X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Αρχείο για Ιούλιος 28th, 2005

NOTHING COMPARES TO U

Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Ιούλιος 28, 2005

Απόσπασμα από το ημερολόγιό μου 9/7/1990

«Βρίσκομαι μόνη σ΄ένα δωμάτιο και το μυαλό μου τρέχει πίσω..Ακούω Jeronimo και έξω είναι σκοτάδι, ίσως και να έχει πανσέληνο, αλλά δε με νοιάζει γιατί μέσα μου παντοτινά λάμπει το φως από το φεγγαράκι σου.

Ακούω το nothing compares to u και στο αφιερώνω. Επίσημα 9 μήνες πριν, ήταν η δική μας μέρα. Θυμάσαι; Εγώ όμως τρέχω λίγο πιο πίσω. Ήταν 28 Ιουλίου και για μένα τότε άρχισε η σχέση μας…μία σχέση λίγο διαφορετική, λίγο παράξενη, κάτω από παράλογες μα αξέχαστες συνθήκες που νοσταλγώ…Νοσταλγώ τόσα πολλά, που είμαι σίγουρη πως θα τα ξαναζήσω μαζί σου, κι αν όχι, σίγουρα θα ζήσω καλύτερες στιγμές.

Αυτήν την ιδιαίτερη στιγμή όμως, νοσταλγώ την πρώτη μας νύχτα στην παραλία [....]. Για μένα λοιπόν, αυτή η στιγμή είναι 28 Ιουλίου και βρισκόμαστε ολομόναχοι στην δικιά μας παραλία, ο χρόνος έχει σταματήσει για πάντα. Το πρώτο μας φιλί με σημαδεύει και μου είναι αδύνατο να σε ξεχάσω. Τώρα πια, αν και το καλοκαίρι εκείνο έχει φύγει, για πάντα μέσα μου θα σε νοιώθω όπως εκείνο το βράδι που σ΄ερωτεύτηκα.

Αυτή τη στιγμή αγάπη μου, κάνω όνειρα για το μέλλον και τώρα που καταγράφηκαν όλα εδώ νοιώθω την ανάγκη να σου πω και κάτι ακόμα που χάνει την αξία του γραμμένο εδώ, μα είναι τόσο δυνατό που ξεφεύγει και γράφεται μόνο του..

Σ΄αγαπώ».

Δεκάξι χρόνια μετά, ακόμα ισχύει. Χρόνια μας πολλά.

Δημοσιεύθηκε στο LIFE, MEMORIES | 13 σχόλια »

ΟΜΟΙΩΜΑ ΦΑΛΛΟΥ 28000 ΕΤΩΝ

Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Ιούλιος 28, 2005

(και η ιστορία το&upsilon ;)

Κατευθείαν και ολόφρεσκο από το Έθνος 27/7/2005. Δεν έχω λινκ γιατί εγώ τα διαβάζω στο χαρτί και τσάμπα, μην τα ξαναλέμε. Λοιπόν, η περίληψη είναι τούτη.

Σε ένα γερμανικό σπήλαιο ανακαλύφτηκε ομοίωμα φαλλού 28,000 ετών, καλογυαλισμένο (;), από λασπόλιθο. Είκοσι εκατοστά μήκος παρακαλώ και τρία διάμετρο. Όπως υποστηρίζουν οι περισσότεροι αρχαιολόγοι φτιάχτηκε από τον πρόγονο του σύγχρονου ανθρώπου και όχι από τον άνθρωπο του Νεάντερνταλ. Οι γνώμες για την χρήση του, διίστανται. Άλλοι υποστηρίζουν ότι ο ρόλος του ήταν τελετουργικός και άλλοι λειτουργικός ως ερωτικό βοήθημα.

Και σαν επιστημόνισσα παύλα ψιλικατζού, δεν κρατιέμαι και γράφω το δικό μου πόνημα για την τότε εποχή, όπως τα μέχρι τώρα επιστημονικά δεδομένα έχουν αποκαλύψει και όπως οι πολύχρωμες σπουδές μου, επιτάσσουν : Ο Ούγκα ήταν ο αρχηγός της συγκεκριμένης φυλής. Τί φυλή δηλαδή, δυό τρεις ψωριάρες προιστορικιές, που είχε κερδίσει σε ροπαλομαχίες στα νιάτα του και ζούσαν βαθιά σε μια σπηλιά στην Γερμανία (οι προγόνοι τους ήταν οικονομικοί μετανάστες από την Ατλαντίδα).

Είχε φτάσει σε βαθιά γεράματα στην ηλικία των τριάντα, και δεν είχε πια δύναμη για κυνήγι. Τα αρσενικά παιδιά του, ήταν μωρά και κάθε πρωί μετά βίας άκουγε το ξυπνητήρι (από ευρήματα, λέμ&epsilon ;) για να πάει να κυνηγήσει. Και τί να κυνηγήσει δηλαδή, είχε ταράξει την οικογένεια στους βλητόσαυρους, που δεν ήθελαν και πολύ για να πιαστούν. Σαν να λέμε, κάθε μέρα γιαουρτάκι.

Μετά καθόταν κατάκοπος το απογευματάκι με ένα μπυρόνι (μην τα ξαναλέμε, ευρήματ&alpha ;) και έπαιζε με τον υπολογιστή των Αντικυθήρων. Μαλακία ήταν, αλλά ακριβώς εδώ ανακαλύφτηκε το «δε γαμείς που δε γαμείς, πάρε έναν κομπιούτορα» – και άλλος εύκαιρος γιοκ.

Οι γυναίκες είχαν αρχίσει να δυσανασχετούν. Μάπα το φαί, γέρος ο άντρας, δεν έπαιζε και τίποτα καλό τριγύρω, είπαν να βρούνε μια λύση. Αλλά πώς να συννενοηθούν; Οι ασυνάρτητοι ήχοι τους, ήταν φτωχότατοι για να αποκαλύψουν τον πλούσιο εσωτερικό κόσμο της κάθε πρωτόγονης. Φαντάζεσαι να θες να βροντοφωνάξεις μαλάκα και όταν ανοίγεις το στόμα σου να βγαίνει ένα ούγκκκκκ;

Αποφάσισαν λοιπόν, να φτιάξουν ομοιώματα πηλού, από το καθετί, για να συνεννοούνται. Για παράδειγμα, ένα μικρό δεντράκι και ένα κωλαράκι, θα σήμαινε πολύ απλά, χέζομαι. Και έτσι κι έγινε. Ένα πρωί, σηκώνεται μετά βίας ο Ούγκα για κυνήγι. Οι γυναίκες θα τον περίμεναν το μεσημέρι για το φαγητό. Πάει μία, πάει δύο, πάει τρεις, πουθενά ο Ούγκα.

Σηκώνεται η μία, πιάνει το πήλινο κωλαράκι και ζωγραφίζει στον τοίχο της σπηλιάς ένα σκατουλί ρυάκι (μετάφρασις : μάλλον tsir-li-pi-pi ο Ούγκα). Κουνάνε οι άλλες συγκαταβατικά το κεφάλι. Πάει τέσσερις, σηκώνεται άλλη μιά και φτιάχνει ένα πήλινο συννεφάκι και έναν κεραυνό (μετάφρασις: μπορεί να βρέχει). Κουνάνε πάλι όλες το κεφάλι. Πάει πέντε, σηκώνεται άλλη μιά και πιάνει δυό ανθρωπάκια και δύο ρόπαλα ( μετάφρασις : τον σπάσανε στο ξύλο τον Ούγκα).

Κλάματα και οδυρμός στην σπηλιά. Πάει έξι, ελπίδα καμμιά πλέον, σηκώνεται και μια ακόμα, πιάνει το πήλινο κωλαράκι και φτιάχνει κι έναν φαλλό, είκοσι εκατοστά μήκος και τρία διάμετρο. Μετάφρασις : Τη γάμησε ο Ούγκα. O Θεός του κυνηγιού τον τιμώρησε.

Πήραν λοιπόν τον θεικό φαλλό, τον γυαλίσανε και τον στολίσανε στη μέση της σπηλιάς μην τους βρει κι άλλο κακό. Κάθε βράδι ο θεικός φαλλός, μυστηριωδώς εξαφανιζόταν, αλλά το πρωί πάλι καλογυαλισμένος στον βωμό του. Ο νέος τρόπος συννενόησης, αποδείχτηκε λειτουργικότερος απ΄ότι φαντάζονταν.

Το μοναδικό χρήσιμο κομμάτι του Ούγκα είχε πλέον αντικατασταθεί θεικά. Κάποια χιλιάδες χρόνια μετά, κάποιοι λάτρεις της προιστορικής τέχνης, στο ίδιο θεικό ομοίωμα, προσθέσανε και μπαταρίες και το πουλάνε ως σουβενίρ δίπλα στα μαμούθ.

Τώρα γιατί βάλανε μπαταρίες, επιστημονικά ευρήματα, δεν έχω.

Δημοσιεύθηκε στο SILLY, SKEPTICISM N' SCIENCE | 6 σχόλια »