Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Μάιος 23, 2005
Ρε γαμότο, όταν ξεκίνησα το blog μου, ήθελα να είναι χαρούμενο, αστείο και όμορφο. Το ξαναδιάβασα σήμερα και είναι άσχημο και ψυχοπλακωτικό. Δεν είμαι έτσι εγώ. Η γαμοκούραση πρέπει να με έχει ψιλορίξει.
ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ. Τί κοινό έχει η Βανδή με την Μαρίκα ; Η μία έχει τον Ντέμη και η άλλη τον Γκαντέμη.
ΤΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ. Ποιό είναι το όχημα που καίει πιό πολύ; Το καροτσάκι του σούπερ μάρκετ. 50 ευρά το τετραγωνικό.
Με έφτιαξα πάλι.
Άντε κεφάλια μέσα τώρα.
Δημοσιεύθηκε στο SILLY | 2 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε από x-psilikatzoy στο Μάιος 23, 2005
Ξενοδοχείο Caravel, Κυριακή 9π.μ., έτος 1998. Σεμινάριο του εξ Αμερικής κου Θ. με θέμα « ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ».
Ήταν άνοιξη και έπρεπε να προετοιμαστούμε για τις τρελλές αγελάδες εν όψει των καλοκαιρινών εξορμήσεων. Όλες μαζεμένες σε μία από τις αίθουσες (από αυτές με τα ονόματα αρχαίων θεών), βαμένες σαν πουτάνες πρωί – πρωί, ένοχες μην πήραμε κανένα γραμμάριο και απολυθούμε. Οι στατιστικές μας ήταν άθλιες αλλά όλες φαινόμασταν σίγουρες και γεμάτες αυτοπεποίθηση για να μην υποψιάσουμε τις ανταγωνίστριες.
Οι πρώτες διαφημίσεις ΔΩΡΕΑΝ ΑΔΥΝΑΤΙΣΜΑ θα έτρεχαν από Δευτέρα και έπρεπε να ενημερωθούμε (δωρεάν είναι μόνο το τυρί στην φάκα λέει η γιαγιά μου). Μας έβαλε να τραγουδήσουμε, να αγκαλιαστούμε μεταξύ μας και να υποσχεθούμε πωλήσεις. Ήταν το Αμερικάνικο σύστημα. Για τρεις ώρες. Τί πήγα και θυμήθηκα. Έ ρε μηνύσεις που φάγαμε.
Επόμενη Κυριακή. Το ίδιο σκηνικό. Αλλά μετά τις αγκαλίτσες μας υποχρέωσε να κατέβουμε στις παραλίες να φτιάξουμε πελατολόγια. Να με δείτε στην παραλία με το δωδεκάποντο και το ταγιέρ να προσπαθώ διακριτικά να ενημερώσω τις φάλαινες.
Επόμενη Κυριακή. Το ίδιο σκηνικό. Αλλά μετά τις αγκαλίτσες και τα μπινελίκια μας υποχρέωσε σε telemarketing εκτός ωραρίου.
Ξέρετε, του στυλ : - Γειά σας. Την κυρία του σπιτιού θα ήθελα. - Ναι, η ίδια. - Σας τηλεφωνώ από το τάδε κέντρο αδυνατίσματος. - Άντε γαμήσου.
Να ΄ναι καλά οι άνθρωποι, πήρα πολλές ευχές.
Άλλη Κυριακή δεν υπήρξε. Τον απέλυσαν.
Και έτσι καρέρρευσε στο δικό μου μυαλό το Αμερικάνικο σύστημα πώλησης.
Ήταν αρκετά κουραστικό.
Δημοσιεύθηκε στο MEMORIES | Κανένα σχόλιο »
