X-PSILIKATZOY

ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΄ΜΑΙ

Αρχείο για Ιούλιος 16th, 2005

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ (νάμπερ θρι εντ λάστ)

Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Ιούλιος 16, 2005

- Διαιτολόγος : Δικαιούστε 2 κουτ.σούπας ελαιόλαδο ημερησίως. Πελάτισσα: Να τις πίνω το βράδι, γιατί το πρωί πίνω καφέ;

- Εγώ : Δικαιούστε δωρεάν διατροφικό πρόγραμμα δέκα κιλών. Πελάτισσα: Δηλαδή, θα έρχομαι κάθε μέρα να τρώω τσάμπα;

- Αισθητικός: Φέραμε νέο μηχάνημα αδυνατίσματος. Πελάτισσα: Ναι, ξέρω πρασοθεραπεία (Πρεσσοθεραπεία).

- Πελάτισσα: Ο οργανισμός μου, έχει πάθει κόμπλεξ και δεν χάνει.

- Αισθητικός (βλήτ&omicron ;) : Το καινούργιο μας μηχάνημα είναι τόσο καλό, που το χρησιμοποιούν στα ιατρικά κέντρα για τα σπαστικά παιδιά!

- Πελάτισσα : Χρησιμοποιώ καλλυντικά estee Λάουντα (estee lauder)

- Πελάτισσα : Έχω κολίτιδα. Διαιτολόγος : Σπαστική κολίτιδα; Πελάτισσα : Άστα, πολύ σπαστική!

- Πελάτισσα : Τί κάνει αυτό το μηχάνημα; Αισθητικός : Αποτοξίνωση. Πελάτισσα : Από τα τσιγάρα;

Και το πιό κορυφαίο που άκουσα από τον αδελφό μου που είναι φανταράκι.

-Λοχαγός: Πού είναι ο τάδε ;

-Στρατιώτης : Δεν ξέρω κύριε Λοχαγέ.

-Λοχαγός (ουρλιάζοντας ) : ΠΕΣ ΤΟΥ, ΕΧΩ ΣΤΕΙΛΕΙ ΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ ΜΟΥ. ΜΟΝΟ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΒΡΕΙ…

Δημοσιεύθηκε στο MEMORIES, SILLY | Κανένα σχόλιο »

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΗ ΓΑΖΑ

Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Ιούλιος 16, 2005

Πείτε μου, σας παρακαλώ ότι δεν το είδα μόνο εγώ αυτό το ντοκυμαντέρ προχθές (γιατί χθες δεν μπορούσα να το ποστάρ&omega ;) το βράδυ στην ΕΤ1. Είναι, χωρίς καθόλου υπερβολή, το συγκλονιστικότερο ντοκυμαντέρ που έχω δει ποτέ στην ζωή μου. Είναι γυρισμένο στη Γάζα και έχει επίκεντρο παιδιά Παλαιστινίων, τις απόψεις τους και την ζωή τους μέσα στον πόλεμο. Παιδιά, που τα βλέπεις στην κάμερα και μετά από λίγο, μέσα στο χειρουργείο, πεθαίνουν και μετά από λίγο η φωτογραφία τους έχει γίνει αφίσα μάρτυρα, που διαλαλεί ο ντελάλης και το πτώμα τους βορρά προς περαιτέρω φανατισμό.

Μαθαίνεις από παιδιά πώς φτιάχνεται το κουά, αυτοσχέδια χειροβομβίδα, ώστε να διαλυθεί σε όσα περισσότερα θραύσματα γίνεται, για να σκοτωθεί ο εχθρός. Παιδιά, που η μέρα τους μοιράζεται σε πολεμικές επιχειρήσεις, σχολείο, επιβίωση και το βράδι, κρύβονται σε χαλάσματα για να μην τους πετύχουν οι βομβαρδισμοί. Κάθε πρωί στην Γάζα, οι συνεντεύξεις μεταφέρονται σε άλλο σπίτι γιατί πάντα το προηγούμενο έχει βομβαρδιστεί. Το επίκεντρο του ντοκυμαντέρ, είναι ο Αχμέτ, ένα παιδάκι που είναι μέλος σε μία ομάδα ανταρτών. Τον διάλεξαν γιατί είναι εχέμυθος, πιστός, και τον αγαπούν όπως είπαν,φορώντας κουκούλες, τα υπόλοιπα μέλη της οργάνωσης.

<>Ο Αχμέτ κατά τη διάρκεια του ντοκυμαντέρ, λέει πως θέλει να γίνει μάρτυρας, πόσο θρήσκος είναι, για τους φίλους του που πέθαναν. Όταν η δημοσιογράφος τον ρωτά τί θα νοιώσει αν τον πυροβολήσουν, ο Αχμέτ για πολλή ώρα δεν μπορεί να απαντήσει. Δεν το είχε σκεφτεί ποτέ. Μετά από τραύλισμα και προσπαθώντας να δώσει απάντηση λέει «μα…είμαι παιδί, γιατί να με πυροβολήσουν;» Η συνέχεια αυτού του ντοκυμαντέρ, θα ήταν από την άλλη πλευρά, με παιδιά Ισραηλινών, αλλά ο δημοσιογράφος και κάμεραμαν σε μία προσπάθεια να φύγει από βομβαρδισμούς κρατώντας λευκή σημαία πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε.Παρά τις παρακλήσεις των υπολοίπων και η δική του φωτογραφία έγινε αφίσα μάρτυρα και την διαλαλούσε ο ντελάλης χαρούμενος.

<>Δεν μπορώ να περιγράψω τίποτε άλλο από τα τόσα φρικτά που είδα, παρά μόνο να σας παρακαλέσω, μάλλον να σας ικετέψω να το δείτε.

<>Δεν ξέρω πού μπορεί να βρεθεί αλλά αν κάποιος γνωρίζει ας μου πει.

Δημοσιεύθηκε στο LIFE, POLITICS | 3 σχόλια »