Η ΚΑΛΗ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ
Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Ιούλιος 29, 2005
(είναι δούλα και κυρά 
Φτάνει λοιπόν κορίτσια, η μεγάλη στιγμή, αυτή που όλοι νομίζουν, ότι περιμένουμε πως και πως (τον γάμο εννοώ ρε ζωντόβολα). Και μεταξύ μας, ξέρουμε ότι γάμος δεν είναι ούτε το νυφικό, ούτε το καινούργιο σπίτι, ούτε η ευτυχία της ελευθερίας. Ας πούμε, ότι για μένα, ήταν η συνειδητοποίηση ότι για να φάω έπρεπε να μαγειρέψω, για να ντυθώ έπρεπε να σιδερώσω (και μάλιστα για δύ&omicron και άλλα βαριά πράματα.
Μεγάλη προσγείωση. Η λύση όπως πάντα, έτοιμη. Σήκωσα λοιπόν την μύτη μου και βροντοφώναξα : ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑ (αυτά κορίτσια, τα λέμε μόνο μετά το γάμο). Σούσουρο στην οικογένεια. Ποιός ήρθε;
Πήρα την μουρίτσα του Ντρούπι και απολογήθηκα. Γλυκά, γλυκά, ζήτησα και βοήθεια από την υπόλοιπη οικογένεια. Χαλί γίνανε. Να τα φαγητά, να τα βαψίματα, να τα σιδερώματα. Και μου κάνανε και εντατικά μαθήματα. Μόνο που πάντα τα σκάτωνα (γιατί άραγες;). Κανείς ωστόσο δεν παραπονιόταν.
Το πήραν απόφαση, δεν είμαι νοικοκυρά. Το top; Κανείς δεν περίμενε τίποτε από εμένα και όταν κάποιες φορές με έπιανε το οικοκυρικό μου, είχα πάντα και δέκα μπράβο από πίσω. Κοίτααααα, το κοριτσάκι μας έφτιαξε παστίτσιοοοοο, μπράααααβο!!! Όχι, που θα με σκλαβώνανε και θα με είχανε και δεδομένη.
Μόνο ο άντρας μου, μου την έφερε. Ξυπνάω ένα πρωί για την δουλειά και τον βλέπω να φοράει το λινό άσπρο πουκάμισο.
-Καλά, αφού δεν το σιδέρωσα εγώ, ποιός το σιδέρωσε;
-Εγώ (μου λέει φυσικότατα).
-Αφού ρε ψεύτη, δεν ξέρεις να σιδερώνεις.
-Ξέρω, μου λέει.
-Καλά ρε και μετά από εφτά χρόνια γάμου, δεν μπορούσες πεις τίποτα;
-Δεν είμαι νοικοκύρης, ρε πουλάκι μου.
-Μπράαααβοοο το μωράααακι μουυυυυ!!!
Δημοσιεύθηκε στο LIFE, SILLY | 6 σχόλια »
