ΠΕΝΙΑ ΤΕΧΝΑΣ ΚΑΤΕΡΓΑΖΕΤΑΙ

Κατόπιν ωρίμου σκέψεως και άμεσης ανάγκης ο οικονομικός μου σύμβουλος θα πρέπει να σας ανακοινώσει τα κάτωθι :

- Από την σημερινήν ημέραν και ώραν όγδοοη πρωινή όποιος εκ των εντιμοτάτων φίλων αποφασίσει να εκθέσει την άποψίν του σε τούτο το βλογ, αμέσως μετά τον χαρακτηριστικόν ήχον κλικ στο εδάφιον κόμεντς θα χρεώνεται αυτόματα από την τηλεφωνικήν υπηρεσίαν του 0,50 ευρώ συν φπα. (αι πιστωτικαί κάρται κρίνονται μη δεκταί – για μαλάκα με περάσατε; - ισχυρίζεται η κάτοχος.)

- Το αυτόν ισχύει και για όποιον θα έχει την φαεινήν ιδέαν του μεταβλόγκιν στο δικό του βλογκ, αγγλιστί blog.

- Οι κύριοι κύριοι ανεγκέφαλοι που θα μετάσχουν σε συζητήσεις του παρόντος βλογ θα χρεώνονται 0,50 ευρώ παραπάνω διότι έτσι γουστάρει η κάτοχος τουτουνού του βλογκ (Δεν θα κατονομαστούν αλλά θα το εννοήσουν έπειτα από τον λογαριασμό που θα δεχθούν).

- Τα αγαπητά σάιτ της ανάδειξης των ημερήσιων θεματολογιών των βλόγκερς θα χρεώνονται 500,00 ευρώ δια την ανάρτισίν τούτου του βλογ σε αυτά, «διότι άλλα αρχίδια που τα γράφουν και πληρώνονται είναι καλύτεροι;» θεωρεί η κάτοχος τουτουνού του βλογκ.

- Οι εντιμότατοι κύριοι που έχουν ήδη προσθέσει σχόλια σε τούτον τον χώρον παρακαλούνται όπως προσέλθουν εις το ταμείον.

- Η όλη ευρεσιτεχνίαν αυτής της ιδέας ανήκει μόνον στην κα Ψιλικατζού και όποιος θελήσει να ακολουθήσει θα υπακούσει στο εντιμότατο σύστημα της πυραμίδος. Το ποσοστό της θα ανέρχεται σε 85 τοις εκατό συν πάντα φπα.

Χάρηκα που σας εγνώρισα και δια την αποφυγήν ελλιπούς κατανόησης η κάτοχος του βλογκ εκρασάρισεν. Εάν τούτο το βήμα δεν αποβεί καρποφόρον η κάτοχος θα προβεί σε εκπόρνευσιν (των ιδεών της).

ΔΟΥΝΑΙ ΚΑΙ ΛΑΒΕΙΝ

<>Μιας και τα blogάκια κοιμούνται και οι bloggers πάνε να δείξουν τις κορμάρες τους στις παραλίες και επειδή ίσως είμαι ο μοναδικός άνθρωπος (εντάξει, υπερβολή – εγώ και ο άντρας μο&upsilon στην Ελλάδα που σιχαίνεται την θάλασσα (μην βαράτε, θεωρώ τεράστιο χάσιμο χρόνου και κούραση την προετοιμασία για τη θάλασσα – προτιμώ να την βλέπω από ένα καφέ) θα γράψω ήσυχα ήσυχα τις σκέψεις μου για τα blogs. Μεταξύ φίλων, πάντα πρέπει να υπάρχει η σχέση δούναι και λαβείν. Αυτό είναι ένας από τους λόγους που από τους πάρα πολλούς φίλους και φίλες που είχα, επέλεξα μόνο μία φίλη (η σοφότερη κουβέντα της «οι φίλοι κρίνονται από τις παρουσίες τους και όχι από τις απουσίες» - επειδή το στήσιμο is my second name).

Γιατί κανείς από τους πρώην φίλους μου, δεν καταλάβε ότι σαν άνθρωποι μεγαλώνουμε, εξελισσόμαστε και θέλουμε και οι γύρω μας να κάνουν το ίδιο. Το δούναι και λαβείν έχει να κάνει με έναν πλέον ιλλιγγιωδώς στρεφόμενο κόσμο που απαιτεί συνέπεια. Οι περισσότεροι φίλοι μου παρέμειναν στάσιμοι.

Ένοιωθα πως δεν είχα να συζητήσω μαζί τους τίποτε πέρα από το γκομενιακό (που πάντα θεωρούσαν την άποψή μου “εκ του ασφαλούς” ) ,το οικονομικό, το γηπεδικό και στα δύσκολα λάκιζαν. Οι προτεραιότητές μου άλλαξαν προφανώς. Η αλήθεια είναι ότι θα ΄θελα λίγη παραπάνω παρέα, μερικές πιό ουσιαστικές κουβέντες. Σαφώς και είναι μέσα σε όλα αυτά και η πλάκα και η χαζομάρα αλλά δεν είναι μόνο αυτά και όχι, έπαψε να με ενδιαφέρει το καινούργιο κραγίον της Revlon ή τί κουρτίνες θα βάλω στο σαλόνι.

Η αφορμή αυτού του blog ήταν η καθημερινή ανάγκη μου για μη επιφανειακή επικοινωνία. Και δικαιώθηκα. Και μπήκα στις blogoψυχές πολλών ανθρώπων. Από άλλους απογοητεύτηκα, από άλλους έμαθα, για άλλους ένοιωσα οίκτο και για άλλους θαυμασμό (γαμάτη θα έλεγα πρόταση για μεταμπλόγκιν αλλά δεν θα υποκύψω). Κοινώς μία νέα κοινωνία.

Οφείλω στους περισσότερους ένα μεγάλο ευχαριστώ για το καλωσόρισμα. Όχι τα blog δεν είναι ο νέος τρόπος ψυχανάλυσης. Είναι απλά η μόνη μορφή επικοινωνίας που μας έμεινε. Και θα την κρατήσω γερά.

Δούναι και λαβείν λοιπόν φίλοι μου.