χετε πάρει χαμπάρι, εκτός από το αυτοκίνητό σας, το πουλί σας, αντιπροσωπεύεται επάξια και από τα ιντερνετικά σας σκουλήκια. Όσο πιό μεγάλο και έξυπνο το σκουλήκι, τόσο πιο μικρή και χαζή τσουτσού. Αν δηλαδή, έκανε ο τύπος τα ίδια χρόνια σπουδές, για να φτιάξει ένα πραγματικό σκουλήκι – τσουτσού, η γνωστή φυλή των ελεφανταθρώπων της Αφρικής, θα είχε σοβαρό πρόβλημα ανταγωνισμού.

Μου στέλνει λοιπόν, τον σκούληκα πακέτο να με γαμήσει διαδικτυακά (γιατί αλλιώς, ούτε με κλαρ&kappa και περιμένει να χύσει. Είναι σαν να πηδάς γκόμενα με μαξιλάρι στη μούρη. Δεν την βλέπεις, και μπορεί ρε φίλε, να την έπνιξες κιόλας. Έτσι ακριβώς αισθάνομαι. Πνιγμένη. Αλλά όχι βιασμένη.

Γιατί ρε κουφάλα, έχω και χαρτί και μολύβι και θα γράφω όσο γουστάρω, και υπάρχουν πιό μεγάλοι μάγκες από σένα, που θα στείλουν έναν μεγάλο κώλο να βάλεις το πουλί σου, και μετά θα βγάλουν τεράστια πρωκτικά δόντια και θα στο κόψουν απ΄ την ρίζα.

Μόνο που αυτή τη στιγμή, είναι φαντάροι και περιμένω να πάρουν άδεια : (.